Zespół obsesyjno-kompulsyjny (OCD) u dzieci – myśli, rytuały, terapia CBT
OCD sprawia, że dzieci mają stresujące myśli i nawyki. Terapia pomaga przełamać te myśli i nawyki. Dzieci z obawami powinny powiedzieć rodzicowi, by pomógł.
Co to jest OCD?
OCD powoduje myśli lękowe (obsesje).
Dzieci z OCD nie mogą przestać martwić się rzeczami takimi jak:
- ktoś zachoruje, się urazi, umrze
- rzeczy są brudne/zarazone
- coś musi być proste, równe, idealnie
- coś przynosi pech/szczęście, jest dobre/złe, bezpieczne/niebezpieczne
- złe myśli mogą się spełnić
OCD powoduje też nawyki lękowe (ryty/kompulsje). Dzieciom z OCD wydają się one sposobem na zapobieganie złym rzeczom. Czują, że muszą:
- myć i czyścić w kółko
- wymazywać, pisać od nowa, robić od nowa
- powtarzać słowo, zdanie, pytanie (w myślach lub na głos)
- sprawdzać i sprawdzać ponownie
- dotykać, stukac, stąpać w dziwny sposób
- układać rzeczy w idealnym porządku
Jak to jest dla dzieci z OCD?
Zaklinowane w myślach i nawykach. Np. myśl: „Muszę dotknąć czterech rogów biurka. Jeśli nie – mama zachoruje i umrze.” Często dziecko wie, że to bez sensu. Ale lęk tak silny, że robi rytuał, by pewnie. Na początku ulga.
Ale przy OCD nawyki się mnożą. Zabierają więcej czasu i energii. Zamiast pomagać – stresują. Dzieci nie chcą myśleć/robić tego. Ale OCD sprawia, że czują, że nie mogą przestać.
Dzieci zastanawiają się, dlaczego to robią. Mogą nie wiedzieć, że to OCD.
Co zrobić, jeśli masz myśli/nawyki lękowe?
Jeśli masz takie myśli/nawyki – porozmawiaj z rodzicem. Prowadzą do lekarza, by sprawdzić, czy to OCD.
Dlaczego niektórzy mają OCD?
Naukowcy nie wiedzą dokładnie. Wierzą, że geny wyjaśniają, dlaczego u niektórych dzieci myśli lękowe „zamykają się” i robią rytuały by poczuć ulgę. Ale jedno pewne: OCD NIE jest winą dziecka ani rodzica.
Na szczęście jest terapia, która pomaga. Dzieci w terapii przełamują zatrzymane myśli i rytuały. To ogromna ulga.
Jaka terapia dla dzieci z OCD?
Nazywa się CBT (terapia poznawczo-behawioralna). Dzieci (i rodzic) spotykają terapeutę, rozmawiają, uczą się.
Terapeuta wyjaśnia OCD. Np. zatrzymane myśli/strachy = „hikaki” lub „triki” mózgu, że jeśli nie zrobisz rytuału – stanie się coś złego. Dzieci i rodzice uczą się: robienie rytuałów (nawyki lękowe) utrwalają OCD. Nie robienie rytuałów osłabia OCD.
Brzmi prosto. Ale dla dziecka z OCD nie robienie rytuałów na początku trudne. Dlatego terapia uczy umiejętności:
- radzenie sobie z lękiem i niepokojem
- umiejętności uspokajania
- co robić, gdy przyjdzie myśl lękowa
- jak przebić triki OCD
- jak bezpiecznie stać twarzą w twarz strachom
- jak przerwać nawyk lękowy (rytuał)
- jak zbudować pewność siebie nad OCD
Gdy dzieci ćwiczą nowe umiejętności, problemy OCD osłabiewają i znikają. Uczą się puścić myśli lękowe bez rytuałów. Czują kontrolę nad myślami, uczuciami, zachowaniem.
Oprócz terapii niektórzy dzieci biorą leki na OCD.
Kiedy dzieci z OCD robią terapię, czują się lepiej. Przełamują myśli i nawyki lękowe. Wracają do rzeczy, które lubią.
Previous:Ćwiczenia mindfulness (uważności) – jedzenie, oddech, chodzenie, słowo
Next:Kradzież u dzieci – dlaczego kradną, konsekwencje i jak im pomóc
-
Kaczki z pudełek po jajkach Wiosna wkracza, a z nią kaczęta. Baw się, wykluwając własne! Materiały: Dwukomorowy fragment pudełka po jajkach (z komorami nadal połączonymi) Klej Papier techniczny Nożyczki Piórka, koraliki lub inne dekoracje Instrukc -
Większość z nigdy nie marzyłaby, że nasza rola rodziców nagle stanie się o wiele trudniejsza. Że utknęlibyśmy w domu z powodu pandemii, fizycznie oddaleni od wszystkich, których kochamy, bez opieki nad dziećmi, bez szkoły — i {{{GULP}}} postawieni pr -
Dokarczanie oznacza podawanie dziecku jakiegokolwiek innego mleka oprócz karmienia piersią. Decyzja o dokarczaniu jest ważna – czasem jest konieczna z przyczyn medycznych, czasem nie. Podanie mleka zmodyfikowanego nie oznacza konieczności rezygnacji
