Strategie walki z rywalizacją rodzeństwa w rodzinach rozłożonych i złożonych
W rodzinie rozłożonej, gdzie rodzice są rozwiedzeni, rozstani lub ponownie ożenieni, dzieci często zmagają się z znalezieniem swojego miejsca. To szczególnie trudne w rodzinach złożonych, gdzie dzieci są zmuszone do interakcji z półrodzeństwem. Często czują się zagrożone przez rodzeństwo lub półrodzeństwo, które mają własne zainteresowania, cele i routine. Gdy dzieci rywalizują o status w nowej lub rozłożonej jednostce rodzinnej, często doświadczają rywalizacji rodzeństwa. Rodzice mogą pomóc rodzeństwu nauczyć się pracować nad konfliktami i osiągać kompromisy, balansując nowe role.
Mediacja bez rozwiązywania konfliktów
Rywalizacja rodzeństwa w rodzinach jednorođczych i złożonych często ustępuje, gdy rodzice mediują, ale nie próbują kontrolować ani rozwiązywać konfrontacji. Celem jest zachęcenie dzieci do samodzielnej pracy nad konfliktami. Maluchy i młodsi uczniowie podstawówki zazwyczaj potrzebują aktywnego rozwiązywania przez rodziców, ale starsze dzieci, nastolatki i młodzież powinny potrafić radzić sobie ze sporami z drobną pomocą rodziców. Jako rodzic, uznajcie konflikt, opiszcie, jak go widzicie, i powiedzcie rodzeństwu/półrodzeństwu, że rozumiecie ich dylemat, według BabyCenter.com. Upewnijcie dzieci, że jesteście pewni, że znajdą rozwiązanie, i pozwólcie im to wyrobić.
Balansowanie dwóch domostw
Dzieci często spotykają rywalizację rodzeństwa, gdy rodzice się rozwodzą lub rozstępują. Jedno dziecko lub nastolatek może wybrać życie z mamą, drugie z tatą, co powoduje napięcie. Rodzeństwo może czuć się niepewnie i złościć, jeśli rodzice okazują faworyzowanie. Jedno może żałować ściślejszych zasad lub mniejszych uprawnień. Drugie może nienawidzić nowych warunków życia lub tęsknić za zwierzakiem domowym. Rodzice powinni starać się traktować wszystkich dzieci z sprawiedliwością, miłością i szacunkiem. Gdy to możliwe, spędzanie równego czasu z mamą i tatą – razem lub osobno – może pomóc rodzeństwu pracować nad rywalizacją.
Zachęcanie do współpracy
Potrzeba czasu, by przyzwyczaić się do zasad, odpowiedzialności i nowych ról w rodzinach rozłożonych i złożonych. Niektóre dzieci mogą widzieć półrodzeństwo jako intruzów lub zagrożenie dla relacji z biologiczną matką lub ojcem. Możecie przeciwdziałać rywalizacji, zachęcając do projektów współpracy, np. wspólnego sprzątania garażu lub układania pokoju rekreacyjnego, według BabyCenter.com. Dawanie rodzeństwu i półrodzeństwu konstruktywnego zadania pomaga im nawiązać więź, zamiast kłócić się czy bić. Prawdopodobnie mają różne zainteresowania, więc praca nad projektami domowymi to pozytywny sposób na pracę zespołową.
Wymagajcie życzliwości, nie bezstronności
W rodzinach złożonych naturalne jest, by rodzice miały bliższe więzi z dziećmi biologicznymi. Żyli z nimi dłużej, krew nie jest wodą. Część rywalizności rodzeństwa i półrodzeństwa można uniknąć, ustalając zasady domowe, których wszyscy muszą przestrzegać, by nie było celowej strony i wszyscy dzieci mieli te same oczekiwania (względem wieku). Jednak rywalizności półrodzeństwa często łagodzą się, gdy rodzice i dzieci przyznają, że rodzice biologiczni będą bliżej swoich dzieci, a dzieci swoich rodziców biologicznych, według psychologa klinicznego Stephanie Newman (PsychologyToday.com). Dzieci muszą nauczyć się traktować domowników z szacunkiem, ale nie powinny czuć się zmuszone do kochania ojczymów/macoch lub półrodzeństwa tak jak swojej biologicznej rodziny.
Szacowanie porządku urodzenia
Dzieci i rodzice w rodzinach rozłożonych i złożonych muszą nauczyć się szanować kolejność urodzenia. Uznanie kolejności urodzenia po obu stronach rodziny często zmniejsza rywalizację rodzeństwa. Nastolatkowie zazwyczaj mają więcej wolności niż przednastolatki i młodsi dzieci. Np. starsze dziecko lub nastolatek może dostać miejsce obok kierowcy lub preferowane miejsce przy stole. Starsze dzieci mogą mieć późniejsze godziny powrotów lub pójścia spać niż młodsi. Świadomość kolejności urodzenia gwarantuje, że nikt nie czuje, że stracił swoją pozycję w rodzinie, według psychoterapeuty Mary Kelly-Williams (PsychologyToday.com).
