Co robić, gdy Twoje dziecko jest nieśmiałe/zakłopotane w kontakcie
Każdy rodzic chce, by dziecko traktowało z szacunkiem dzieci nieśmiałe i nie drążyło ich. Ale gdy Twoje własne dziecko ma trudności społeczne, jest niepewne i zahamowane – to trudne doświadczenie. Wedle Center for Development and Learning (Louisiana), podobnie jak inne zdolności, dzieci różnią się w umiejętności nawiązywania kontaktów i przyjaźni. Uświadomienie sobie, że nie zawiodłaś jako rodzic, pozwala zastosować kilka wskazówek i pomóc dziecku z łatwiejszością.
Szukaj profesjonalnej pomocy
Poznanie przyczyn nieśmiałości to pierwszy krok. Choć każde dziecko bywa nieśmiałe czasem, skrajne przypadki wpływające na codzienne życie wymagają uwagi psychologa. Np. fobia społeczna sprawia ekstrema lęk i nieśmiałość, utrudniając interakcje. Wedle Marguerite Kelly (Washington Post), dziecko z zaburzeniami komunikacji niewerbalnej może mieć zamieszane umiejętności społeczne. Jeśli nieśmiałość wynika ze stanu medycznego, psycholog może zalecić plan leczenia i terapii.
Naucz dziecko umiejętności społecznych
Jako osoba, z którą dziecko czuje się najlepiej, jesteś jego najlepszym nauczycielem. Ucz je rozpoznawania sygnałów werbalnych i niewerbalnych, np. uśmiechu. Stwórz plan, z którym dziecko się czuje komfortowo, odpowiada jego potrzebom i nie jest goniące. Np. jeśli nie reaguje na zachowania innych, naucz zadawać pytania i formułować prośby. Daj przestrzeń do ćwiczeń w czasie rodzinnego lub pozwól odebrać telefon bliskiego członka rodziny. Nawet jeśli angażujesz terapeutę, zrozum plan i bądź jego częścią.
Bądź wsparciem
Inni dzieci i ludzie łatwo drążą nieśmiałe dzieci. Np. śmieją się z dziecka, które jest niezgrabne i pada. Bądź najlepszym przyjacielem dziecka, uspokajaj: kochasz je, jest wyjątkowe i doskonałe w Twoich oczach. Nie traktując go inaczej niż inne dzieci, zadbaj, by nie czuło się anormalnie. Zwracaj uwagę na sytuacje nasilające nieśmiałość: zapachy, tłoki, hałas – chronij dziecko przed nimi.
Bądź cierpliwy
Zrozum, że niektóre dzieci naturalnie radzą sobie w interakcjach społecznych, inne muszą się uczyć i to trwa. Uważaj na swoje reakcje na błędy dziecka. Np. jeśli dziecko zignoruje uścisk dłoni gościa – nie zmuszaj, nie krzycz. Zamiast tego pokaż, co powinno zrobić, i zrób to zabawnie. Pamiętaj, by chwalić każdy postęp i stale zapewniać o swoim wsparciu.
Previous:Czy analizę zachowania stosowaną (ABA) można używać u dzieci bez autyzmu?
Next:Aktywności ułatwiające wyrażanie gniewu u dzieci z autyzmem
-
Planując herbatniki na urodziny, pijamową party albo po prostu dla zabawy, będziesz chciała włączyć gry, by goście nie nudzili się. Potrzebujesz dodatkowej pomocy w organizacji lub przygotowaniu imprezy? Zatrudnij opiekunkę lub gospodynię na kilka g -
Wasze dziecko ma cztery lata i pewnie planujecie zapis do szkoły. Wiele rodziców dręczy niepokój: czy dziecko jest na odpowiednim poziomie? Czy ma umiejętności, by znaleźć się w szkole? Jak upewnić się, że nie zostanie w tyle? Oto jak zadbać o spoko -
Każdego dnia wydaje się, że jest historia w wiadomościach o tym, jak dzieci stają się grubsze. Zbyt dużo czasu spędzone przed telewizorem lub graniem w gry komputerowe, dieta fast-foodowa i zbyt mało czasu spędzonego na cieszeniu się na świeżym powi
