• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Strategie rozwoju dziecka do regulacji kontroli impulsów

Samokontrola w dzieciństwie jest silniejszym predyktorem osiągnięć szkolnych niż inteligencja, według artykułu Scholastic „Why Impulse Control is Harder than Ever”, Michelle Anthony, Ph.D., cytującej badaczy neurobiologii i współautorów „Welcome to Your Child's Brain”, Sandrę Aamodt i Sama Wanga. Trzy obszary: rozwój, temperament i funkcje wykonawcze, składają się na poziom impulsywności i zdolność do jej regulacji. Jeśli Wasze dziecko ma trudności z kontrolą impulsów, zmiany w oczekiwaniach wychowawczych mogą pomóc zwiększyć tolerancję na frustrację i rozciągnąć kontrolę impulsów.

Funkcje wykonawcze

Rodzice mogą pomóc dziecku w kontroli impulsów, wspierając rozwój umiejętności wykonawczych, według porady dr Becky Bailey, ekspertki z psychologii rozwojowej i wczesnego dzieciństwa, przekazanej przez dr Michelle Anthony w artykule na Scholastic.com. Należą do nich: zdolność planowania, rozwiązywania problemów i dowiezienia zadania do końca. Zamiast reagowania emocjonalnym, umiejętności wykonawcze pozwalają dziecku myśleć i planować. Poprzez rosnące poczucie kontroli nad otoczeniem i wzmocnienie tych umiejętności, dziecko staje się mniej reaktywne emocjonalnie.

Modelowanie odpowiednich reakcji

Wasze reakcje emocjonalne, zarówno pozytywne, jak i negatywne, będą naśladowane przez dziecko. Gdy czujecie złość i frustrację w obecności dziecka, mówcie głośno samoobserwację, by dziecko mogło zobaczyć właściwą reakcję. Np. upuścicie jajka, wyjmując je z lodówki na śniadanie. Właściwa reakcja do modelowania: „Ojej. Upuściłem jajka. Tak się na nie cieszyłem. Policzę do dziesięciu, by się uspokoić, potem posprzątam to bałagan i zjem miskę kaszy zamiast tego”. Z czasem to może pomóc dziecku rozwinąć własne samoobserwowanie, co prowadzi do większej kontroli impulsów.

Druga szansa (Do-over)

W artykule na Huffington Post, Susan Stiffelman, terapeuta małżeńska i rodzinna, autorka „Parenting without Power Struggles”, przyczyniła problemy z kontrolą impulsów do faktu, że dziecko wydaje się młodsze niż jest, bo zdolność do pauzy przed działaniem jest niedorozwiniona. Fizyczne impulsywne zachowania utrudniają socjalizację. Joyce Cooper-Kahn, Ph.D. i Laurie Dietzel, Ph.D., współautorki „Late, Lost and Unprepared”, zaproponowały: zatrzymajcie nieodpowiednie zachowanie, pokażcie właściwe i zachęcajcie do „poprawki”. Np. jeśli dziecko uderzyło kolegę, bo ta zburzyła wieżę z klocków, powiedzcie: „Nigdy nie wolno uderzać z powodu zabawki. Możesz powiedzieć, że jesteś zły i postampować nogą”. Zachęcajcie do tego; gdy dziecko się uspokoi, niech powie, dlaczego jest złości.

Relaksacja

W artykule na FamilyEducation.com „Relaksacja, Wizualizacja i Wyobrażanie”, Sandra F. Rief, autorka i prelegentka z magisterem pedagogiki ogólnej i specjalnej, zaleca nauczanie impulsywnych dzieci umiejętności relaksacji, zwłaszcza gdy są złości lub zestresowani. Głębokie oddychanie, relaksacja i ćwiczenia wizualizacji pomagają dziecku lepiej zarządzać częścią mózgu odpowiedzialną za planowanie i myślenie. Dziecko zyskuje dodatkowy zasób do użycia zawsze i wszędzie, gdy jest potrzebny.