Kleuters leren zelfstandig slapen

Slaap is belangrijk om het leven makkelijker te maken voor het hele gezin. Niet genoeg slaap krijgen kan leiden tot een heleboel andere problemen met kleuters, zoals tobsuchtsaanvallen, togetherbraken, krantigheid, en een ongenegenoeg demeanor. Wanneer het gaat om het vestigen van goede slaapgewoontes met je kleuter, hoe eerder je begint, hoe beter.

Sommige ouders beseffen niet dat de gewoontes die ze toestaan of zelfs aanmoedigen, tot slaapproblemen kunnen leiden. Eenmaal deze gewoontes ontwikkeld zijn, kan het moeilijk zijn om veranderingen aan te brengen. Maar het is niet onmogelijk, en zeker de moeite waard. Het zal makkelijker zijn voor het kind en de ouders als basregels en routines rondom slaap eerder worden ingesteld om problemen later te voorkomen.

Kleuterslaapassociaties

Een slaapassociatie is alles wat een kleuter of kind verbindt met inslapen. Het kan een object zijn, zoals een speen, deken, of knuffeldier. Of het kan een actie zijn, zoals schuddelen, borstvoeding geven, of naast een ouder slapen. Kinderen beginnen heel vroeg in het leven slaapassociaties te vestigen. Als een kleuter gewend is om in te slapen tijdens borstvoeding of een fles te drinken, of geschud te worden om in slaap te vallen, zullen ze die associatie elke keer maken als het bedtijd is.

Sommige slaapassociaties zijn gezond en cruciaal voor het opzetten van een bedtijdroutine zodat de geest en het lichaam van je kind klaar zijn voor slaap. Ouders kunnen hun kleuter een warm bad geven, tanden poetsen, samen een verhaal lezen, het licht dimmen, liedjes zingen, of iets doen wat helpt aan te geven dat bedtijd nadert.

Andere slaapassociaties kunnen problemen creëren. Als een kleuter een fles melk moet hebben om in te slapen, lijkt dat misschien prima op het eerste gezicht. Maar later wordt het ongezond door tandbederf te bevorderen of een bron van extra calorieën te zijn die je kleuter niet echt nodig heeft.

Of, in de kamer van je kind slapen leek misschien je enige optie om je kind in bed te krijgen, maar dat betekent waarschijnlijk dat jij geen goede nachtrust krijgt. Overweeg of een slaapassociatie nadelig van invloed is op de slaap van je kind, jouw eigen slaap, of die van een ander gezinslid of verzorger.

Problemen met beddelen

Beddelen (ook wel het gezinsbed genoemd) is een hevig besproken onderwerp dat de grens tussen gezonde en ongezonde slaapgewoontes en associaties kan overschrijden. Sommige ouderexperts zeggen dat, wanneer het goed gedaan wordt, een bed delen met je baby perfect veilig en gezond is.

Maar anderen, inclusief de American Academy of Pediatrics, adviseren "kamerdelen" in plaats van beddelen als een veiligere optie om dicht bij de baby te zijn, maar het risico te voorkomen dat je per ongeluk op de baby in slaap valt, of dat de baby bedekt wordt door lakens en dekens.

Echter, zelfs als je in een veilige omgeving beddeelt, is het misschien niet de beste keuze voor iedereen betrokken. Jij of je partner kunt je slaapgewoontes gestoord vinden door je kind, zodat je niet genoeg slaap krijgt. Het kind kan er ook onder lijden.

Beddelen plaatst een kind effectief op een volwassene slaap/waakschema. Door later naar bed te gaan en op hetzelfde moment op te staan als jij, zal je kind onvermijdelijk ontbloot zijn aan de 13 uur slaap per nacht die veel kleuters nodig hebben.

Kleuters die 's nachts niet genoeg slaap krijgen, kunnen het verlies compenseren door in de auto in te slapen, bij maaltijden, of waar ook immer een kans voor een middagslap is. Hoewel het handig kan lijken om je kleuter veel overdag te laten slapen, kan dit middagslapschema verstorend zijn voor andere gezinsactiviteiten.

Negatieve slaapassociaties oplossen

Een slaapprobleem van een kleuter oplossen is niet makkelijk, maar het is niet onmogelijk. Eenmaal opgelost, zal iedereen in het gezin beter uitgerust zijn. Voordat je begint, zorg ervoor dat alle verzorgers in het huis op dezelfde lijn zitten over de slaapsituatie van je kind.

Je zult dan je perceptie van wie de baas is moeten aanpassen. Ouders van kleuters raken vaak in deze val, vooral als een ouder plotseling "instemt" met de tobsuchtsaanvallen of volhardende misgedrag van een kind.

Hoewel het onmogelijk kan lijken om kleuters te controleren, is het de taak van de ouder om grenzen rondom slaaproutines en -schema's te stellen en te handhaven. Ouders doen hun kinderen een tekort als ze hen laten doen wat ze willen gewoon omdat ze harder zijn, huilen, of koppig zijn. Om negatieve slaapassociaties op te lossen:

  • Laat je kleuter een boek, pyjama, en een knuffeldier kiezen als onderdeel van de routine.
  • Houd het licht laag en stemmen zacht terwijl je bedtijd naderen.
  • Maak een plan en voer het consistent uit.
  • Zet een bedtijdroutine op die uiteindelijk een gewoonte wordt.

Kinderen keuzes laten maken bij bedtijd, inclusief wat ze aan trekken en welke rituelen ze volgen, helpt hen zich alsof ze meer in controle zijn van de situatie.

Een kind laten slapen alleen

Als een kleuter worstelt om op zichzelf te slapen, vertel ze dan dat ze in hun bed moeten blijven en slapen. Wees vasthoudend. Eenmaal je de verwachting hebt gesteld, is het tijd om welterusten te zeggen en de kamer te verlaten. Er zijn enkele tips die kunnen helpen.

Effectief communiceren

Als een kleuter onzeker lijkt of huilt terwijl je vertrekt, verbaleer ze dan geruststellend dat je gewoon de gang af bent, maar dat ze in bed moeten blijven. Als je kleuter uit bed komt, moet je ze nemen en fysiek terug in bed leggen. Doen dit zonder te praten, te twisten, of een grote productie ervan te maken.

Je kleuter zal je toon horen in plaats van je woorden, dus vermijd het verhogen van je stemtoon of sneller praten. Houd de toon geruststellend, en probeer spanning in je gezicht of houding te vermijden.

Je kunt ze misschien terug in bed leggen en de kamer verlaten en ze krijgen het punt dat het tijd is voor slapen en je het serieus bedoelt. Echter, een kleuter zal je waarschijnlijk testen. Blijf ze terugbrengen, weer en weer, tot ze blijven liggen.

Blijf kalm maar volhardend

Als je kleuter je direct uit de kamer volgt in plaats van te wachten tot je vertrokken bent om uit bed te komen, probeer dan op de vloer te zitten of op een stoel in de kamer. Wees dicht bij het bed om ze fysiek te geruststellen van je aanwezigheid en zodat je ze gemakkelijk terug kunt leggen zonder jezelf uit te putten.

Maar ga niet in het bed of sta toe dat je kind op je schoot zit of uit bed is. Vertel ze maar één keer dat je daar rechtop gaat zitten en dat ze in bed moeten blijven.

Doe geen meer praten - wacht ze gewoon uit. Ga niet slapen op de vloer naast het bed of in het bed, hoe verleidelijk het ook mag zijn. Wanneer je kleuter slaapt, verlaten de kamer.

Wanneer je kinderen leert op zichzelf te slapen, is de eerste week de hardest. Maar, als het consistent gedaan wordt, zou het niet meer dan twee tot drie weken moeten duren voordat de nieuwe slaapgewoonte vastgezet is.

Omgaan met huilen

De kleuterfase is vol emotie. Sommige dagen zijn een achtbaanrit met alle extremen van emotionele reacties die een kleuter kan hebben. Veel van deze reacties zijn niet redelijk of gerechtvaardigd, maar ze zijn heel echt voor een kleuter. Als ouder is het cruciaal om je kind te leren hoe ze omgaan met moeilijke emotionele situaties en er beter vanaf komen.

Wanneer je probeert een ongezonde slaapassociatie te breken, kan je kind huilen, maar het doet geen kwaad zolang je aanwezig, actief en responsief bent. Het voelt misschien niet goed, maar voor een kleuter spreken je acties louder dan woorden. Je aanwezigheid in de buurt terwijl ze slapen is responsief zijn.

Versterk dit door je kleuter elke nacht te vertellen dat je gewoon de gang af bent. Het zal versterkt worden zelfs als je een paar weken met ze moet zitten tot ze begrijpen dat je bedoelt wat je zegt. Je kind is veilig in hun kamer en, diep binnenin, weet je dit. Als ze huilen, verandert dat feest niet. Je kleuter is nog steeds veilig en jij bent nog steeds in de buurt.

Een woord van Verywell

Je helpt je kind om te gaan met de harde taak om meer onafhankelijk te worden en te leren hoe ze op zichzelf kunnen slapen. Zorg ervoor dat je momenten over de dag neemt om erover te praten met hen.

Geef je kind veel dagelijkse knuffels en liefde. Vertel hen hoe trots je op ze bent elke keer dat ze een stap maken naar zelfstandig slapen. Merk hun voortgang op en zorg ervoor dat je de tijd neemt om te luisteren wanneer ze trots uiten op zichzelf. Sommige kleuters zijn verrast wanneer ze dingen bereiken die ze dachten te moeilijk te zijn in het begin.

Previous:

Next: