Bloedtransfusies

Bloedtransfusies redden elke dag levens. Ziekenhuizen gebruiken bloedtransfusies om mensen te helpen die gewond zijn, operaties ondergaan, kankerbehandelingen krijgen, of behandeld worden voor andere ziekten die het bloed beïnvloeden, zoals zikkelcelanemie. Feitelijk krijgen ongeveer 5 miljoen mensen per jaar in de Verenigde Staten bloedtransfusies.

Wat Is Bloed?

Terwijl bloed door het lichaam circuleert, draagt het zuurstof en voedingsstoffen naar alle plekken waar ze nodig zijn. Bloed verzamelt ook afvalstoffen, zoals kooldioxide, en brengt ze naar de organen die verantwoordelijk zijn voor het afvoeren van afvalstoffen.

Bloed is een mengsel van cellen en vloeistof. Elk heeft een specifieke taak:

  • Rode bloedcellen dragen zuurstof naar de weefsels van het lichaam en verwijderen kooldioxide. Rode bloedcellen maken ongeveer 40%–45% van het bloed van een persoon uit en leven 120 dagen.
  • Witte bloedcellen maken deel uit van het immuunsysteem, en zijn de belangrijkste verdediging tegen infectie. Witte bloedcellen maken minder dan 1% van het bloed van een persoon uit.
  • Trombocyten (bloodplaatjes) zijn celfragmenten die helpen bij bloedstolling, wat helpt bloedingen te voorkomen en te controleren. Het bloed van een persoon heeft ongeveer 1 trombocyt per 20 rode bloedcellen.
  • Plasma is een bleekgele vloeistofmengsel van water, eiwitten, elektrolyten, koolhydraten, cholesterol, hormonen en vitamines. Ongeveer 55% van ons bloed is plasma.

Bloedcellen worden gemaakt in het beenmerg (een spongachtig materiaal in veel botten van het lichaam). Een volwassene heeft ongeveer 5,7 liter bloed (bijna 5 liter) in zijn of haar lichaam.

Wat Is Een Bloedtransfusie?

Een transfusie is een eenvoudige medische procedure die dokters gebruiken om een verlies van bloed – of van elk deel van het bloed, zoals rode bloedcellen of trombocyten – te compenseren.

Een persoon krijgt doorgaans een bloedtransfusie via een intraveneuze lijn, een klein buisje dat met een kleine naald in een ader wordt geplaatst. Het hele proces duurt ongeveer 1 tot 4 uur, afhankelijk van hoeveel bloed nodig is.

Bloed van een donor moet overeenkomen met het bloedtype van de ontvanger. Er zijn acht hoofdbloedtypen:

  1. O positief
  2. O negatief
  3. A positief
  4. A negatief
  5. B positief
  6. B negatief
  7. AB positief
  8. AB negatief

In noodgevallen zijn er uitzonderingen op de regel dat het bloedtype van de donor precies moet overeenkomen met dat van de ontvanger. Bloedtype O negatief is het enige type bloed dat mensen van alle andere bloedtypen kunnen ontvangen. Medische teams gebruiken het in situaties waarin patiënten een transfusie nodig hebben maar hun bloedtype onbekend is. Daarom heten O-negatieve donors "universele donors." Mensen met bloedtype AB heten "universele ontvangers" omdat ze veilig elk type bloed kunnen ontvangen.

Een bloedtransfusie is meestal geen heel bloed – het kan elk van de bloedcomponenten zijn. Chemotherapie kan bijvoorbeeld beïnvloeden hoe beenmerg nieuwe bloedcellen aanmaakt. Sommige mensen die behandeld worden voor kanker hebben misschien een transfusie van rode bloedcellen of trombocyten nodig.

Andere mensen hebben misschien plasma of alleen bepaalde delen van plasma nodig. Mensen met hemofilie, een ziekte die de bloedstolling beïnvloedt, hebben plasma of de stollingsfactoren in plasma nodig om hun bloed te laten stollen en inwendige bloedingen te voorkomen.

Waar Komt Het Bloed Vandaan?

In de Verenigde Staten komt de bloedvoorraad voor transfusies van mensen die zich vrijwillig melden om bloed te doneren. Donoren geven bloed op lokale bloedbanken, in gemeenschapscentra tijdens bloeddagacties, of via het Amerikaanse Rode Kruis.

Als mensen weten dat ze een operatie gaan hebben die een bloedtransfusie kan omvatten, kunnen ze kiezen om bloed te ontvangen van een van verschillende bronnen. Meeste patiënten kiezen voor de gedoneerde voorraad, maar sommige besluiten hun eigen bloed te gebruiken. Uw eigen bloed voor operatie leveren heet autologe bloeddonatie.

Een andere optie voor bloedtransfusies heet gerichte donatie. Dit is wanneer een familielid of vriend specifiek bloed doneert voor een aangewezen patiënt. Voor gerichte donatie moet de donor een bloedtype hebben dat compatibel is met dat van de ontvanger. Hij of zij moet ook aan alle eisen van een reguliere vrijwillige bloeddonor voldoen. Er is geen medisch of wetenschappelijk bewijs dat bloed van gerichte donors veiliger of beter is dan bloed van vrijwillige donors.

Hoe Veilig Is Gedoneerd Bloed?

Sommige mensen maken zich zorgen om ziekten te krijgen via geïnfecteerd bloed, maar de Verenigde Staten hebben een van de veiligste bloedvoorraden ter wereld. Veel organisaties, waaronder gemeenschapsbloedbanken en de federale overheid, werken hard om de veiligheid van de bloedvoorraad te garanderen.

Alle bloeddonoren moeten een gedetailleerde geschiedenis opgeven, inclusief recente reizen, infecties, medicijnen en gezondheidsproblemen. Daarnaast testen het Amerikaanse Rode Kruis en andere donatiegroepen gedoneerd bloed op virussen zoals hiv (het virus dat aids veroorzaakt), hepatitis B, hepatitis C, syfilis, en West-Nile-virus. Omdat bloed ook besmet kan zijn met bacteriën of parasieten, worden sommige bloedcomponenten ook op deze getest. Als er een van deze dingen wordt gevonden, wordt het bloed vernietigd.

De Amerikaanse FDA (Voedsel- en Medicijnenautoriteit) reguleert Amerikaanse bloedbanken. Alle bloedcentra moeten regelmatige inspecties doorstaan om hun operaties voort te zetten.

Kunnen Mensen Ziek Worden Van Transfusies?

De meeste mensen gaan prima met bloedtransfusies om. Maar, als elke medische procedure, zijn er enkele risico's, waaronder:

  • Koorts. Patiënten kunnen koorts krijgen met een bloedtransfusie, soms met rillingen, hoofdpijn of misselijkheid. Deze symptomen kunnen veroorzaakt worden door een reactie tussen het immuunsysteem van de ontvanger en immuuncellen in het donorbloed. Wanneer dit gebeurt, stopt de dokter de transfusie en geeft de patiënt koortsverlagend medicijn. Zodra de temperatuur van de patiënt weer normaal is, kan de transfusie meestal voortgezet worden.
  • Allergische reactie. Allergische reacties op bloedtransfusies (zoals bultjes of jeuk) gebeurten door een reactie tussen het immuunsysteem van de ontvanger en eiwitten in het gedoneerde bloed. In een paar zeldzame gevallen kan een allergische reactie ernstig zijn (een aandoening genaamd anafilaxie). Het stoppen van de transfusie en het geven van medicijnen voor allergie, inclusief antihistaminica en steroïden, kan deze reacties behandelen. Als de reactie mild is, kan de transfusie weer beginnen. Als het erger is, moeten dokters misschien andere maatregelen nemen voordat de patiënt weer een transfusie kan krijgen.
  • Hemolytische reactie. Een hemolytische reactie kan levensbedreigend zijn. Het gebeurt wanneer het bloed van de patiënt en het gedoneerde bloed niet overeenkomen. Wanneer de typen niet matchen, valt het immuunsysteem van de ontvanger de rode bloedcellen in het donorbloed aan en vernietigt ze. (Het woord hemolyse betekent de vernietiging van rode bloedcellen.) Als een hemolytische reactie optreedt, stopt de dokter de transfusie en behandelt de symptomen. Hemolytische reactie is zeer zeldzaam, omdat gezondheidsprofessionelen veel voorzorgsmaatregelen nemen om de compatibiliteit van patiënt- en donorbloed te bevestigen voordat een transfusie gegeven wordt.

In bijna elke situatie wegen de voordelen van een bloedtransfusie zwaarder dan de risico's.

Het Rode Kruis schat dat 15% van alle bloeddonoren in de VS scholieren of studenten zijn. Als u in aanmerking komt en wenst bloed te doneren, neem contact op met uw lokale bloedbank of het Amerikaanse Rode Kruis voor meer informatie over wat erbij komt kijken. U kunt iemands leven redden.

Previous:

Next: