• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Agresywne zachowania u dzieci w wieku szkolnym początkowym

Choć nie ma „urzędowej” definicji zachowania agresywnego, zgodnie z artykułem z 2010 r. na Education.com, istnieje konsensus co do celów: uzyskanie korzyści dla agresora, zadanie krzywdy innemu lub oboje. Agresję uważa się też za utratę samoobrony lub problem z samokontrolą. U dzieci w wieku szkolnym początkowym agresja może przybierać formę kradzieży, przymusowania lub werbalnych poniżeń.

Typy agresji

Typowe wzorce agresywnego zachowania u dzieci w wieku szkolnym początkowym to: agresja nadpobudliwościowa, impulsywna, afektywna, drapieżna i instrumentalna (według Education.com). Dzieci nadpobudliwe mogą nie wybierać ofiar, ale pchać lub popychać w sposób chaotyczny. Agresja impulsywna objawia się gwałtownymi wybuchami z frustracji. Dzieci z agresją afektywną są chronicznie złościwe, zazdrośne i wrogie. Agresja drapieżna to zemsta – dziecko chce się odwdzięczyć. Przymusowcy używający zastraszania to typowi agresorzy instrumentalni.

Szkoły a zachowania agresywne

Dzieci uczące się w szkołach lub klasach z dużą liczbą agresywnych rówieśników częściej sami wykazują agresywne zachowania – zgodnie z badaniem z 2006 r. opublikowanym przez Uniwersytet w Pensylwanii. Duże szkoły miejskie obsługujące dzieci z ubogich środowisk częściej tworzą agresywne środowisko. Niebezpieczne dzielnice wokół szkoły również wpływają na zachowania uczniów. Dzieci afroamerykańskie w takich placówkach były bardziej narażone, a im dłużej uczęszczały do takiej szkoły, tym większe ryzyko wykazywania agresji.

Zarządzanie zachowaniami w szkole

Nauczyciele i dyrektorzy szkół podstawowych poświęcają dużo czasu na zarządzanie gwałtownymi i agresywnymi zachowaniami – według artykułu „Defusing Violent Behavior in Young Children” Amerykańskiego Stowarzyszenia Psychologów Szkolnych. Przyczynami mogą być czynniki rodzinne i społeczne, wzrost zaburzeń psychicznych u dzieci oraz brak czasu na rozwój społeczny w młodszych klasach. Jeśli nie zostaną zaadresowane wczesnie – w przedszkolu i na początku edukacji – te zachowania mogą się utwardzić. Często problem leży w braku umiejętności społecznych u dzieci.

Czynniki agresji

Choć wiele dzieci może być agresywne w pewnym etapie rozwoju lub pod wpływem prowokacji, dziecko regularnie wykazujące agresję mogło zostać do tego „wytresowane” przez rodziców stosujących surowe metody wychowawcze lub niedbających nad interakcjami z rówieśnikami (Education.com). Dorośli angażujący się w przemoc werbalną lub fizyczną uczą dzieci, że takie zachowanie jest akceptowalne. Przemoc w mediach może uczynić dzieci obojętnymi na przemoc i sprowokować do naśladowania, zakładając, że jest to norma.

Agresja a nauka czytania

Zachowanie agresywne koreluje z wynikami szkolnymi – według badań z 2006 r. opublikowanych w „Child Development”. Badanie obserwowało dzieci od przedszkola do 5. klasy i wykazało związek między umiejętnościami społecznymi, językowymi a agresją. Dzieci, które źle czytały na początku nauki, częściej były zgłaszane jako agresywne w starszych klasach. Te, które w przedszkolu i 1. klasie miały dobre umiejętności społeczne, w 3. klasie lepiej czytały i były mniej agresywne.