• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Zajęcia treningowe asertywności dla dzieci

Przemoc rówieśników może sprawić, że życie nieasertywnego dziecka stanie się koszmarem. Jeśli nigdy nie nauczy się on stać w swojej w nieagresywny sposób, w przyszłości spotka się z trudnościami społecznymi i w nauce. Kluczowe jest nauczenie go postawienia granic – twardych, ale bez agresji.

Uczymy mówić „Nie”

To pierwsza, najprostsza linia obrony. Nieśmiałe dziecko nie jest przyzwyczajone do wypowiadania się we własnej sprawie – zacznij od ćwiczeń głosowych w bezpiecznej, prywatnej przestrzeni. Pokazuj, jak mocno i spokojnie powiedzieć „Nie”, i zachęcaj do powtarzania, aż dziecko odnajdzie swój głos. Kluczowa jest modulacja: asertywne „Nie” nie jest krzykiem. Przejdź do zdań typu: „Nie, to moja druga śniadanie”.

Symulacje ról (Role-play)

Gdy dziecko czuje się pewniej z „Nie”, przejdź do scenek – między sobą, z lalką lub pluszakiem. Rozegrywaj sytuacje, pokazując kontrast między reakcją uległą, asertywną i agresywną. Przykład: lalka-złodziej kradnie drugą przekąskę, wymusza zrobienie zadania domowego lub wyklucza z zabawy. Ucz dziecko, by odchodziło od drążeń, ignorując celowe prowokacje, które liczą na reakcję.

Prośba o opinię – budowanie pewności siebie

Podczas wspólnej zabawy, oglądania TV, spaceru czy słuchania muzyki zachęcaj dziecko do samodzielnych decyzji. Pytaj: „Co myślisz o tym filmie/artyscie?” – pokazujesz, że prawo do odmiennego zdania jest naturalne. Pytania otwarte (nie te, na które odpowiada się „tak/nie”) lepiej wyciągają opinię.

W wielkim świecie – praktyka w warunkach realnych

Zabierz dziecko do restauracji, biblioteki lub sklepu. Niech sam wybierze danie, zapyta o drogę, poprosi o pomoc. Nie zamawiaj za niego – niech sam powiedzie kelnerowi, co chce. To ćwiczy twardą, ale uprzejmą komunikację potrzebną w kontakcie z rówieśnikami: jasne wyrażenie potrzeb z zachowaniem kulturze osobistej.