Testy o wysokich stawkach – czy są sprawiedliwe dla uczniów?

Jeden strzał na sukces

Testy o wysokich stawkach – czy są sprawiedliwe dla uczniów?

Izba Reprezentantów USA przyjęła ustawę: stany muszą testować matematykę i czytanie w klasach 3–8 co rok, odpowiedzialność szkół za brak poprawy. Niektóre stany już decydują o finansowaniu, pensjach, akredytacji na podstawie wyników. Połowa stanów ma lub wdraża wymóg zaliczenia testu do matury.

Czy sprawiedliwe, by kluczowe decyzje (edukacja, przyszłość) zależały od JEDNEGO testu? National Center for Research and Evaluation: uczeń zdający test po raz drugi ma szansę 30–50% na wynik w granicach 5 pkt od pierwszego. Zmiana 10 pkt może wynikać samej z natury testu. Inne czynniki: jasne instrukcje, ich przestrzeganie, traktowanie testu poważnie, komfort.

Poza szkolnictwem K-12 kluczowe decyzje opierają się na WIELU miarach, mówi John Merrow (Choosing Excellence). Lekarz nie operuje na podstawie jednego testu – robi drugie badanie, szuka innych wskaźników. Rekrutacja na studia nigdy nie opiera się tylko na punktach. „Nie dostajesz się na Harvard za 1600 na SAT” – Merrow. „Używają wielu miar, a my gotowi przyjąć jedną, by zdecydować o klasie 8 lub maturze”.

Peter Sacks (Standardized Minds) proponuje „oceny wydajnościowe” odzwierciedlające życie: pytania otwarte, portfolio, eseje, prezentacje, wystawy, długoterminowe projekty. Dałyby dokładniejszy obraz osiągnięć.

Gary Orfield (Harvard) sugeruje zestaw alternatywnych oceniania wraz z testami: odzwierciedlające style uczenia, dające szybką informację zwrotną, odpowiadające programowi, tworzone z nauczycielami.

Straty i szkody

Rosnące presje zmuszają nauczycieli do dopasowywania programu do testów. W raporcie Education Week „Quality Counts 2001” 66% nauczycieli twierdzi, że musi skupiać się „za dużo” na testach kosztem innych przedmiotów. Obawa, że sztuka i wychowanie fizyczne znikną – brak czasu na to, co nie jest testowane.

Maggie Hagan (Garfield Elementary, Youngstown, OH): „Nauczanie pod test” to nauka na pamięć kosztem rozwiązywania problemów. „Testy przyciemniły szansę na angażujące projekty. Program staje się wąski”.

Krytycy: testy o wysokich stawkach są niesprawiedliwe i szkodliwe dla najbardziej wrażliwych: dzieci kolorowych, ze specjalnymi potrzebami, z niskich dochodów. Monty Neill (FairTest): mniejszości i biedni rzadziej dostają taką samą edukację jak bogatsi. Testy zakładają wiedzę społeczną białych, średnich klas.

Peter Sacks: najlepszy wskaźnik wyniku testu to dochód i wykształcenie rodziców. „Szkoły w biednych dzielnicach ponoszą największe ciśnienie do podnoszenia wyników”.

Mary Bostrom (John Muir Elementary, Madison, WI) uległa ulgę, gdy stan uchylił politykę testów. „Kłopot z politykami, którzy nigdy nie byli w klasie, robiącymi politykę dla dzieci. Dzieci z lękiem testowym, słabsze akademickie – walczą, zniechęcają, może rzucą szkołę”.

Badacze NBETPP: w 1986 roku 9 z 10 stanów z najwyższym wskaźnikiem odchodzenia od szkoły miało testy o wysokich stawkach; żaden z 10 stanów z najniższym wskaźnikiem ich nie miało.

Coraz więcej organizacji krytykuje testy. Rezolucje przyjęły m.in.: American Educational Research Association, National Council for the Teachers of English, National Education Association, National Council for the Teachers of Mathematics, National PTA. Paul Houston (AASA, 2001): „Tylko w Milionerach można wygrać pamięcią i testami wielokrotnego wyboru. Odpowiedź na poprawę edukacji to więcej niż zapamiętywanie faktów. Dzieci dzisiaj potrzebują myślenia krytycznego, kreatywności, wytrwałości, integrności – cech nie mierzonych testami”.

Źródło: Partnerstwo z National PTA. Adaptowane z „High-Stakes Testing” z Our Children.

Previous:

Next: