Rozwój języka pragmatycznego u dzieci
Rozwój języka pragmatycznego to proces nabywania umiejętności wykorzystywania kontekstu do konstruowania znaczenia, jakiego miał na myśli mówca. W sytuacjach społecznych często polega się na kontekście, by zrozumieć intencję mówcy. Np. gdy ktoś przy stole powiedzie "Potrzebuję soli", z kontekstu wywodzimy "Podaj mi sól". Dzieci młodsze od 2 lat zazwyczaj nie mają umiejętności zrozumienia języka nie-dosłownego. Nauka tych umiejętności to część normalnego rozwoju językowego.
Język pragmatyczny
Język pragmatyczny obejmuje język indeksykalny, demonratywny i nie-dosłowny. Język indeksykalny wskazuje różne elementy w różnych sytuacjach mowy bez gestów towarzyszących. "Ja" wskazuje Jana, gdy Jan to mówi, a Marię, gdy to Maria. Język demonstratywny to język używany z gestem wskazującym na obiekty. "To" odnosi się do piłki przy gestie w stronę piłki, ale do kubka przy gestie w stronę kubka. Język nie-dosłowny to taki, który dosłownie znaczy jedną rzecz, a komunikuje inną – metafory, sarkazm, pośrednie prośby o działanie.
Hipoteza egocentryzmu Piageta
Według hipotezy egocentryzmu Piageta, małe dzieci myślą w sposób egocentryczny. Uważają, że są centrum wszechświata i nie potrafią przyjąć punktu widzenia innych. Ponieważ polega nas na zdolności do przyjmowania perspektywy innych przy używaniu i interpretowaniu języka pragmatycznego, egocentryzm utrudnia dzieciom komunikację w bardziej wyrafinowany sposób.
Dowody empiriczne na hipotezę
Liczne badania empiriczne potwierdzają hipotezę Piageta. Dzieci normalnie zaczynają kompetentnie używać zaimków osobowych i demonstratywnych w wieku 2 lat, a w wieku 3 lat potrafią używać i rozumieć język nie-dosłowny. Dzieci młodsze od 2 lat nie mają umiejętności zmiany perspektywy. Dlatego nie mogą precyzyjnie określić, na co wskazują zaimki. Np. nie są świadomi, że "ona jest zmęczona" i "ja jestem zmęczony" mogą wyrażać to samo znaczenie w zależności od kto to mówi. By się skompensować, przyjmują własny punkt widzenia lub unikać zaimków w ogóle.
Złożone użycie języka nie-dosłownego
Dzieci młodsze od 2 lat mają problemy ze wszystkimi rodzajami języka nie-dosłownego. Jeśli mama powie do 18-miesięcznej Amy: "Amy, potrzebuję twojego kubka", Amy normalnie nie będzie miała umiejętności by zrozumieć, że mama prosi o przyniesienie kubka. Jeśli mama chce, by Amy działała, musi być bardziej bezpośrednia: "Amy, daj mami kubek". Nawet starsze dzieci mają problemy ze zrozumieniem bardziej złożonych form języka nie-dosłownego. Np. 8-latki rozumieją sarkazm na podstawie intonacji, ale bez sarkastycznej intonacji nie potrafią normalnie użyć nawet najbardziej oczywistych wskazówek kontekstowych, by zrozumieć intencję mówcy.
Zaburzenie języka pragmatycznego
Dzieci z autyzmem mają trudności z użyciem pragmatycznym języka, np. interpretacją metafór i pośrednich prośb o działanie. Ten typ zaburzenia jest jedną z kluczowych cech diagnostycznych autyzmu. W przeciwieństwie do innych dzieci, autystyczne dzieci nie rozwijają w pełni umiejętności interpretacji świata z perspektywy innych ludzi. Ponieważ komunikacja społeczna opiera się właśnie na tych umiejętnościach, dzieci autystyczne mają ograniczoną zdolność do komunikowania się w sytuacjach społecznych.
-
Kiedy przeglądałam strony o śnie, zauważyłaś, że ich FAQ są naprawdę przydatne. Pomyślałam: „Kurczę, totalnie potrzebowałam tego, gdy miałam noworodek”, bo non-stop googlowałam, ile drzemek „technicznie” powinny mieć i ile łącznie godzin powinny spać -
Szukasz ulubionych (a jednocześnie prostych) aktywności z maluchami? Te pomysły skupiają się na umiejętnościach i zainteresowaniach odpowiednich dla wieku, a najlepszy sposób na ich czerpanie radości to pozwolenie dzieciom na prowadzenie zabawy, pod -
Co mają wspólnego pakujący zakupy w sklepie i caddie na boisku golfowym? Poza tym, że obaj muszą nieść ciężkie rzeczy, obie te grupy zawodowe średnio zarabiają więcej niż opiekunki. Nie ma wątpliwości, że opieka nad dziećmi jest droga. Mimo to, spra
