Nigdy nie poświęcaj dokładności na rzecz szybkości

Nigdy nie poświęcaj dokładności na rzecz szybkości

Innymi słowy, nigdy nie pospieszaj. Nigdy, nigdy, nigdy, nigdy, nigdy. Powtórz po mnie: Nie będę pospieszał na SAT.

Pospieszanie jest prawdopodobnie główną przyczyną większości unikalnych błędów na SAT. Studenci przebiegają każdą sekcję, robiąc pracę w głowie, chwytając jakąkolwiek odpowiedź, która wydaje się dobra, wszystko w szaleńczym pośpiechu, by rozwiązać każde pytanie. Paradoksalnie, pospieszanie samo w sobie jest spowodowane jednym z dwóch przeciwnych stanów umysłu: pewnością siebie lub brakiem pewności siebie.

SAT mierzy, jak szybko i dokładnie czytasz i analizujesz pytania, ale jest znacznie trudniej być dokładnym niż szybkim. Na zajęciach szkolnych możesz podbić nauczycieli i kolegów swoją oślepiającą szybkością, ale na SAT nie dostajesz dodatkowych punktów za szybkie rozwiązywanie pytań.

Patrz, nie jest trudne skończyć SAT. Każdy może skończyć odpowiadanie na każde pytanie na SAT – o ile nie ma nic przeciwko popełnianiu błędów, być może wielu błędów. Wiem, że bycie żółwiem nie jest łatwe; znacznie chłodniej jest być zającem. Szybki i sprytny to cool; wolny i metodyczny to nudne. Ale jak w bajce Ezopa, wolny i dokładny żółw pokona sprytnego, ale nieostrożnego zająca każdego dnia tygodnia, obiecuję Ci.

Jak możesz powiedzieć, czy pospieszyłeś na SAT? No, jeden niezawodny znak to to, że skończyłeś sekcję wcześnie. Wielu studentów wyraża frustrację, że gdy rozwiązali SAT, nie próbowali pospieszyć, nie próbowali skończyć – „to się po prostu stało”. Mówią to tak, jakby nie mieli kontroli nad swoimi działaniami, i częściowo mają rację.

Jedynym sposobem, by mieć pewność, że nie pospieszasz, jest świadome zwolnienie. Kiedy pytam tych samych studentów, czy zapisali wszystko (jak wspomniano w SAT: Jak zyskać (lub stracić) 30 IQ – natychmiast!), przyznają: „No, nie wszystko. Oznacza to, że dużo rzeczy było oczywistych, więc zrobiłem to w głowie.”

Przegrana. Jakie słowo nie zrozumieli, gdy powiedziałem im, by pisali wszystko na SAT? RocketRule nie brzmi, że zapisujesz to, co myślisz, że musisz zapisać, ale że zapisujesz WSZYSTKO – zwłaszcza gdy myślisz, że nie musisz.

Trener czasem mówi sportowcom, że jeśli mają problem z rozmawianiem podczas ćwiczeń, to ćwiczą zbyt mocno. Jeśli masz problem z zapisywaniem wszystkiego na SAT, poruszasz się zbyt szybko – znacznie zbyt szybko.

Twoje idealne tempo leży gdzieś między zbyt wolnym a zbyt szybkim, a jedynym sposobem na odkrycie tego tempa jest eksperymentowanie. Twoje idealne tempo to taka prędkość, która pozwala Ci na nie więcej niż dwa-trzy unikalne błędy na sekcję. Mówię „unikalne” błędy, by odróżnić je od nieuniknionych błędów – pytań, których nie mógłbyś rozwiązać poprawnie, ilebyś czasu na nie nie poświęcił.

Twoje idealne tempo stopniowo wzrośnie, gdy zaczniesz stosować techniki, których nauczysz się. Większość studentów zaczyna praktykę w strefie zbyt-szybkiej. Rzeczą do zrobienia jest znalezienie swojego idealnego tempa – znowu, tego, które balansuje szybkość i dokładność – i stopniowe jego doskonalenie.

Powiem Ci, niezależnie od tego, co tutaj powiem, w dniu SAT będziesz tak skuszony, by pospieszyć; tak, tak skuszony. Musisz wytrenować się pilnie przed testem, by mieć samokontrolę, gdy liczy się. Ufaj mi w tym punkcie: zapisywanie wszystkiego na SAT sprawia, że pospieszanie staje się niemożliwe.


Previous:

Next: