• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Meghan Markle kończy z hejtowaniem macierzyństwa – i nie możemy jej winic

Przez trzy lata Meghan Markle była krytykowana za wszystko: wiek, pochodzenie, miłość do awokado. Na początku przyjmowała to z godnością, uśmiechając i trzymając się królewskiej zasady „nigdy nie narzekaj, nigdy nie tłumacz się”. Ale gdy ataki skierowały się na jej macierzyństwo – najbardziej wrażliwy punkt każdej mamy – coś pękło. Ciążone kobiety i nowe mamy, słynne czy nie, są magnesem na nieproszone porady. Meghan jednak zrobiła coś odważnego i publicznego: odmówiła dalszej gry.

Pierwszą pęknięcę w pancerzu zobaczyliśmy w filmie dokumentalnym jesienią, gdy Meghan przyznała, że nie czuje się dobrze z ataków osobistych, zwłaszcza po narodzinach Archie. Było to uprzejme, ale jasne prośba o odstąpienie. Gdy media kontynuowały hejtowanie, ona odeszła od żyć, które miała przez chwilę.

Czy brytyjskie media „wygrały” z ich dziwną kampanią przeciwko outsiderce w rodzinie królewskiej? Niekoniecznie. Gdy po Megxicie ukazały się zdjęcia promienne Meghan wędrującej z synem w noseczku, stało się oczywiste: Meghan z determinacją dba o siebie i rodzinę.

Historycznie królowe nigdy nie miały łatwo (nawet Kate Middleton doświadczyła hejtowania), ale w przypadku Meghan było inaczej, a brutalność wzrosła w ciąży. Na początku narzekano, że trzyma brzuch za dużo. Nie chodziło o ochronę dziecka czy przyzwyczajanie do ciała – dla świata to było „poszukiwanie uwagi”. Już to było strzałem w macierzyństwo.

Gdy promienna i szczęśliwa szła na swój babyshower w Nowym Jorku – który zorganizowały przyjaciółki – nazwano go zbyt luksusowym, pospolitym, „w stylu Kardashian”. A gdy Meghan odmówiła podania szczegółów planu porodu i udziału w sesji zdjęciowej godzinę po porodzie, publiczność i media были в ярости. Jak to się ona odważa? (Przecież dlaczego miała by dzielić tak prywatną chwilę, skoro i tak byłaby krytykowana?)

W kwestii Archie Meghan nie mogła nic zrobić dobrze. Paparazzi z dalekimi obiektywami złapali ją na meczu polo z Kate – zarzucono jej sposób trzymania syna („nie ma żadnych instynktów macierzyńskich”). Gdy została zauważona na US Open bez Archie, nazwano ją „egoistką” za opuszczenie syna wkrótce po porodzie (później okazało się, że Archie jechał z mamą).

Harry w tym czasie był w Holandii, kilka dni po narodzinach syna.

Sytuacja Meghan to skrajny przykład hejtowania macierzyństwa, którego większość nas nie doświadczy. Ale jej odejście od rodu królewskiego, by żyć autentycznie jako człowiek i matka, powinno rezonować u wszystkich rodziców. Nigdy nie zrobimy to prawidłowo dla wszystkich – po co marnować czas na próby? Oczywiście, nikt nie jest odporny na ból krytyki, ale najważniejsze jest życie zgodne z sobą, zwłaszcza w rodzinie – to powinno być naszym kompasem.

Gdy Harry i Meghan ogłosili odejście od ról starszych członków rodu, przesłanie było jasne: Meghan wytrzymała wiele, ale gdy chodziło o dziecko i rodzinę, nie miała zamiaru udawać uśmiechu. Chciała „kwitnąć, a nie tylko przetrwać”. (Świetna wiadomość też dla Archie.)

Gdy zdjęcia Meghan z Archie w noseczku na wędrówce pojawiły się po zrzeczeniu się tytułów, hejtowanie kontynuowało się – teraz za „złe noszenie”. W sieci krzyczano o „kontroli opieki” nad Meghan, ktoś napisał, że „nie wygląda na naturalną”.

Na szczęście wielu znanych osób obroniło Meghan, w tym Jenna Bush Hager (Today), apelująca: „Podnosimy się nawzajem”, oraz Jessi Cruickshank, która opublikowała własne zdjęcie z „krzywym” noszeniem dziecka, pisząc: „Hejtowanie matek to nasz sposób na wywłaszczenie własnych niepewności na inne mamy”.

Mamy nadzieję, że Meghan nie usłyszała ani dobrego, ani złego – była zajęta cieszeniem się kanadyjskim krajobrazem z malutkim synem blisko serca. Niezależnie od nazwy: odwaga czy bezlitosna wierność sercu – to prawo, do którego ma prawo każdy rodzic.