6 pytań na rozmowę kwalifikacyjną, na które każda niania musi być gotowa

Złożyłaś aplikację na pracę nianią i dostałeś rozmowę. Super! Oczywiście rozmowa – bycie na tzw. gorącym krześle – może być niekomfortowe, niezależnie od doświadczenia. Kluczem jest przygotowanie, a gotowość na trudne pytania pomaga. Ale skąd wiedzieć, jakie trudne pytania mogą padnąć?

Alene Mathurin, założycielka MyNannyCircle.com (społeczność i grupa wsparcia nian w Nowym Jorku), zaleca wstępne rozmowę telefoniczna, by poznać cele rodziny i filozofię wychowawczą. To nie tylko pomaga ustalić, czy klikniecie – i czy spotkanie osobiście ma sens – ale daje wgląd w to, co rodzinie ważne, by wiedzieć, jak najlepiej odpowiadać na formalnej rozmowie.

Oprócz tego, przygotuj się na te 6 typowych pytań – i przeczytaj wskazówki, jak na nie odpowiedzieć.

Pytanie 1: Opowiedz mi o sobie

To pozornie proste pytanie jest podstępne. Niezależnie od tego, co opowiesz – bądź szczera i przejrzysta, mówi Mathurin: „Bo Twoje biuro to czyjaś prywatna przestrzeń, dom, i ostatecznie dowiedzą się, kim jesteś”.

Pomiń lanie wody i podziel się aspektami ważnymi dla pracy: Twoje fundamentalne zasady, umiejętności, pasje – co może obejmować pozytywne cechy, np. empatię czy umiejętność stawiania granic.

Ale nie udawaj kogoś innego. Np. nie sprzedawaj się jako punktualna, jeśli zawsze jesteś parę minut spóźniona, ani nie mów, że radzisz w stresie, jeśli nie radzisz. Jeśli za kilka miesięcy dowiedzą się, że się misreprezentowałaś – możesz stracić pracę.

Bądź autentyczna od początku, a jeśli to nie pasuje – inny dom się znajdzie. Bo „myślę, to naiwność, by ufać w model one-size-fits-all dla rodzin” – mówi Mathurin.

Pytanie 2: Dlaczego odebrałaś ostatnią pracę?

To pytanie może być trudne, jeśli odebrałaś pracę z powodu różnic lub sporów z pracodawcą, mówi Thaty Oliveira. Oliveira to niania i edukatorka w Bostonie, prowadząca CARETHATCS – firmę edukującą i wspierającą rodziców i opiekunów.

Rekomenduje odpowiadać ogólnie, ale szczero: „Mieliśmy różnice i nasze filozofie nie zgadzały się na końcu, i byłam gotowa do zmiany”.

Pytanie 3: Jakie są Twoje słabości?

Odpowiadając, zrównoważ szczerość o słabościach z podkreśleniem mocnych stron, radzi Mathurin.

Przykład: „Jestem bardzo zaangażowana w pracę, choć wiesz, praca z dziećmi może być stresująca. Chcę pomagać rodzinie, być dla nich, by były zadowolone, ale czasami nie potrafię powiedzieć ‚wystarczy' albo ‚nie'. Np. gdy mam ciężki tydzień, jestem wykończona i proszą mnie o pracę w sobotę, trudno mi odmówić, choć potrzebuję wolnego”.

Taka odpowiedź nie pokazuje słabości – pokazuje ogromne zaangażowanie i otwiera drzwi do rozmowy o zdrowych granicach w przyszłości.

Szczery Eingang, że opieka nad dziećmi bywa stresująca, buduje zaufanie.

„Zapominamy, że ludzie nas rekruteują to też ludzie, którzy się stresują i rozumieją, że opieka nad dziećmi to dużo” – mówi Mathurin.

Pytanie 4: Ile chcesz zarabiać?

Proste pytanie, ale trudne, zwłaszcza dla doświadczonych nian, które boją się, że ich stawka będzie dealbreakerem, mówi Mathurin. By usprawiedliwić stawkę, zaproponuj: „Choć pobieram $XX/godz., przynoszę z sobą poziom ekspertyzy, który (uzupełnij)”.

Mathurin: uzupełnij o „doświadczeniu, edukacji, umiejętnościach i kompasie moralnym – bo to połączenie wszystkiego robi wyjątkowego opiekuna”.

Jeśli wolisz nie podawać kwoty, a rodzice naciskają na poprzednie wynagrodzenie, Oliveira sugeruje: „Moja ostatnia pensja nie jest do końca istotna: moje zadania i opis pracy były inne, wiek dzieci inny, i to oczywiście wpływa na płacę”.

Pytanie 5: Jak elastyczna jesteś?

Zbyt ogólna lub uległa odpowiedź może się odwrócić i ustawić na wykorzystywanie, mówi Oliveira. Np. jeśli powiesz: „Jestem elastyczna, robię cokolwiek” – możesz skończyć z rodziną, która wraca późno codziennie.

Zamiast tego powiedz, że możesz być elastyczna czasem, i wyjaśnij, co to dla Ciebie oznacza. Np. jeśli masz 2-godzinne okno w niektóre dni, by przyjść wcześniej lub zostać dłużej – powiedz, że to jedyne okno elastyczności.

Pytanie 6: Jaki masz status obywatelski? Planujesz dzieci? – lub inne pytania prowadzące do dyskryminacji

Pracodawcy nie mogą pytać o czynniki nieistotne dla pracy, które mogą prowadzić do dyskryminacji przy zatrudnianiu: rasa, pochodzenie, wiek, stan cywilny, czy masz/planujesz dzieci, wyznanie, status obywatelski. Niektóre rodziny nie zdają sobie z tego sprawy – bądź gotowa.

Oliveira odpowiada żartem: „Chętnie powiem, ale nie chyba, że nie powinieneś mnie o to pytać”. To miły sposób, by pokazać, że przekraczają granice. Potem Ty decydujesz, czy odpowiadasz.

Jeśli wolisz poważnie i nie zostawiasz miejsca na odpowiedź, Mathurin radzi ostrożność – chcesz dyplomatycznie.

„Nie chcesz wykładać ani brzmieć arogancko – chcesz edukować i rozmawiać”, mówi, zwłaszcza dla rodziców nowych w rekrutacji, nieświadomych praw.

Unikaj niejasnego: „Nie mogę odpowiedzieć bo prawo”. Lepiej: „Nie wiem, czy jesteś świadomy, ale wg praw w (Twój stan), to pytania, na które nie mogę odpowiedzieć”.

Previous:

Next: