Problem samotności u dzieci pojedyńczych
Wielu rodziców boi się, że ich jedyne dziecko ma wyższy ryzyko cierpienia na samotność. Ale pomysł o samotnym dziecku pojedyńczym to bardziej mit niż rzeczywistość, mówi terapeuta rodzinny Dr John Sharry na swojej stronie Solution Talk. Wbrew powszechnemu przekonaniu, nie ma wiele dowodów klinicznych potwierdzających teorię, że dzieci pojedyńcze są bardziej samotne niż te z rodzeństwem.
Mity o samotności
Susan Newman na swojej stronie obala kilka mitów. Wiele osób błędnie zakłada, że dzieci pojedyńcze są bardziej dyktatorskie, agresywne, gorzej przystosowane społecznie i bardziej uzależnione od rówieśników z rodzeństwem. Newman mówi też, że myślą, że dzieci pojedyńcze mają imaginarnych przyjaciół z samotności. Ale wielu badaczy i psychologów odkryło przeciwnie – dzieci pojedyńcze niekoniecznie są bardziej samotne, a mogą być nawet lepiej przystosowane, mówi Carolyn White, redaktorka "Only Child" w wywiadzie dla "Chicago Tribune".
Obalanie fałszywych przekonań
Brak dowodów klinicznych na powszechne mity. Dzieci pojedyńcze tak samo często mają przyjaciół i rozwinięte umiejętności społeczne. Badanie Ohio University (2010, 13 466 uczniów gimnazjum i liceum) pokazało, że dzieci pojedyńcze są wybierane jako przyjaciele tak samo często jak te z rodzeństwem. Badaczka Toni Falbo (Uniwersytet Teksasu w Austin) wskazuje, że wczesne lata dzieci pojedyńczych zazwyczaj przechodzą w grupach zabaw, żłobach i przedszkolach, dając im dużo socjalizacji.
Druga strona medalu
Zamiast samotności, wiele dzieci pojedyńczych ma szansę rozkwitać i rozwijać unikalne cechy. W badaniu z "Psychological Bulletin" (1986) Falbo i Polit stwierdziły, że dzieci pojedyńcze osiągają wyższe wyniki w osiągnięciach, przystosowaniu, charakterze, inteligencji, relacjach z rodzicami i socjalności – poza osiągnięciami i inteligencją w porównaniu do pierworodnych i dzieci z dwudzieciowych rodzin. Przypisują to wzmocnionej relacji z rodzicami.
Przeciwieństwo samotności
Rodzic dziecka pojedyńczego staje przed wyzwaniami, których unikają rodzice z większą liczbą dzieci. Czasem dziecko pojedyńcze ma problem odwrotny – rodzice mogą je "dusić" z strachu przed puszczeniem, stawać się nadopiekuńcze lub nadwymiarowo wyrozumiałe, mówi Dr Sharry. Aby to zrekompensować, proponuje zdrowy balans między czasem razem a czasem samotnym na grę i kreatywne myślenie. Radzi też uważać na własne potrzeby i unikać inwestowania zbyt wielu własnych marzeń w dziecko. Rozważ kontakt z innymi rodzicami dzieci pojedyńczych dla wsparcia i dyskusji wyzwań.
-
Rozmowy z dziećmi o Wielkanocy i Pesachu Wyjaśnianie różnic religijnych dzieciomDla wieku: Do 10 lat Wiosna przynosi ważne święta dla judaizmu i chrześcijaństwa. Żydzi na całym świecie obchodzą Pesach – ośmiodniową pamiątkę starotestamentowego wyjści -
Wielorakie inteligencje: Odkryj dary Twojego dziecka Każde dziecko ma własny styl uczenia się. Przeprowadź naszą ewaluację, by dowiedzieć się, jakie są unikalne dary i style uczenia się Twojego dziecka, i odkryj najlepsze sposoby na ich wspieranie. R -
Jeśli masz dzieci, pewnie potknąłeś się o deskorolkę lub wbiłeś w klocka – raz, dwa. W takich momentach przysięgasz, że w końcu wprowadzisz porządek i zmusisz potomstwo do odkładania zabawek na miejsce. Niestety ta determinacja z czasem mija, i wrac
