Kiedy dzieci stają się konkurencyjnymi?

Sport, konkursy ortograficzne, gry wideo – wszystko o rywalizacji. Konkurenckość to część życia, wpływająca na dzieci w zależności od osobowości. Samo zjawisko nie jest negatywne, ale to, jak dziecko się zachowuje, mówi dużo. Dla niektórych sport i zorganizowane zajęcia zaczynają w przedszkolu. Przy tak wczesnym skupieniu na wygrywaniu, niektórzy zastanawiają się, kiedy dzieci faktycznie stają się konkurencyjne.

Zachowanie nauczone

Wbrew powszechnemu przekonaniu, nie rodzi się z duchem rywalizacji. Według Penn State, konkurencyjność to nauczone zachowanie, nie instynkt. Dzieci mają wrodzone mechanizmy przetrwania, ale pragnienie bycia najlepszym rozwija się w środowisku konkurencyjnym. To wpływ rodziców lub szkolona inicjatywa – chęć rywalizacji to efekt tego, co uczy świat.

Radzenie sobie z konkurencją

Konkurencki napór nie objawia się przed ok. 5. rokiem życia. Nie znaczy to, że pięciolatek jest gotowy do zorganizowanej rywalizacji. Według North Carolina Cooperative Extension, dzieci poniżej 10-11 lat nie mają umiejętności pracy zespołowej ani radzenia sobie z porażką.

Gotowość do konkurencji

Wiek to tylko liczba. Dzieci dojrzewają inaczej – jeśli jedno 5-latka jest gotowe, inne nie musi. Według North Dakota State University, dzieci angażowane w rywalizację przed gotowością psychiczną, fizyczną, emocjonalną mogą cierpieć na niską samoocenę i brak pewności. Dziecko, które nie cieszy się, ma bóle głowy/brzucha przed startem – nie jest gotowe.

Fair play

Zdrowa rywalizacja uczy właściwości i sprawiedliwości – jeśli te zachowania prezentują wszyscy. Wsparcie rodziców wysokie, wymagania niskie. Rodzice i trenerzy jako modele fair play – szacunek, uwzględnianie, uprzejmość. Według Ohio State University, niefair-playowe zachowanie dzieci wymaga natychmiastowej reakcji z wyjaśnieniem.

Previous:

Next: