Co mówią badania o tym, kiedy niemowlę powinno spać w własnym pokoju?
Jedną z najważniejszych kwestii dla nowych rodziców jest nauka najlepszego sposobu na usypianie dziecka w nocy. Sen jest cennym zasobem zarówno dla niemowląt, jak i ich rodziców. Wskazówki dotyczące snu niemowląt są zawsze mile widziane. Istnieje jednak mały, ale istotny problem: nikt nie potrafi się zgodzić co do najlepszego sposobu na usypianie dzieci.
Po pierwsze, nie ma czegoś takiego jak „najlepszy” sposób, ponieważ wszystkie dzieci są inne i mają inne potrzeby snowe.
Innym problemem utrudniającym rodzicom podejmowanie decyzji o śpieniu dziecka są sprzeczne porady ekspertów na temat miejsca, w którym dzieci powinny spać. Akademia Pediatrii Amerykańskiej (AAP) zaleca, aby niemowlęta dzieliły pokój, ale nie łóżko z rodzicami. Oznacza to posiadanie łóżeczka, mosesa lub manewru w pokoju rodzica, ale nie współsypianie. Badanie z 2017 r. rzuciło jednak cień na tę poradę.
Czy niemowlęta powinny spać we własnym pokoju?
W wytycznych zaktualizowanych w 2016 r. AAP zaleciła, że niemowlęta powinny dzielić pokój, ale nie łóżko, jako część bezpiecznych praktyk snowych w celu prewencji SIDS i śmierci związanych ze snem. W rekomendacji „poziom A” – najwyższym stopniu dowodów – AAP stwierdziła, że wspólne śpienie w pokoju powinno trwać co najmniej do 6. miesiąca życia, a najlepiej do 12. miesiąca.
Badanie z 2017 r. sugeruje, że może być lepiej, aby niemowlęta miały własne pokoje od 4. miesiąca życia.
W tym badaniu okazało się, że dzieci śpiące w osobnych pokojach spały dłużej niż te dzielące pokój z rodzicami. W 4. miesiącu średnio o 46 minut dłużej, w 9. miesiącu o 40 minut, a w 30. miesiącu dzieci, które wcześniej przeniesiono do własnych pokoi, również spały więcej.
Choć kilka minut tu i tam może nie wydawać się wielką rzeczą, niedobór snu został powiązany z wieloma negatywnymi skutkami, takimi jak pogorszenie rozwoju fizycznego, poznawczego i emocjonalnego, a także relacji z rodzicami. Ponadto wykazano, że nawyki snowe utarte w okresie niemowlęcym utrzymują się w późniejszym dzieciństwie, dlatego ważne jest wczesne wprowadzanie bezpiecznych praktyk snowych.
Ważne jest jednak zauważenie, że to badanie było jedynie obserwacyjne. Może się okazać, że rodzice dzieci, które naturalnie lepiej spały, wcześniej przenieśli je do własnych pokoi (a rodzice dzieci, które źle spały i często się budziły, trzymały je u siebie dłużej).
Możliwe też, że rodzice, którzy wcześniej przenieśli dzieci do własnych pokoi, byli tymi, którzy wytrzymywali płacz dziecka dłużej. Gdy niemowlęta śpią z rodzicami, ci rzadziej pozwalają dziecku płakać.
Na koniec, rodzice w badaniu, którzy wybrali współdzielenie pokoju, mieli inne powody do gorzejego snu: byli ubodzy, mieli mniej pomocy i mieszkali w bardziej zatłoczonych (i prawdopodobnie głośniejszych) warunkach domowych.
Czy współdzielenie pokoju z dzieckiem może być niebezpieczne?
Oprócz stwierdzenia, że współdzielenie pokoju może oznaczać mniej snu dla rodziców i dzieci, badanie wykazało, że może być związane z pewnymi zagrożeniami. Okazało się, że współdzielenie pokoju korelowało z niebezpiecznymi praktykami snowymi, które wcześniej łączyło się ze śmierciami niemowląt związanych ze snem.
Może to wynikać z tego, że rodzice i opiekunowie częściej dopuszczają się niebezpiecznych praktyk, takich jak kładzenie dziecka w własnym łóżku lub zasypianie z nim podczas karmienia, jeśli dziecko jest w pokoju rodziców, a nie we własnym. Na przykład stwierdzono, że dzieci dzielące pokój miały czterokrotnie większe ryzyko współsypiania niż dzieci we własnych pokojach.
Z drugiej strony, wytyczne AAP uwzględniły dowody na to, że rodzice, którzy idą do innego pokoju, by nakarmić lub usypić dziecko, częściej zasypiają z nim w niebezpiecznym miejscu, np. na fotelu lub kanapie. Współsypianie na fotelu lub kanapie jest nawet bardziej niebezpieczne niż w łóżku, twierdzi AAP. Ryzyko upadków jest większe, a istnieje też większe ryzyko, że dziecko zostanie uwięzione i uduszone.
Słowo od Verywell
Każde dziecko jest inne, dlatego każda rodzina musi wziąć pod uwagę własne potrzeby, zanim zdecyduje, jakie środowisko snowe będzie najlepsze dla swojego niemowlęcia. Nie wszystkie rodziny mają wybór co do współdzielenia pokoju, bo mogą po prostu nie mieć miejsca. Należy porozmawiać z lekarzem o najbezpieczniejszym wyborze dla Ciebie i Twojego dziecka.
-
Możesz myśleć: znalazłem świetną opiekunkę – moja robota skończona. Ale ważne jest ciągłe ocenianie potrzeb rodziny (one się zmieniają) i pilnowanie, czy opiekunka wciąż daje oczekiwaną jakość. By ocenić sytuację, ustal cykl: co 2 tygodnie, miesiąc, -
Gdy szukasz kogoś do opieki nad dziećmi, bezpieczeństwo zawsze jest na pierwszym miejscu. Poza spełnieniem ogólnych standardów, potencjalny opiekun musi być kimś, komu ufasz – ale jak upewnić się, że znalazłeś najlepszą nianię na to stanowisko? Od w -
Z postępem technologii czytanie staje się zapomnianą sztuką. Coraz więcej dzieci wybiera inne zajęcia. Co zrobić, by nastolatek czytał codziennie? Czytanie to podstawa. Teksty i instrukcje wymagają więcej niż podstawowej angielszczyzny. Nawet bez stu
