• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak ustalić, czy dziecko doznało molestowania

Molestowanie dzieci – nazywane też przemocą seksualną lub nadużyciami seksualnymi – to czyn szkodzenia dziecku w sposób seksualny dla satysfakcji sprawcy. Przemoc seksualna może zdarzyć się wszędzie, w każdej chwili, a najczęściej sprawcą jest osoba bliska i zaufana dziecku. Dlatego wiele dzieci boi się zgłosić sprawę – albo z obawy, że sami będą w kłopotach, albo że sprawca się złości. Niektórze dzieci w ogóle nie zdają sobie sprawy, że to, co im się przydarzyło, jest złe i należy to zgłosić. Jeśli podejrzewasz, że Twoje dziecko doznało przemocy seksualnej, ale dziecko nie chce lub nie potwierdza – czytaj dalej, by dowiedzieć się, jak to ustalić:

Instrukcje

1. Zwróć uwagę na dziwne zachowanie dziecka. Wiele dzieci, zwłaszcza młodszych, boi się zgłaszać przemoc. Mogą nie wiedzieć, że zostały znęcane. Jeśli dziecko nagle zamyka się w sobie, traci zainteresowanie znajomymi i zajęciami, nie chce jeść – wyjaśnij sprawę. Inne sygnały: unikanie sprawcy, wymówki by go nie widzieć, nagła negatywna opinia o nim, hysterika/placz przy wiadomości o spotkaniu z tą osobą.

2. Porozmawiaj z dzieckiem o podejrzeniach. Znajomość dziecka to Twoja największa siła. Jeśli zauważysz zmiany, podejdź w wygodnym miejscu (np. pokój dziecka). Zapytaj, czy czuje się dobrze, czy coś go spotkało. Jeśli dziecko jest złości/frustrowane lub milczy – powiedz, że chcesz wiedzieć, czy ktoś go zranił/zapechal. Uspokój: nie dostanie kłopotu za opowiedzenie, chcesz to zatrzymać. Przypominaj, że jesteś po jego stronie, że nie zasłużyło na to, co przeżyło. To pomoże dziecku się otworzyć. Jeśli dziecko wciąż milczy – odpuść na chwilę. Powiedz, że zawsze może przyjść do Ciebie, gdy będzie gotowe, i Ty wysłuchasz. Pozwolenie dziecku dojść do rozmowy na swoich warunkach buduje komfort.

3. Szukaj dowodów, jeśli dziecko nie mówi. Jeśli zachowanie trwa, a dziecko milczy – weź sprawy w swoje ręce. Rozmawiaj z nauczycielami, rodzicami przyjaciół dziecka, innymi dorosłymi bliskimi dziecku. NIE mów wprost o podejrzeniu molestowania – zapytaj, czy dziecko zachowuje się dziwnie. Jeśli ktoś potwierdzi – zapytaj, czy ma pojęcie, dlaczego. NIE rozmawiaj z przyjaciółmi dziecka bezpośrednio, chyba że podejdą sami – nie chcesz, by dziecko dowiedziało się o śledztwie i zareagowało gniewem. Jeśli czujesz się na siłach, poszukaj innych wskazówek: pamiętnik dziecka, e-mail, profil na mediach społecznościowych, historia przeglądarki. Normalnie nie zalecam ingerencji w prywatność, ale tu dobro dziecka na grze. Pamiętaj: to nie czas na kary za inne sprawy znalezione w trakcie – skup się TYLKO na podejrzewanym molestowaniu.

4. Spróbuj porozmawiać z dzieckiem ponownie. Jeśli znajdziesz dowody – podejdź znów: powiedz, że wiesz o znęcaniu, zachęcaj do opowiedzenia, obiecując pomoc w zatrzymaniu sprawcy i jego aresztowaniu. NIE ujawniaj, skąd wiesz – dziecko i tak czuje się naruszone. Dowiedzenie się, że złamałeś/aś prywatność, może skierować gniew na Ciebie w najgorszej chwili. Jeśli dziecko pyta, jak dowiedziałeś/aś się – skłam. Powiedz, że miałeś/aś pressentiment, sen, coś, co nie rzuca winy na inną osobę. Jeśli powiesz, że ktoś inny zdradził sekret – dziecko może się zażalić na tę osobę.

5. Natychmiast sprawdź podejrzane znaki/urazy u lekarza. U młodszych dzieci jedynym dowodem molestowania mogą być urazy. Jeśli zauważysz siniaki, krwawienie, znaki na ciele – SZCZEGÓLNIE wokół narządów płciowych lub ust – UDZIEJ DO LEKARZA. Omów podejrzenia z lekarzem, poproś o poszukanie innych oznak. Lekarz oceni, czy doszło do penetracji (główny znak u małych dzieci) i czy są uszkodzenia wewnętrzne. Poproś lekarza o pisemne podsumowanie – przyda się przy zgłaszaniu policji.