Onoplettendheid bij tieners

Sommige tieners hebben ernstige problemen met aandacht. Wanneer dit niet gecombineerd is met andere symptomen, wordt deze onoplettendheid soms afgedaan als luiheid of verveeldheid. De realiteit is dat onoplettendheid bij tieners een primaire marker is voor Aandachtsdeficiëntiestoornis met Hyperactiviteit (ADHD), die volgens een rapport in de 'New York Times' gekenmerkt wordt door een lijst van negen symptomen die het dagelijks leven van een tiener kunnen storen en in veel gevallen ook dat van zijn familie en vrienden. Professionals categoriseren deze onoplettendheid als een subtype van ADHD. Tieners die het onoplettendheidsprofiel vertonen, tonen vaak een verstoorde dagelijkse functionering. In sommige gevallen is de onoplettendheid zo extreem dat school, werk en relaties aanzienlijke storingen ondervinden.

ADD of ADHD?

De labels die met onoplettendheid bij tieners geassocieerd worden, kunnen verwarrend zijn. Het diagnostische handboek van de American Psychiatric Association noemt drie subtypes van ADHD. De website van Michigan State University verdeelt de drie, gebaseerd op de 'DSM-IV', als: ADHD voornamelijk onoplettend type, ADHD voornamelijk hyperactief-impulsief type en ADHD gecombineerd type. ADHD voornamelijk onoplettend type werd vroeger ADD genoemd; het kenmerkt zich door hoge mate van onoplettendheid en minimale hyperactiviteitssymptomen. Het voornamelijk hyperactief-impulsieve subtype verwijst naar ADHD met minimale onoplettendheid en hoge hyperactiviteit, terwijl het gecombineerde type precies dat betekent – ADHD met gecombineerde symptomen van onoplettendheid en hyperactiviteit.

Zes van de negen

Het National Resource Center on ADHD legt uit dat tieners ten minste zes van de negen symptomen die onoplettendheid definiëren moeten vertonen, wat leidt tot ernstige beperkingen, om te voldoen aan een diagnose van ADHD voornamelijk onoplettend type. De negen symptomen zijn: moeite met aandacht voor details en onzorgvuldige fouten in taken; moeite met aandacht tijdens taken en spel; niet luisteren wanneer aangesproken; taken niet afmaken; organisatorische problemen; taken die langdurige mentale focus vereisen vermijden; vaak benodigde spullen kwijtraken; gemakkelijk afgeleid zijn; en vergeetachtig bij alledaagse activiteiten.

Veranderingen in de adolescentie

ADHD presenteert zich vaak anders bij tieners dan bij jongere kinderen. Bijvoorbeeld: onoplettende tieners met ADHD, gecombineerd type, kunnen verhoogde onoplettendheid tonen met een afname van hyperactiviteit. Hetzelfde geldt voor de andere twee ADHD-subtypes – hyperactiviteit, indien aanwezig, neemt af terwijl onoplettendheid toeneemt, volgens ADDvance.com. Een tienermeisje gediagnosticeerd met ADHD, voornamelijk onoplettend of een van de andere twee subtypes, is vaak over-emotioneel en heeft moeite met stressaanpakking, vooral tijdens haar menstruatiecyclus.

Evaluatie

Als je vermoedt dat je tiener ADHD kan hebben, zoek dan medisch advies van een professional. Volgens het National Resource Center on ADHD kan een kinderarts, psychiater of psycholoog een competentie-evaluatie uitvoeren. Spreken met een professional die bekend is met ADHD is ook nuttig voor een beoordeling. ADHD bij tieners is goed behandelbaar met medicatie en, voor diegenen met gedragsproblemen, is gedragstherapie ook nuttig. Technieken om sociale, organisatorische en studervaardigheden te verbeteren, kunnen ook nodig zijn voor ADHD-tieners die ermee worstelen.

Previous:

Next: