Najmniejszy w klasie – niska samoocena

W pełni empatyzuję z Tobą i Twoim chłopcem, bo bycie małym wydaje się być jeszcze większym problemem dla młodych chłopców dzisiaj niż kiedyś. Lekcjonowałem wielu chłopców w wieku Twojego syna, którzy byli, w słowach jednego z nich, „zbyt mali przez zbyt długi czas”. Młodzi chłopcy coraz częściej dołączają do szeregów młodych dziewcząt w ich obsesji na punkcie wielkości i kształtu ciała.

Tyle, że historia taty o ostatecznym wzroście może być uspokajająca, to nie robi nic dla niego TERAZ, a TERAZ to czas, w którym Twój chłopak żyje. Uczyłem 10- i 11-latków w czwartej klasie; to etap, gdy głosy chłopców mogą się zacząć zmieniać, mogą wyrosnąć w górę, niektórzy mogą nawet zacząć mieć brzozowe wąsy. To czas, który zaczyna wprowadzać zachwytny przeddojrzewał wybuch hormonów. To też trudny czas społecznie, bo 10-latek nie chce być uważany za małe dziecko, ale nie jest w stanie zostać zaakceptowanym jako jeden ze „starszych facetów” (szóstoklasistów). To naprawdę czas bycia „pośrodku”.

Nie możesz przyspieszyć wzrost chłopca, chyba że sięgniesz po hormon wzrostu. Znam kilka rodzin, które poszyły tą drogę ze swoimi synami po badaniach wieku kostnego, które pokazały, że będą bardzo niskimi dorosłymi. To bardzo poważna decyzja bez gwarancji przewidywalnych wyników. Jeśli Twój chłopak otrzymuje odpowiednie odżywianie i odpoczynek, robisz wszystko, co możesz, by zoptymalizować jego zdrowy rozwój fizyczny.

Kilku małych, młodych chłopców, których widziałem, zaczęło trenować z wagami pod nadzorem w wieku ok. 11 lat; ich wzrosła siła i zmiany ciała niekoniecznie wyeliminowały drwinienie o byciu „krewetką” u tych, którzy zawsze drwią, ale sprawiło, że rówieśnicy mówili: „może być niski, ale jest strasznie silny”. Inni chłopcy odkryli, że są bardzo szybkimi biegaczami, co staje się cechą bardziej cenioną w grupie rówieśników. Inni znaleźli się w sztukach walki. To wszystko jasne wybory dające chłopcu samoocenę związaną z ciałem. Inni omijają ten obszar i wyróżniają się w innych: glinianku, biliardzie, harcerstwie, muzyce itp.

Niestety rzeczywistość bycia małym chłopcem w tej kulturze to to, że najprawdopodobniej będziesz otrzymywać drwinienia przez całe dzieciństwo. Opracowanie kilku chwytliwych, zabawnych odparcia (nie złych, gorzkich szkod) gdy jest drwiony, może wielko rozproszyć moc drwinienia i drwiacza; nawet jeśli płacze w środku, może i będzie wielokrotnie punktować u rówieśników, przyjmując te ciosy i wychodząc na górę. Może też zacząć być ceniony jako miły i/lub lojalny przyjaciel na tym etapie. Im bardziej desperacko dąży do popularności, tym bardziej najprawdopodobniej nie osiągnie tego celu.

Międzyczasem, bez bycia oczywistym i patrzenia z góry, kontynuuj chwalę go za pozytywne, niezwiązane z cechami ciała. Wiem, że serce boli Ci za niego, ale jestem pewien, że sprawy mogą wyglądać lepiej z trochę cierpliwości i kreatywnej rady z Twojej strony.