Kryzys opieki pod koniec lata – jak sobie poradzić?

Kryzys opieki pod koniec lata – koszmar pracujących rodziców

Kryzys opieki pod koniec lata – jak sobie poradzić? Koszmar pracującego rodzica
W ostatnich tygodniach lata telefony w agencji "Parents in a Pinch" (specjalizującej się w opiece zastępczej w Bostonie i Baltimore) nie przestają dzwonić. Największy napływ zgłoszeń przypada na okres między końcem kolonii letnich a początkiem roku szkolnego.

"Wszystkie piekła się rozsypują", mówi Barbara Marcus, CEO agencji. "Wielu rodziców nie ma już dni urlopowych, a potrzebują opieki na cały dzień – ale tylko na miesiąc. Ludzie na rynku pracy szukają stabilnych miejsc, więc trudno nam znaleźć opiekunów na tak krótki okres."

Dyrektor agencji Davida Manon dodaje, że rotacja na rynku pracy tworzy dodatkowe zagrożenia. "Słyszałam od rodziców, którzy dopiero zaczęli nową pracę i nie nabyli jeszcze urlopu, i są w panice, bo nie mogą prosić pracodawcę o elastyczność."

Wysokie koszty opieki przez agencje (10 USD/godz. za pierwsze dziecko, 1 USD za każde kolejne + 60 USD dziennie opłata agencji) odstraszają wielu rodziców. Nie stać ich na te wydatki ani na urlop w momencie, gdy firmy po lecie przyspieszają. Wielu rodziców czuje się zmuszonych zostawiać dzieci w nieadekwatnych ułożeniach.

"Ludzie często zostawiają dzieci ze starszymi rodzeństwem, które mogą nie chcieć tego robić, albo po prostu ciągają za sobą młodszą", obserwuje Arlyce Currie z agencji Bananas (Kalifornia). "Dzieci są też zostawiane same, czego nie powinno się zdarzać."

Mało pomocy publicznej dla rodziców

W USA rodzice muszą "radzić sobie sami", podczas gdy w wielu innych krajach istnieją darmowe lub dotowane programy. Patty Siegel z Kalifornijskiej Sieci Zasobów i Informacji o Opiece nad Dziećmi przypomina, że Francja prowadzi uniwersalny program letni – zajęcia artystyczne i sportowe cztery dni w tygodniu.

"W USA brakuje poczucia odpowiedzialności publicznej za opiekę, we Francji jest naprzeciwko", żałuje Siegel. "Tak, mają wysokie podatki, ale w czerwcu nie słyszałam żadnej skargi na podatki finansujące programy dla dzieci. Francuzami zajęte jest życie dobrze – dobre ubrania, dobre jedzenie – i ta sama troska dotyczy wychowywania dzieci."

Związki i firmy coraz więcej robią dla rodziców

Choć amerykańscy rodzice mogą tylko marzyć o dotacjach francuskich, niektórzy widzą nadzieję. W związkach i korporacjach rośnie dyskusja o sieci bezpieczeństwa dla rodzin łączących dzieci z karierą.

"Jestem zachęcona", mówi Siegel, wskazując na Związek Pracowników Hoteli i Restauracji w San Francisco oraz oddział Sears Roebuck w Los Angeles, które analizują benefity opiekunckie.

Według Siegl, Sears przeprowadza projekt pilotażowy w LA, oceniający potrzeby pracowników w opiece zastępczej – oferując skierowania do agencji i dotacje. To nie tylko dobroczynność: Sears, jak wiele wielkich pracodawców, walczy o stabilną, umiarkowanie wykwalifikowaną siłę roboczą i liczy, że pomoc w opiece pozwoli więcej pracownikom zostać w pracy.

Mimo dotacji, znajdowanie opiekunów pozostaje wyzwaniem z powodu niskich płac. "Parents in a Pinch" stosuje premie, bonki i nagrody, by zatrzymać opiekunów. Zachęcają też rodziców do łączenia środków na wynajęcie jednej opiekunki na "mini-kolonię" dla małej grupy dzieci. Ułożenia są jednak często łatane na kolana. W momencie, gdy rodzice rozliczają zwroty podatkowe, federalny rząd nie chce dołączyć do poszukiwań rozwiązań kryzysu opieki. "Pamiętam 1971 r., gdy prezydent Nixon wetoował ustawę o krajowym systemie opieki", przywołuje Siegel. "Minęło wiele lat, a systemu nie ma. Ludzie mówią, to utopia. Ja mówię: höchste czas."

Previous:

Next: