• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Różne sposoby radzenia sobie z gryzącymi dziećmi

Gryzienie nie jest nietypowe, zwłaszcza u dzieci młodszych od 3 lat. Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne zauważa, że badania epidemiologiczne wskazują, że do połowy maluchów w żłobach zostaje ugryzionych. Jeśli Twoje dziecko jest tym, które gryzie, możesz zmagać się z wstydem i frustracją. Spokojna i konsekwentna reakcja uczy malucha, że gryzienie nie jest akceptowalne.

Redukcja spustów

Maluchy mogą gryźć bez ostrzeżenia, ale częściej chcą ugryźć towarzysza zabawy w określonych okolicznościach. Zmęczone, głodne lub przytłoczone dziecko może zareagować gryzieniem. Regularne posiłki, przekąski i drzemki zaspokajają podstawowe potrzeby, by lepiej radziło sobie w sytuacjach społecznych bez gryzienia. Zbyt dużo stymulacji może przytłoczyć dziecko i prowadzić do niepożądanych zachowań, w tym gryzienia. Ogranicz hałasy, światła i tłumy, jeśli dziecko łatwo się przestymulowuje i reaguje negatywnie. Jeśli zauważysz, że dziecko gryzie tylko w określonych sytuacjach, np. przy dzieleniu się konkretnymi zabawkami, ogranicz jego narażenie na te sytuacje.

Naucz wyrażania się

Zachowania agresywne, jak uderzanie i gryzienie, czasem występują, gdy dziecko nie potrafi się wyrazić. Twoje maluch może nie umieć powiedzieć towarzyszowi, że chce tę samą zabawkę, więc gryzie, by wyrazić niezadowolenie. Maluch z ograniczonymi umiejętnościami werbalnymi zmaga się z komunikacją uczuć, ale możesz zacząć pracować z nim, gdy zaczyna mówić. Wskazuj emocje, które zauważasz u malucha i u innych. Możesz też pomóc mu wyrazić, o czym myśli. Np. możesz powiedzieć: „Czy jesteś zły, że ktoś inny korzysta z huśtawki? Trudno czekać. Czy możesz zapytać, czy możesz się pobawić?”.

Reaguj spokojnie

Twoja reakcja wpływa na reakcję dziecka po ugryzieniu. Małe dzieci często kontynuują gryzienie, jeśli wywołuje duży odzew. Krzyki czy robienie sceny nie zniechęcą do przyszłego gryzienia. Spokojna, ale twarda reakcja pomaga w tej sytuacji, według strony KidsHealth. Po prostu daj dziecku znać, że gryzienie nie jest akceptowalne. Powiedz: „Nie gryź”. Powiedz, że gryzienie boli towarzysza. Proste zdania jasno komunikujące, że gryzienie nie jest OK, uczą dziecko, by nie gryzło.

Przekieruj uwagę

Jeśli złapiesz dziecko zanim wciera zęby w towarzysza, masz szansę przekierować uwagę i zapobiec ugryzieniu. Często jednak ugryzienie dzieje się tak szybko, że nie zdążysz. Gdy uspokoisz ugryzionego, zwróć uwagę na gryzącego. Mimo że on spowodował sytuację, gryzące dziecko może się zdenerwować. Angażowanie go w inną aktywność pomaga przeskupić uwagę, uspokoić i ewentualnie zapobiec kolejnemu incydentowi.

Starsze dzieci

Dzieci, które nie są już maluchami, mogą kontynuować gryzienie, jeśli czują się ignorowane i chcą uwagi. Mogą myśleć, że negatywna uwaga lepsza niż żadna. Jeśli Twoje starsze dziecko gryzie, poszukaj powodów, dla których może czuć się ignorowane. Np. jeśli właśnie urodziło Ci się nowe dziecko lub wzięłaś nową pracę absorbującą Twój czas, dziecko może czuć się wykluczone. Jeśli tak, postara się dać gryzącemu dziecku dodatkową uwagę, o jaką tęskni. Gdy gryzienie staje się nawykiem lub trwa po 4-5 roku życia, może wynikać z poważniejszego problemu emocjonalnego, zauważa WebMD. W takim przypadku szukaj pomocy profesjonalnej.