• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak opowiedzieć przedszkolakowi o zmarłych dziadkach

Śmierć bliskiej osoby to trudny temat do poruszenia z kimkolwiek, ale wyjaśnienie go przedszkolakowi jest szczególnie trudne. Gdy sami borykasz się ze smutkiem i żałobą, ważne jest, by upewnić się, że przedszkolak najlepiej, jak to możliwe, zrozumie, co się stało. Oto kilka rzeczy, o których warto pamiętać, mówiąc przedszkolakowi o śmierci dziadka.

Instrukcje

1. Wyjaśnij jasno, że babcia lub dziadek zmarł. Użyj prostego języka, by przekazać dziecku sens śmierci. Np. wyjaśnij, że gdy ktoś umiera, jego ciało przestaje działać. Powiedz przedszkolakowi, że śmierć może nastąpić, gdy ludzie są bardzo starzy lub bardzo chorzy, a nawet lekarze nie mogą im już pomóc.

2. Używaj konkretnego języka. Rozmawianie ze przedszkolakiem o śmierci za pomocą eufemizmów może go zdenerwować, wskazuje strona BabyCenter. Nie mów, że dziadek „odszedł” albo „spoczywa”. Dla przedszkolaka to może brzmieć jak obietnica powrotu lub przebudzenia.

3. Pozwól przedszkolakowi zadawać pytania. Pytania mogą pojawić się od razu lub po jakimś czasie. Słuchaj uważnie i odpowiadaj szczerze. Możesz podzielić się swoimi przekonaniami o śmierci i życiu po życiu, ale dawuj je małymi porcjami, by dziecko zrozumiało, a nie przerażało się. Upewnij je, że zmarły dziadek jest dobrze i że wciąż ma wielu opiekunów. Możesz też przyznać, że nie masz odpowiedzi na jakieś pytanie.

4. Przeczytajcie wspólnie odpowiednią dla wieku książkę dla dzieci o śmierci. To może pomóc dziecku otworzyć się na swoje uczucia. „Nana Upstairs and Nana Downstairs” Tomie dePaoli to klasyczna historia o chłopcu tracącym babcię. W „Kiedy umiera dziadek: Przewodnik dziecka przez dobry żałobę” Victoria Ryan główni bohaterowie – małe elfy – ukazują trudne dni przed, po i daleko po śmierci dziadka. Książka zawiera też pomysły na rozmowę z dzieckiem.

5. Wyrażaj własne emocje. Przedszkolaki są intuicyjne i zauważą, że zachowujesz się inaczej. Nic nie szkodzi w wyjaśnieniu, że jesteś smutny, bo tęsknisz za dziadkiem. Jeśli dziecko zobaczy cię płacącym, powiedz, że czasami dorośli też muszą płakać.