• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Czego rozważyć przy adopcji transrasowej

Adopcja transrasowa zachodzi, gdy rodzina adoptuje dziecko innej rasy niż ich własna. Np. gdy biali rodzice adoptują dziecko z Alaska Native, lub gdy czarni rodzice adoptują dziecko azjatyckie.

Jak przy wszystkich rodzajach adopcji, mogą być piękne aspekty tego, jak te rodziny powstają, łączą się i uczą się i rosną razem. Ale mogą też pojawiać się komplikacje etyczne i ważne kwestie do rozważenia dla rodziców.

Jak dochodzi do adopcji transrasowych

Niektóre rodziny przystępują do adopcji z konkretnym celem adopcji dziecka innej rasy. Dzieje się to konkretnie u rodzin, które rozważają adopcje zagraniczne (które też mogą mieć własny zestaw komplikacji do rozważenia).

Inne rodziny po prostu chcą adoptować i są otwarte na przyjęcie każdego dziecka, które może zostać im aniesione, niezależnie od rasy.

Większość agencji pieczy zastępczej i adopcyjnych rozpoznaje komplikacje, jakie mogą wyniknąć z adopcji transrasowych, jak i korzyści dla dziecka wychowanego w domu z innymi, którzy dzielą ich rasowe i etniczne tło.

W przypadku Indian Child Welfare Act (ICWA), istnieją nawet przepisy i regulaminy, które wymagają priorytetyzowania umieszczania dzieci rodzimych z rodzimymi rodzinami, zawsze gdy to możliwe.

Niestety, nie zawsze jest wystarczająco dużo domów adoptacyjnych z konkretnymi reprezentacjami rasowymi, by zrównać liczbę dzieci w pieczy zastępczej lub dostępnych do adopcji. A w przypadku adopcji prywatnych, czasem rodzina pierwsza celowo wybiera dołożenie dziecka do rodziny adoptacyjnej innego tła rasowego z powodów, które są im własne.

Jedna rzecz, w której większość ekspertów się zgadza, to to, że choć istnieją solidne powody do priorytetyzowania umieszczania z rodzinami, które pasują do rasowego lub etnicznego tła dziecka, ostatecznym celem zawsze powinno być umieszczanie dzieci w bezpiecznych i szczęśliwych domach, niezależnie od rasy.

Mimo że rodziny powstałe przez adopcję transrasową mogą stanąć przed dodatkowymi wyzwaniami, nie ma powodu, by nie mogły one prosperować z dodatkową edukacją i zobowiązaniem do pielęgnowania całego ja dziecka.

Potencjalne obawy

Nie tak dawno temu panowała powszechna teoria, że nauczanie dzieci o rasie powinno polegać na wychowaniu ich w bezbarwności.

Adopcje transrasowe z poprzednich dekad często miały miejsce z tą teorią na myśli, z rodzicami i ekspertami zakładającymi, że to, że dziecko jest innej rasy niż rodzice, nie musi być problemem, chyba że rodzice zrobią z niego problem.

Przecież, w świecie bezbarwnym, dlaczego rasa ma znaczenie?

Teraz wiemy, jak błędne jest to myślenie. Nie tylko dlatego, że jest niemożliwe bycie prawdziwie bezbarwnym w wielorasowym świecie, ale też dlatego, że mniejszości rasowe nie mają możliwości po prostu zignorowania własnych różnic rasowych. Doświadczają dyskryminacji i unikalnych doświadczeń z powodu tych różnic, z którymi inne grupy rasowe mogą współczuć, ale nigdy nie będą w stanie w pełni zrozumieć.

Argumentuje się, że dzieci mniejszościowych tł mogą naprawdę nauczyć się o wyzwaniach, z jakimi mogą się spotkać, tylko od tych, którzy dzielą ich tożsamość rasową.

Adoptowane dzieci mogą czuć się izolowane

Dzieci wychowane w domach, gdzie ich tożsamość rasowa nie pasuje do reszty rodziny, mogą też dorastać z poczuciem bycia bardzo innym i samotnym wśród tych, na których inaczej powinni polegać. To może być szczególnie prawdziwe w określonych lokalizacjach geograficznych, gdzie brakuje ogólnej różnorodności, a dzieci nie mogą nawiązać zdrowych relacji z nikim, kto wygląda jak oni.

Poza tym, mniejszości rasowe mają bogate i cenne historie, które są bardziej prawdopodobne do nauczenia i świętowania, gdy wychowuje się w domach z tymi, którzy dzielą ich tożsamość rasową. Narracja bezbarwna prosi ich o ignorowanie tych tł, zamiast przytulania i celebrowania historii i kultury, z której pochodzą.

Różne potrzeby pielęgnacji osobistej

Dzieci różnych tożsamości rasowych mogą też mieć zupełnie inne potrzeby pielęgnacji osobistej w porównaniu do rodzin, które je wychowują. Czarne dzieci często potrzebują konkretnego i dedykowanego pielęgnowania włosów, z czym większość białych rodzin prawdopodobnie nie jest zaznajomiona.

Niedopilnowanie im w stylach ochronnych może skutkować uszkodzonymi włosami i niepotrzebnym dyskomfortem.

Przywilej w systemie adopcyjnym

Na koniec, historia adopcji transrasowej pokazała, że najczęściej to biali rodzice adoptują poza swoją rasą, co rodzi pytania i obawy o wadliwe systemy kulturowe, które utrudniają mniejszościom rasowym utrzymywanie i wychowywanie własnych dzieci, podczas gdy rodziny uprzywilejowane korzyść (poprzez możliwość adopcji tych dzieci) w tym procesie.

Pozytywne aspekty

Żaden z tego nie ma na celu zniechęcania rodzin do adopcji transrasowych. Ale potencjalnie negatywne wpływami są punkty, które rodziny powinny rozważyć.

Mówiąc to, istnieją też pozytywne aspekty w rasowo zróżnicowanych rodzinach. Szczególnie tych, które poświęcają czas na naukę o i eksponowanie dzieci na ich tożsamość rasową.

Celebrowanie różnorodności

Jednym takim pozytywnym aspektem może być ogólny focus na różnorodności, gdzie rodzina zobowiązuje się do w pełni celebrowania rasowego tła dziecka i formowania konkretnych, zdrowych relacji z przyjaciółmi i rodziną, którzy mogą dzielić to tło.

Posiadanie zróżnicowanego środowiska domowego może skutkować dziećmi, które dorastają, przytulając różnorodność we wszystkich aspektach życia – czego wszyscy powinniśmy dążyć, wychowując swoje dzieci.

Rodziny, które zobowiązują się do pomocy swojemu dziecku adoptowanemu transrasowo w radzeniu sobie z i konfrontowaniu problemów tożsamości, które mogą wyniknąć z adopcji transrasowej, dalszo pomagają swoim dzieciom w rozwijaniu i utrzymywaniu zdrowych umiejętności radzenia sobie z problemami w ogóle. To może im posłużyć, gdy dorastają i stają przed innymi wyzwaniami w życiu.

Adopcje transrasowe mogą też oznaczać, że dzieci, które mogłyby nie zostać adoptowane, znajdują domy na zawsze – korzyść, której po prostu nie da się zignorować.

Przygotowanie rodziny do adopcji transrasowej

Jeśli zdecydowałeś się iść do przodu z adopcją transrasową, najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić dla swojego przyszłego dziecka, jest praca nad edukacją siebie teraz.

Zbieraj zasoby

Czytaj książki i historie napisane przez dorosłych adopcjonistów transrasowych (np. In Their Voices: Black Americans on Transracial Adoption).

Departament Zdrowia i Służb Społecznych USA skompilował listę zasobów, które dzielą perspektywy dzieci wychowanych w rasowo zróżnicowanych rodzinach. Możesz też zajrzeć do bogactwa badań eksplorujących potencjalne wyzwania, przed jakimi stoją rodziny powstałe przez adopcję transrasową.

Nie wszystkie te relacje będą łatwe do przyswojenia, ale eksponując się na dobre, złe i brzydkie adopcji transrasowej, lepiej przygotujesz się, by pomóc dziecku przez wszelkie wyzwania, jakie może spotkać.

Rozważ przeprowadzkę do bardziej zróżnicowanego rejonu

Stąd, ważne jest, by criticalnie spojrzeć na swoją lokalną społeczność. Czy Twoje dziecko będzie jedynym swojego rasowego tła w miejscu, gdzie mieszkasz? Jeśli tak, możesz chcieć poważnie rozważyć przeprowadzkę do obszaru, gdzie tak nie będzie.

Choć przeprowadzka może wydawać się ekstrema niektórym, nie podceń wyzwań, jakie dziecko może napotkać, będąc jedyną osobą, jaką zna, która wygląda jak ono.

Słowo od Verywell

Udane adopcje transrasowe wynikają z rodzin chętnych do edukacji siebie i zdolnych do uznania, że mogą nie móc być wszystkim dla swoich dzieci – te dzieci będą prawdopodobnie musiały połączyć się z innymi, którzy dzielą ich rasowe tło.

Mówi się, że cała wioska potrzeba, by wychować dziecko, a w przypadku adopcji transrasowej, to może być szczególnie prawdziwe.