Moet je je peuter meenemen naar een begrafenis?
Of kinderen naar begrafenissen moeten gaan is een veelvoorkomende maar belangrijke zorg van ouders, en het hangt minder af van de specifieke leeftijd van je kind en meer van hun volwassenheid en jouw dialoog met hen. Als er een overlijden is geweest van iemand die je peuter kende en liefhad, moet je nadenken over je peuter mee te nemen naar de begrafenis. Hier zijn een paar dingen om te overwegen bij het nemen van je beslissing.
Overweeg het gedrag van je peuter
Een ander belangrijk overweging is het gedrag van je peuter. Als je kind in staat is om voor langere tijd stil te zitten, dan is de kans kleiner dat ze een storing veroorzaken op een begrafenis. Als ze erg actief zijn of moeilijk af te leiden wanneer ze zich verveelen, wil je waarschijnlijk een oppas boeken.
Allereerst wil je respectvol zijn tegenover het gezin van de overledene. Je eigen gezin is waarschijnlijk toleranter tegenover het van nature roddelige gedrag van je peuter dan het gezin van een collega.
Het kan het geval zijn dat andere kinderen aanwezig zullen zijn, of dat het verwacht wordt (cultureel of anderszins) dat kinderen deelen in ceremonies rond leven en dood. Een paar telefoontjes naar degene die je weet dat aanwezig zullen zijn, kunnen een lange weg gaan in je besluitvormingsproces.
Overweeg het gedrag van anderen
Je peuter is waarschijnlijk niet de enige wiens gedrag je moet overwegen. Terwijl begrafenissen stil, feestelijke gelegenheden kunnen zijn, zijn ze, begrijpelijk, plekken waar mensen vol overweldigende emotie zijn.
Mensen zullen huilen gezien worden, inclusief diegenen die openlijk kunnen huilen, schreeuwen, instorten, en dingen zeggen die voor je peuter angstaanjagend kunnen zijn. Als je weet dat je peuter reageert met sterke empathie op hen om hen heen, is het misschien het beste om de begrafenis over te slaan. Als je niet weet hoe je peuter zou reageren, is het het beste om er meteen over te beginnen te praten.
Een peuter meenemen naar een begrafenis
Begin zo snel mogelijk met praten over de dood. Als je je erg emotioneel voelt en bang bent dat je instort, geef jezelf wat tijd en ruimte om te rouwen voordat je een gesprek aanvaardt.
Probeer niet te wachten tot al of het grootste deel van je verdriet voorbij is, aangezien het natuurlijk is dat deze dingen tijd kosten, en je wilt dat je peuter weet dat het OK is om verdrietig te zijn over de dood en verlies. Probeer je kind te ontmoeten op hun huidige niveau van begrip. Verbind met andere situaties als mogelijk, maar zo niet, begin opnieuw.
Leg uit wat dood betekent in de eenvoudigste termen. (Bijvoorbeeld, je kunt zeggen: 'De nicht van mama is overleden. Dat betekent dat ze niet meer leeft, en we kunnen haar niet meer zien.') Vermijd vage termen (zoals 'overleden', 'verstorven', of 'gegaan') en wees zo concreet mogelijk.
Vertel peuters niet dat de overledene is gaan slapen of nooit meer wakker wordt.
Slapen is zo'n fundamenteel deel van het leven van je kind dat ze een verbinding kunnen maken en bang worden dat ze ook gaan slapen en nooit meer wakker worden, of dat jij hetzelfde kunt doen. Nadat je besproken hebt wat je kunt over de dood, is het OK om dat onderwerp voor nu met rust te laten en het in de toekomst te herbezoeken als je peuter vragen heeft.
Houd niet door over het te praten als het lijkt alsof het niet 'binnensinkt', en probeer geen zichtbare reactie te ontlokken. Peuters zullen zo'n complexe situatie waarschijnlijk niet direct verwerken. Wees gewaars van kansen om later duidelijkheid te bieden en houd dingen nu simpel.
Over de ceremonie praten
Andere gesprekken die je wilt voeren gaan over de ceremonie zelf. Net zoals je een doktersbezoek of een bezoek aan de kermis zou bespreken, wil je ze laten weten wat er gaat gebeuren wanneer ze op de begrafenis zijn.
Verbind eerst met dingen die ze begrijpen, zoals wat ze zullen dragen, waar de dienst zal zijn, en wie er zal zijn die ze kennen. Zorg dat je praat over hoe ze zich zullen moeten gedragen en hoe de mensen die er zijn kunnen huilen of emotioneel zijn.
Hoewel je hebt uitgelegd hoe je wil dat ze zich gedragen, dit is een peuter waar we het over hebben; het is moeilijk om te voorspellen wat er zal gebeuren zelfs onder de beste omstandigheden.
Wees erop voorbereid je peuter uit de dienst te halen als dat nodig is ten bate van de anderen betrokken.
Als het voor je persoonlijke mentale gezondheid zeer belangrijk is om volledig deel te nemen aan de begrafenis, overweeg dan een vriend of oppas mee te nemen zodat ze je peuter naar buiten of voor een wandeling kunnen nemen als ze zich verveelen en roddelig worden.
Houd rekening met het tijdstip van de dienst en heb snacks, drankjes, en troostobjecten bij de hand. Natuurlijk, weet waar de toiletten zijn voor luierbehoeftes en potbehoeftes.
Een peuter thuis laten
Eerst, maak je geen zorgen. Het concept van afsluiting is niet echt iets wat je peuter begrijpt. Afsluiting zal bij hen veel later komen, soms jaren later. Het komt door het proces van jij dingen uitleggen en bespreken naarmate ze rijper worden, vooral als de overledene heel dichtbij hen was (zoals een ouder, tante, of oppas).
Afsluiting komt ook door het ervaren van andere overlijdens en verliezen, groot en klein. De dood van een huisdier of een plant, of het verlies van een goede vriend die verhuist, zullen allemaal bijdragen aan hun begrip van wat het betekent te rouwen.
Open een dialoog met je peuter zodra je emotioneel in staat bent om dat te doen. Maak je geen zorgen over een paar tranen. Het is echt belangrijk voor je kind om te zien dat verdriet deel is van het proces.
Zorg dat je eventuele gevoelens die je peuter misschien heeft, erkent. Ze reageren misschien niet direct of op manieren die je verwacht.
Het meest voorkomende gevoel dat ze zullen uiten is simpelweg het missen van de persoon die is overleden en wensen dat ze nog steeds tijd met hen kunnen doorbrengen. Houd het feit dat de persoon dood is versterken, maar ontmoedig ze niet om over deze persoon te praten in verdrietige, gelukkige, of zelfs boze termen.
Als je wenst, kun je altijd een kleine herdenkingsdienst met je kind alleen organiseren of zelfs coördineren met anderen die de overledene kenden en kinderen hebben die niet op de begrafenis waren. Je kunt later bloemen naar het graf brengen, samen met een kaartje of tekening die je kind heeft gemaakt, of een nieuwe familietraditie creëren die draait om het eren en herinneren van de persoon die stierf.
-
Als je je voelt alsof de enigste reacties die je van je kinderen kunt krijgen Ik weet het niet, eénwoordige antwoorden of knurren zijn, ben je niet de enigste: Ouders en kinderen melden allebei moeilijkheden met communiceren, vooral bij lastige onde
-
Het is maar natuurlijk dat sommige kinderen zich een beetje terughoudend voelen over tijd door te brengen met een oppas terwijl papa en mama weg zijn – vooral als het hun eerste keer is dat ze met de verzorger achterblijven. Eén manier waarop oppasse
-
Als je op zoek bent naar een oppasbaantje, is het goed om precies te weten wat de geweldige oppassen scheidt van de niet-zo-goede. Laten we eerst het voor de hand liggende stellen: Oppassen moeten kids liefhebben. Dat gezegd hebbend, is er zoveel mee





