• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoeveel Placenta's Zitten Er in een Tweelingzwangerschap?

Een vrucht die zich in de baarmoeder ontwikkelt, heeft een hele reeks behoeften waar het lichaam van de drager tijdens de zwangerschap voor zorgt. Een van de belangrijkste aspecten van deze zorgen is de placenta. Bij een meervoudige zwangerschap heeft elke vrucht dezelfde behoeften aan zuurstof, voedingsstoffen en afvalverwijdering. Betekent dat dat elk baby zijn eigen placenta krijgt? Niet noodzakelijk.

Overzicht

De placenta is een belangrijk orgaan dat zich langs de baarmoedermuur vormt en via de navelstreng met de vrucht verbindt. Zijn functie is om de vrucht tijdens de zwangerschap van zuurstof en voedingsstoffen te voorzien, evenals afvalstoffen af te voeren.

Bij meervoudige zwangerschappen kan het aantal placenta's variëren. Er kan meer dan één placenta zijn (één per vrucht) of een enkele placenta die door de vruchten wordt gedeeld. Het aantal placenta's kan een indicator zijn van de zygositeit van de tweelingen (een term die verwijst naar of ze zich ontwikkelden uit hetzelfde ei of uit verschillende eieren).

Placenta's bij Twee-eiige Tweelingen

Dizygotische of twee-eiige tweelingzwangerschappen hebben bijna altijd twee placenta's. Ook wel "broertje/zusje-tweelingen" of "valse tweelingen" genoemd, zijn de baby's net zo uniek als andere broers en zussen.

Zeldzaam zijn er gevallen van monochoriaale placentaatie – waarbij tweelingen één placenta delen maar hun eigen vruchtwaterzak hebben (monochoriaal-diamniotisch of Mo-Di). Het is niet duidelijk waarom dit voorkomt, maar de gevallen werden gevonden bij mensen die gebruikmaakten van geassisteerde reproductieve technologie om zwanger te worden.

Dizygotische tweelingen ontstaan wanneer twee afzonderlijke eieren zich bevruchten met twee individuele zaadcellen. Elk embryo ontwikkelt zijn eigen placenta. Placenta's die echter dicht bij elkaar groeien, kunnen overlappen of samen groeien. Op een echografie kan het er dan uitzien alsof het een enkel orgaan is.

Het Minnesota Center for Twin & Family Research rapporteert dat twee-eiige en een-eiige tweelingen vaak verkeerd geïdentificeerd worden en verwarring door de placenta vaak een factor is.

Placenta's bij Een-eiige Tweelingen

Monozygotische of een-eiige tweelingen (ook wel "echte" tweelingen genoemd) kunnen individuele of gedeelde placenta's hebben. Monozygotische meervoudigen ontstaan uit één ei en zaadcel-combinatie die na conceptie uiteenloopt. Als de splitsing direct gebeurt (binnen een paar dagen na conceptie) zullen ze zich veel zoals dizygotische tweelingen gedragen (apart implanteren in de baarmoeder en afzonderlijke placenta's ontwikkelen).

Als de splitsing echter een paar dagen uitgesteld is, zullen de embryo's zich ontwikkelen met één gedeelde placenta. In de meeste gevallen zullen deze meervoudigen binnen een gedeelde chorion (de buitenlaag van de zak die een vrucht bevat) ingesloten zijn.

De meesten zullen individueel ontwikkelen binnen afzonderlijke amnions (de binnenmembraan die de zak met vruchtwater omringt). Wanneer dit voorkomt, wordt de term monochoriaal-diamniotisch (MoDi) gebruikt.

Placenta's voor Drillingen en Meer

In het geval van drillingen (en andere meervoudigen dan tweelingen) kunnen de embryo's op verschillende manieren ontstaan. Net als bij tweelingen kunnen alle vruchten een placenta delen en monochoriaal zijn. Het is ook mogelijk dat één embryo zijn eigen placenta heeft terwijl de andere twee er één delen.

In een dichoriaale tweelingzwangerschap heeft één embryo zijn eigen placenta, en de andere twee delen er één. De baby's die een placenta delen, kunnen een-eiig zijn, terwijl de andere baby met zijn eigen placenta dat niet zal zijn.

Bij drillingen, als elk van de drie baby's hun eigen placenta heeft, wordt de term trichoriaal gebruikt. Ook wanneer vier baby's elk hun eigen placenta hebben, heet dat quadrichoriaal (enzovoort).

Bij een meervoudige zwangerschap kan het aantal placenta's bepalen of je baby's een-eiig zijn – maar soms zijn er andere factoren om rekening mee te houden.

Mogelijke Complicaties

Monochoriaale tweelingen lopen mogelijk risico op tweeling-transfusiesyndroom (TTTS), wat voorkomt in ongeveer 10% tot 15% van de monochoriaale tweelingen.

Bij deze aandoening zorgen de bloedvaten voor ongelijke bloedstroom naar elke tweeling. Een tweeling ervaart verminderde bloedstroom, langzamere groei en minder vruchtwater. De andere tweeling heeft overmaat aan bloedstroom en te veel vruchtwater, wat harts belasting kan geven. Deze aandoening kan worden beheerd, en in sommige gevallen wordt laserchirurgie uitgevoerd.

Zeldzaam splitsen monozygotische tweelingen een week of meer na conceptie en ontwikkelen zich niet alleen met een gedeelde placenta en chorion, maar ook binnen één amnion. Dit heet monoamniotisch-monochoriaal (MoMo) tweelingen en komt in minder dan 1% van de tweelinggeboortes voor.

Dit type zwangerschap moet nauwlettend worden gemonitord omdat de tweelingen risico lopen op navelstrengverwrikking, navelstrengcompressie en andere complicaties. De tweelingen hebben elk een navelstreng maar zitten in dezelfde vruchtwaterzak – wat betekent dat ze in elkaar kunnen verwikkelen of andere navelstreng-gerelateerde complicaties kunnen ontwikkelen, zoals verminderde bloedtoevoer.

Een Woord van Verywell

Zwangerschap brengt veel vragen met zich mee – en een met meervoudigen nog meer. Het is interessant om te leren hoe de placenta-indeling van je baby's werkt, maar het is ook belangrijk voor het waarborgen van een gezonde tweeling-, driling- of andere meervoudige zwangerschap.

Een varierend aantal placenta's kan op een echografie misleidend zijn, maar zodra je weet dat je meervoudigen verwacht, zal je zorgverlener de groei en ontwikkeling van alle vruchten nauwlettend in de gaten houden om ervoor te zorgen dat er geen complicaties zijn.