Cele i cele behawioralne dla przedszkolaków z ADD
ADD to przestarzały termin opisujący ok. 20% dzieci z ADHD, które są głównie niedoskonale skupione, a nie nadpobudliwe – wedle psychologa Steven Kurta (Child Mind Institute). Trudności z uwagą, mniej zachowań dysruptywnych niż u dzieci nadpobudliwych. Dzieci z ADD wciąż potrzebują zrozumienia i pomocy w przedszkolu – inaczej problemy nasilą się i staną się trudniejsze do kontrolowania. Diagnoza zazwyczaj ok. 4. roku – okno na interwencję przed szkołą. Cele: dokładna diagnoza, wczesne leczenie, coaching – wzmacnianie kontroli impulsów i utrzymywania uwagi.
Ewaluacja
Dzieci z ADD opisywane jako chaotyczne, łatwo odciągalne marzyciele. Cechy widoczne od 2-3 lat, u innych dopiero w szkole, gdy wymogi przytłaczają. Jeśli podejrzewasz ADD – cel nr 1: pediatra, porada, screening. Pediatra wyjaśni normę i problemy. W razie potrzeby skieruje do specjalistów: pediatrów rozwojowych, psychiatrów, psychologów, neurologów – dokładna ocena, obserwacja, testy.
Leki
Po diagnozie ADD przez wykwalifikowanego specjalistę – farmakoterapia kluczowa do kontroli. Stymulanty (rytalina, adderall) stymulują zdolność mózgu do uwagi i kontroli impulsów. Decyzja o lekach dla przedszkolaka – konsultacja z zespołem leczenia, zależy od ciężkości objawów. Przypadki ciężkie – leki najlepsze; niektórzy fachowcy radzą czekać do 7-8 lat, leczyć tylko jeśli ADD zakłóca naukę/codzienne życie.
Modyfikacja behawioralna
Cel: regularna terapia behawioralna – zarządzanie impulsami. Terapeuta pracuje z dzieckiem i rodziną – nauczanie kontroli impulsów, skupienia, koncentracji. Rodzic: wzmocnienie terapii rutyną i strukturą w domu. Listy kontrolne z obrazkami (nie słowami) w centralnym miejscu – pomagają przedszkolakowi z ADD trzymać tor. Parents website: „Parent Child Interaction Therapy” – monitorowanie i wzmocnianie pozytywnych zachowań, ignorowanie łagodnych negatywnych, spokojne dyscyplinowanie.
Umiejętności radzenia sobie
Część mózgu kontrolująca zachowanie, skupienie, uwagę jest mniejsza – dorośli pomagają nauczyć strategie kompensacyjne. Popularna technika (Richard Guare, Peg Dawson): „werbalne rusztowanie”. Słowa „jeśli” i „to” jako delikatny sposób na naukę kontroli. Zamiast „Nie łam ołówka” – „Jeśli mocno dociskasz ołówek, to się złamie”. Badania: 3-latki, których matki stosowały rusztowanie, w 6. roku miały znacznie lepsze umiejętności rozwiązywania problemów i dążenia do celów.
Previous:Wczesna interwencja u dzieci z zespołem Aspergera
Next:Jak zastosować teorię moralnego rozwoju Kohlberga we wczesnym dzieciństwie
-
Zabawkowy odcinek „Przyjaciół” z kanapą i schodami może by postawić słowo „pivot” na mapie lat temu, to w 2020 roku stało się doskonałym hasłem. Od ustawiania domowych przestrzeni szkolnych po opanowanie jogi na Zoomie, ludzie na całym globie musiel -
Dlaczego niektórzy potrzebują okularów, a inni nie? Każde oko jest inne – nie tylko kolor, ale budowa i ostrość widzenia. Czasem elementy oka nie współpracują idealnie. Okulary lub soczewki (soczewki korekcyjne) pomagają większości widzieć ostro. Jak -
Gdy maluch zaczyna jeść prawdziwe jedzenie, możesz dodać „kucharz na zamówienie” do swojej (długiej) listy obowiązków rodzicielskich. Ale gotowanie osobnego obiadu dla malucha, by pasowało do jego miniaturowego podniebienia, a potem drugi posiłek dla
