Observatie van wederkerige interacties bij peuters

Psychologe Michelle L. Pilati, instructeur aan Rio Hondo College in Whittier, California, definieert wederkerige interactie als het bestuderen van de manier waarop twee mensen reageren op en beïnvloeden elkaar. Het observeren van wederkerige interacties bij peuters omvat het observeren van het kind met ouders, leraren en andere kinderen. Het kan ook observaties op verschillende tijden of locaties omvatten. Studies en formele verslagen kunnen zowel normale peuters als peuters met een of meer beperkingen omvatten.

Delen als wederkerige activiteit

  • Volgens het artikel "Foundations of Cooperation in Young Children," door onderzoekers Kristina R. Olsen en Elizabeth S. Spelke, kunnen jonge kinderen al op 2-jarige leeftijd met anderen delen. Ze delen waarschijnlijker met ouders dan met vreemden, maar sommigen lijken een onwrikbare generositeitsgeest te hebben. Ze wijzen erop dat wederkerigheid beïnvloed wordt door andere te zien delen, en soms een indirecte activiteit kan zijn. Delen is een van de pijlers van volwassen samenwerkende activiteit, en blijkt beïnvloed te worden door interacties teruggaand tot de vroege kindertijd.

Wederkerigheid en vrijgevigheid

  • In "Foundations of Cooperation in Young Children," door onderzoekers Kristina R. Olson en Elizabeth S. Spelke, beschrijven de auteurs drie proeven waarin kinderen poppen kleine tokens geven na het luisteren naar een verhaal. De onderzoekers vonden dat wanneer de hulpbronnen gelijk waren aan het aantal poppen, de kinderen ze gelijkmatig verdeelden, maar bij schaarste gaven ze meer items aan "behulpzame" poppen dan aan onbehulpzame. Ze verklaren dat dit een voorbeeld is van indirecte wederkerigheid, en dat kinderen geneigd zijn grozervijdig te zijn tegenover degene die vrijgevig zijn tegenover hen.

Kinderen in kinderopvang

  • "Children's Relationships with Other Children in Child Care," door psychologe Sara Gable, van de Missouri Families website, merkt op dat gezonde peuters tussen 18 en 24 maanden betrokken zijn bij complementaire en wederkerige spel. Ze praten samen over hun speelgoed, wisselen glimlachen en maken oogcontact. Ze voegt toe dat de kinderen relaties ontwikkelen los van de verzorgers, en dat de kinderen weten welke andere kinderen welke soorten spel genieten. Dus een kind dat tricycels wil rijden in de kinderopvang kan een ander kind zoeken om mee te spelen dan een metgezel waarmee ze zou aanmoedigen.

Volwassen voorbeelden leren wederkerige activiteit

  • Een paper van de Administration for Children and Families, getiteld "Quality of Caregiver-Child Interactions for Infants and Toddlers," noemt positieve eigenschappen in verzorgers als gevoeligheid voor de behoeften van kinderen en positieve regard of warmte. Net als in de studie beschreven door Olson en Spelke, merken de auteurs op dat peuters leren door anderen na te bootsen, zowel volwassenen als leeftijdgenoten. Als ze voorbeelden van zorgzaamheid krijgen, neigen ze ertoe meer zorgzaam te zijn. De paper, een literatuuroverzicht, benadrukt dat volwassenen moeten reageren op de kinderen, alsook een reactie verwachten.

Previous:

Next: