Modele modyfikacji zachowania dla rodziców nastolatków

Gdy dziecko dorasta do wieku nastolatka, bez wątpienia spotkasz się z różnorodnymi negatywnymi zachowaniami do skorygowania oraz pozytywnymi do nagradzania. Tworzenie osobnego planu na każde zachowanie zajęłoby nieliczone godziny – bądźmy realni, nigdy nie pokryjesz wszystkich. Musisz nauczyć się skutecznie używać swojego wpływu rodzicielskiego w różnych sytuacjach, według licencjonowanego psychologa i eksperta od wychowania, dr Randy'ego Cale'a. Jednym skutecznym sposobem jest wdrożenie modeli modyfikacji zachowania.

Planuj z wyprzedzeniem

Model modyfikacji zachowania to plan konsekwencji dla zachowań pozytywnych i negatywnych, używany do metodycznego wpływania na zachowania. Np. dziecko brzydko do Ciebie odpowiada. By zmotywować do przestania, wprowadź negatywną konsekwencję: brak telewizji na wieczór. Wprowadź konsekwencję lub nagrodę za brak brzydkiego odpowiadania, np. dodatkowy czas telewizji. Tworząc model, ucisz nastolatka samosteriorności – poczuje się bezpiecznie, wiedząc dokładnie, jakie konsekwencje piosną jego zachowania.

Zachowanie negatywne

Omówienie z nastolatkiem skutków negatywnego zachowania z góry da mu do zrozumienia, że negatywne czyny wiążą się z nieprzyjemnymi konsekwencjami. Np. poproś dziecko o karmienie psa co popołudnie. Powiedz, że nie zagra w piłkę po szkole, jeśli tego nie zrobi. Dotrzymywanie słowa to konieczność dla zbudowania konkretnej relacji przyczyna-skutek. Może być trudne, ale poprawi zachowanie w długim terminie.

Zachowanie pozytywne

Pozytywne wzmocnienie może prowadzić do dożywowych pozytywnych zachowań. Pozytywne czyny powinny mieć pożądane konsekwencje. Dobry model: ustal nagrody za konkretne zachowania. Np. niech wie, że choć czasem zapomni nakarmić psa i straci privilej gry w piłkę, może zarobić dodatkową nagrodę, jeśli pamięta o tym przez cały tydzień. Przyjemna nagroda: dodatkowy czas z przyjaciółmi w kolejnym tygodniu – nauka, że dbanie o obowiązki daje pozytywne rezultaty. W rezultacie zmodyfikuje zachowanie w przyszłości.

Wybór jako motywacja

Dawanie dziecku wyboru tworzy motywację do samozobowiązania, a także dumę i honor z własnego zachowania. Np. daj nastolatkowi i innym członkom rodziny listę zadań do zrobienia w domu. Poproś, by wybrał te, które wykona. Uzgodnij motywującą nagrodę drużynową, np. wieczór filmowy. Wyjaśnij, że jeśli nie wykona swojej listy, nie dołączy do rodziny na film. Dotrzymaj tej konsekwencji.