Rozwój poznawczy w stadium niemowlęcym i malucha

Teoria rozwoju poznawczego Piageta

Teoria Jean Piageta mówi, że dzieci przechodzą przez różne etapy uczenia i rozwoju luźno oparte na wieku. W wieku niemowlęcym i maluchu dzieci są w stadium "sensomotorycznym", gdzie robią postępy w zrozumieniu fundamentalnych relacji między sobą a światem zewnętrznym. Wczesnie w tym stadium dzieci mogą myśleć, że przedmioty przestają istnieć, gdy przestają je widzieć. Koniec tego stadium i wejście w "stadium przedoperacyjne" nastąpi, gdy dziecko zrozumie, że niewidoczne przedmioty i siły wciąż istnieją poza zasięgiem wzroku – zazwyczaj ok. 2. roku życia.

Teoria inteligencji wielorakich Howarda Gardnera

Teoria mówi, że ludzie używają wariującej palety 8 inteligencji do rozwiązywania problemów, rozwijania umiejętności i postępu mentalnego: przestrzenna, językowa, interpersonalna, naturalistyczna, intrapersonalna, muzyczna, logiczno-matematyczna, kinestetyczna. Z tą teorią na uwadze, warto wprowadzać nowe pojęcia w sposoby promujące więcej niż jedną inteligencję. Np. gra, w której opisujesz konkretny owoc, a dziecko zgaduje, używa inteligencji językowej i przestrzennej.

Style uczenia się

Trzy ogólne style uczenia się określają, jak jednostka preferuje uczyć się. Wizualni: najlepiej przez wzrok, obserwację, wyobraźnię, obrazy. Audytorni: przez słuch – instrukcje werbalne, muzyka, ale też głośne środowisko może rozpraszać. Tactile-kinestetyczni: przez fizyczną interakcję, hands-on, manipulację. Dzieci używają mieszanki, ale zazwyczaj preferują jeden i uczą się skuteczniej tą metodą.

Rozważania

Z podstawowym zrozumieniem etapu rozwoju i preferowanego stylu uczenia, możesz poprawić jakość i tempo rozwoju poznawczego. Jeśli dziecko pokazuje naturalną ciekawość – wspieraj ją zabawami i grami uczącymi przyjemności. Np. taniec i bawienie się do muzyki rozwijają motorykę, koordynację, rytm. Zabawa gliną, ręczne prace – kreatywność, zrozumienie procesów (formowanie gliny rękami/foremkami wpływa na świat).

Dodatkowo: Vygotsky – strefa najbliższego rozwoju (ZPD), uczenie się w interakcji z dorosłym/rówieśnikiem. Ekranyzacja – ograniczenie do minimum (WHO: 0 do 2 lat, max 1h do 5 lat). Sen, ruch, wolna zabawa – fundamenty rozwoju mózgu.