Jak mówić do dzieci o zostawaniu samych w domu

Jak mówić do dzieci o zostawaniu samych w domu

Jak mówić do dzieci o zostawaniu samych w domuDzieci z kluczykiem (Latchkey Kids)

(Poniższy fragment pochodzi z książki How to Say It to Your Kids, autor dr Paul Coleman.)

Gabriela mówiła, że nie przeszkadza jej bycie sama po szkole. Przez dwie godziny, czekając na ojca wracającego z pracy, 12-latka zazwyczaj robiła lekcje lub oglądała telewizję. Dobrze radziła sobie z odpowiedziowarką i nie otwierała drzwi każdemu, kto się zaciągnął. Lubiła poczucie godności zaufania i niezależności, jakie dawało jej bycie sama. Jej najlepsza przyjaciółka, Cindy, nienawidziła bycia sama. Rozumiała konieczność, ale często czuła strach. Zimą, gdy zmierzch zapadał o 16:00, strach rosł. Przy dwóch z trzech matek dzieci szkolnych pracujących, liczba dzieci z kluczykiem rośnie i wynosi ok. 7 milionów. Pomoc w adaptacji zależy od kilku czynników.

Czego warto wziąć pod uwagę

  • Choć niektóre dzieci radzą sobie samodzielnie, żaden badanie „samopieczy” nie wykazało pozytywnych skutków. Najbardziej optymistyczne raporty mówią o braku negatywnych skutków.
  • Dzieci same przez min. 11 godzin tygodniowo dwukrotnie częściej sięgają po alkohol, papierosy lub narkotyki.
  • Dzieci (klasy 5–7) same więcej niż 2 dni w tygodniu czterokrotnie częściej zgłaszały picia do opojenia w zeszłym miesiącu.
  • Samopiecz jest bardziej ryzykowna w środowisku miejskim niż przedmiejskim.
  • Niektóre dzieci zostają u znajomych pod opieką dorosłych. Inne spędzają wolny czas po szkole na „wypadaniu” z rówieśnikami. Druga grupa jest bardziej narażona na kłopoty.
  • Dziewczyny bez nadzoru są bardziej narażone na problemy niż chłopcy w tym wieku. Prawdopodobnie dlatego, że szybciej dojrzewają fizycznie i chętniej towarzyszą starszym nastolatkom.
  • Badanie porównujące studentów, którzy byli dziećmi z kluczykiem, z tymi, którzy nie – nie wykazało różnic w osobowości ani nauce.
  • Ankieta wśród 18 pediatrów, 96 policjantów i 209 rodziców pytała, w jakim wieku dzieci mogą zostać same. Dla 15 minut lub mniej – średnia 9 lat. Dla godziny lub więcej – 12 lat. Do opieki nad innymi dziećmi (bajsitersko) – 14 lat.
  • Gdy więcej niż jedno dziecko zostaje samo, zachowują się bardziej rozruchliwie lub ignorują się nawzajem niż przy obecności rodzica.
  • Rodzice autorytatywni (uważni, ciepli, ale stanowscy w dyscyplinie) są buforem przeciw dostosowywaniu się do antytowarzyskich rówieśników (podczas i po szkole) w porównaniu do nieuważnych lub upustnych. Rodzice cięci, ale miłujący – macie rację.

Jak to powiedzieć

Większość dzieci jest nieprzygotowana, by unikać urazów (oparzenia, cięcia), radzić sobie z nagłymi wypadkami, obsługiwać telefony czy gości przy drzwiach, radzić sobie z możliwym porwaniem czy molestowaniem. NAUCZ ich, co powiedzieć lub zrobić, i przećwicz z nimi.

  • „Słuchaj odpowiedziowarki i nie odbieraj telefonu, chyba że to ktoś, kogo dobrze znasz. Zawsze mów: ‚Mama jest zajęta’, i zapisz wiadomość.”
  • „Zadzwoń 112, jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości. Oto numery sąsiadów, którzy będą w domu.”
  • „Apteczka zawsze w łazience. Przejdźmy, jak używać niektórych rzeczy.”
  • Ustalcie z wyprzedzeniem, co dziecko zrobi, gdy wróci do domu. Zawsze wiedz, jaki ma plan. „Twój plan: zrób kanapkę, zrób lekcje, może zagraj w grę. Zadzwonię i sprawdzę.”

Previous:

Next: