Twisten over cijfers

"Hier is het!" Zeventienjarige Michelle geeft haar vader trots haar analyse van het gebruik van metaforen in de werken van Charles Dickens.

Als vader klaar is met lezen, fluistert hij, indruk gemaakt. "Wow! Je hebt hier een geweldig werk geleverd, schat!" roept hij uit. "Als enig papier een A verdient, dan wel deze."

Dus is hij net zo geschokt als zij wanneer ze de week erop de gecorrigeerde opgave toont, die een B-min in rood potlood draagt.

"Een B-min, kan je dat geloven, pappie?!" Eerlijk gezegd, nee, hij kan niet.

"Nu zal ik waarschijnlijk geen A voor Engels halen!" vreest ze. "Ik moet absoluut, definitief een A halen, of hoe anders kom ik in de Engelse literatuur opleiding aan de Staatuniversiteit?"

Wat je kunt doen

Een ouder kan geneigd zijn het cijfer te betwisten. Maar voordat je naar een pen of de telefoon grijpt, houd in gedachten dat we als ouders niet altijd in de beste positie zijn om de kwaliteit van het werk van ons kind te beoordelen. Niet alleen zijn we geneigd om het in het best mogelijke licht te zien, maar we hebben misschien geen context om het te beoordelen. Bijvoorbeeld, wanneer de vader in het bovenstaande scenario met de leraar spreekt, is hij verrast om de instructeur te horen instemmen dat Michelle's opstel over Charles Dickens uitstekend geschreven was.

Maar zoals de leraar geduldig uitlegt, heeft ze het hoofddoel van de opdracht niet aangesproken, namelijk het pleiten dat Dickens een belangrijke commentator op zijn tijd was. Het feit dat Michelle twee weken over het papier heeft gezwoegd, is onbelangrijk; haar inspanning was misleidend. Verder had ze maar acht van de tien vereiste bronnen opgenomen, volgde niet de standaard voetnootvorm, en oversloeg diverse spelfouten en grammaticaalfouten. Vandaar haar cijfer B-min.

Previous:

Next: