Jak uspokoić dzieci nadpobudliwe z ADHD
Jako rodzic dziecka z ADHD musisz opracować strategie uspokajania, gdy dziecko jest wzburzone lub przepobudzone. Stworzenie przyjaznej, ciszej strefy pomoże mu nauczyć się relaksacji i skupienia na czymś konstruktywnym. Wedle Children's Health Network, 80% chłopców i 50% dziewczynek z problemami uwagi jest też nadpobudliwych. Dzieci z nadpobudliwością czują niepokój i impulsywność i potrzebują spokojnego środowiska, by się uspokoić i skupić.
Potrzebne rzeczy
- Muzyka
- Puzzle
- Książki
- Kolorowanki
- Stoper lub zegar
Instrukcje
-
Przygotuj cichą strefę w domu, np. pokój do czytania, relaksacyjny azyl. Włącz uspokajającą muzykę: klasyczną lub kolysanki. Muzyka tworzy spokojną, przytulną atmosferę. Postaw miękkie fotele: pufy lub duże poduszki. Umieść różne książki, albumy, puzzle, kolorowanki – by dziecko miało co robić w ciszy (zaleca Health Central). Unikaj głośnych zabawek na baterie, elektroniki, zabawek na kołach.
-
Rotuj książki, puzzle, kolorowanki co tydzień, by zapobiec nudzie. Używaj stopera/zegara do przejść między aktywnościami (wedle Parents.com). Np. 10 min puzzle, potem dzwonek = czas czytania, czytasz głośno. Nie musisz zostać cały czas, ale poświęć sporo czasu.
-
Daj gumę do żucia lub ciszą zabawkę, jeśli dziecko jest zbyt nerwowe, by cieszyć się strefą (wedle psychologa Roberta Olivardia na PsychCentral). Nadpobudliwe dzieci często potrzebują czegoś, co odciągnie uwagę od drżących rąk i nóg. Żucie gumy lub mała cicha zabawka pomaga przejść z aktywności na strefę ciszy bez frustracji.
-
Zachęcaj do opuszczania strefy, gdy dziecko znudzi się i zacznie się drażnić. Celem jest, by dziecko kojarzyło cichą strefę z przyjemnością, a nie karą. Chwal dziecko za spokojne, skupione zachowanie.
-
W naszym niezwykle zróżnicowanym i wielokulturowym kraju, a coraz częściej naszym świecie, dość powszechne jest, by niania pracowała w rodzinie o innym tle kulturowym. Niezależnie od tego, czy jesteś amerykańską nianią pracującą w amerykańskiej rodzi
-
Moja przyjaciółka Stephanie, która teraz mieszka w Sydney w Australii, raz poszła na pracę opiekunkę, nie realizując, że będzie musiała towarzyszyć małej dziewczynce do toalety za każdym razem, gdy ta pójdzie. „Rodzice już wyszli za drzwi” – opowiad
-
Przed pełnoetatowym rodzicielstwem miałaś wizję życia jako mamy w domu: bez wysiłku równoważyłabym prace domowe i wychowanie, odhaczając obowiązki, angażując dziecko w jedną edukacyjną aktywność po drugiej, spędzając wolny czas na czytaniu poradników





