• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Złe zachowanie u dzieci

Wszystkie dzieci czasami zachowują się źle. Te zachowania są przerażające dla rodziców, rodzeństwa i nauczycieli. Wszyscy chcieliby zapobiec tym zachowaniom, ale zrozumienie przyczyn jest ważniejsze niż sama prewencja. Walka z złym zachowaniem to pod górę, ale zaniedbanie pogarsza sprawę. Najlepsze podejście: nieugięta, twarda ręka.

Formy

Narzekanie i jękanie – powszechny problem, zazwyczaj z pragnienia uwagi. Kradzież i kłamstwo – dzieci zabierają obce rzeczy i kłamią, by uniknąć kary. Młode dzieci wpadnują w ataki gniewu, gdy nie dostają czego chcą. Przejmują wulgarny język, gryzą i kopają, by zemścić się lub zyskać kontrolę.

Klasyfikacja

Nie każde złe zachowanie to złe moralnie. Dziecko może zachować się źle przypadkowo lub celowo. Przypadkowe: grupa dzieci bawi się, a jedno niechcący znosi drugie. Celowe: dziecko kradnie czekoladę po odmowie rodzica.

Przyczyny

Główna przyczyna: strach – wyimaginowany lub realny. Pojawia się, gdy dziecko przestaje lub opiera się robieniu tego, co robiło. Druga: frustracja, jeśli rodzice i nauczyciele nakładają presję wydajnościową. Gniew i zazdrość wobec rodzica/nauczyciela postrzeganego jako niesprawiedliwy (w porównaniu do innych). Ciągłe rozkazywanie rodzi nienawiść do zasad – dziecko psuje, by zobaczyć co होगा.

Kara

Kara wymaga najwyższej ostrożności. Może dać tymczasowe rozwiązanie, ale też wywołać trwały wewnętrzny gniew, bunt i chęć zemsty.

Prewencja

Rodzice powinni wyznaczyć granice tolerowanych nieodpowiednich zachowań. Dziecko musi czuć, że korekta wynika z miłości, i widzieć rodziców zachowujących się poprawnie. Rodzice nie powinni kłócić się ani używać wulgarności w obecności dziecka.