Aktywności poznawcze dla maluchów 12–24 miesięcy – nauka przez zabawę
Maluchy 1–2 lat same się bawią, ale niektóre aktywności lepiej wspierają rozwój poznawczy (język, przetwarzanie informacji). Zachęcaj do takich gier.
Rozpoznawaj dźwięki („Nazwij ten dźwięk”)
Proś o nazywanie dźwięków: telefon, karetka, woda. Ćwiczy przetwarzanie informacji i rozpoznawanie. Gra w głosy: dziecko w innym pokoju, jeden rodzic woła – dziecko ma zgadnąć kto. Rozpoznawanie głosów/dźwięków uczy, że dźwięki mają wiele znaczeń.
Naucz wybierania
Decyzyjność = kluczowy element rozwoju poznawczego. Myślenie samodzielne, nietrafne rozwiązania. Daj dwa wybory: „Jabłecznik czy melon?”, „Którą książkę przeczytać?”.
Śpiewaj abecadło
Śpiewaj radosnie, tańcz, zachęcaj do dołączania. Zabawki elektroniczne śpiewające ABC. Rozpoznawanie liter = pierwszy krok do czytania. Gdy dziecko zna litery w piosence – pokaż litery, dopasuj do nazwy i brzmu. Przygotowanie do czytania.
Twórz gry liczące
1–2 lata: potrafi policzyć ludzi/przedmioty przed sobą. Policz pluszaki, palce u stóp przy ubieraniu. Liczby = baza matematyki. Wczesne dodawanie/odejmowanie: „Oto jeden misiek. Dodam drugi – mamy dwa”.
Śpiewaj wierszyki
Nie ograniczaj się do abecadła. Dzieci kochają piosenki – świetne nauczanie. Rymy: rytm, rozwój języka. „Głowa, barki, kolana, palce” – nauka części ciała.
Previous:Wpływ czynników biologicznych na rozwój motoryczny niemowląt
Next:Jak założyć salę dla niemowląt (infant classroom) – bezpieczeństwo, układ, stymulacja
-
Jeśli przez 12 miesięcy lub dłużej macie regularne stosunki bez zabezpieczenia i ciąża nie nastąpi – możecie mieć problem z płodnością. To naturalny powód do niepokoju, ale opcji jest wiele. Ok. 85% kobiet zajmie w ciążę po roku prób. Po dwóch lata
-
$245 340 – tyle wydasz na dziecko od urodzenia do 17. r.ż., wg USDA. Od jedzenia, ubrań, zdrowia, edukacji. Ale jest jeden wydatek wliczony w tę kwotę, o którym rodziny często zapominają lub bagatelizują: koszt opieki nad dzieckiem. Wiedziałeś, że o
-
Grzeczność to jedna z pierwszych lekcji, jakie rodzice uczą dzieci. Uczą mówić „proszę” i „dziękuję”, czekać na swoją kolej, szanować innych. Ale nauka grzeczności nie musi oznaczać nauki ignorowania własnych granic. Gdy obcy w autobusie zaczął naci





