Granice w relacji z dorosłymi dziećmi – jak zachować spokój ducha
Dzieci dorastają, studia, praca, własne domy, małżeństwa, wnuki – radość i smutek w jednym. Relacje między rodzeństwem: dobre lub nie. Czasem dumą, czasem rozczarowaniem. Granice = spokój dla wszystkich.
Opis pracy „na zawsze”
Mama/tata to rola do końca życia. Ale nie rozwiążecie WSZYSTKICH problemów. Wy sami możecie mieć kryzysy: finanse, zdrowie. Niektóre sprawy dziecka nie macie jak naprawić. Możecie: słuchać, kochać, być. Jeśli przyjmą – rada z doświadczenia, ale to ICH wybór.
Mówić czy nie mówić – rada
Rada do dorosłych dzieci: ostrożnie. Często niechciana, niedoceniana – nawet gdy prosili o pomoc. Jeśli dziecko odpowiedzialne – poczekajcie na prośbę. Ryzykowne/nielegalne zachowania, zagrożenie wnuków – tu interwencja.
Powrót do domu
Nowi dorośli nie radzą: porażka na studiach/wojsku/pracy, rozwód z dziećmi. Przyzwyczajeni do rutyn, zasad – konflikt z trybem życia dziecka. Rodzinne posiedzenie: zasady współżycia. Limit czasu pomocy – warto ustalić.
Współwychowywanie wnuków
Obserwacja rodzicielstwa dziecka: dumy i zdziwienia. Czasy się zmieniły – Wasze metody mogą być nieaktualne. „Trzeba dać dobrze popatykać”, „Nie musisz tak mocno”, „Naprawdę pozwalasz?” – to rozdziela. Lepsze: nocny telefon o wnuku, czas z wnukami, kontakt z rodziną – to prawo babci/dziadka.
Previous:Jak zrobić prezentowy koszyk dla studenta – praktyczny i z sercem
Next:Co pisać do dziecka na szkolenie podstawowe (basic training) – listy wspierające
-
Bawienie się robieniem ręcznych prac na Halloween nie oznacza, że musisz zmarnować budżet na zamawianie skomplikowanych materiałów i zestawów online. W rzeczywistości prawdopodobnie masz wszystko, czego potrzebujesz, by zrobić prosty straszny projek -
Karmisz piersią swe dziecko i nagle, gdy mleko zaczyna napływać, czujesz gwałtowny, palący ból w piersiach. Zatrzymujesz oddech na chwilę. Minuta, dwie – ucina. Pytasz się: to normalne? Czy napływ ma tak boleć? Czy można coś zrobić? Trudno określić, -
Wina matki jest tak głęboko zakorzeniona w naszej kulturze, że uważa się ją za „naturalne” zjawisko. Prawie każda mama, zwłaszcza nowi rodzice, doświadcza winy z wielu powodów – za bycie zbyt opiekuńczą lub zbyt mało, za dawanie dziecku zbyt dużej sw
