• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

De aanvallers van je baby begrijpen

Ouders van een nieuwe baby besteden een groot deel van het eerste jaar van het leven van hun kind aan het leren kennen van hun humeurs. Maar rond hun eerste verjaardag worden veel baby's geneigder tot aanvallers, wat zelfs de meest attentieve ouder op het verkeerde been kan vangen.

Een baby die op een moment tevreden is, kan de volgende plotseling instorten, alsof een schakelaar omgezet is.

Hoewel aanvallers zowel schrikkerig als frustrerend kunnen zijn, zijn ze een volledig normaal deel van de ontwikkeling van je kind. Op een jaar ervaren baby's grote gevoelens maar hebben ze nog geen woorden om die gevoelens uit te drukken.

Iets zo kleins als een speelgoedje dat buiten bereik is of een hemdje dat niet goed voelt, kan snel leiden tot rode gezichten, doorgebogen ruggen, oorverstikkende geschreeuw, en trapvoeten.

Leer waarom aanvallers gebeuren, hoe je reageert wanneer je kind er een heeft, en misschien het meest belangrijk, hoe je ze kunt voorkomen.

Waarom baby-aanvallers gebeuren

Wanneer je baby in een aanvaller ontploft, worden hun directe behoeften (echt of waargenomen) niet vervuld, en ze voelen dat scherp. Omdat de meeste 1-jarigen nog niet vlot kunnen spreken en niet begrijpen hoe ze hun gevoelens moeten labelen, gebruiken ze fysieke middelen om grote emoties te communiceren.

Wanneer je baby een aanvaller heeft, proberen ze je iets te vertellen. Wat ze zeggen zou kunnen zijn:

Ik ben bang!

Baby's kunnen geschrikt of gevreesd raken door plotselinge geluiden, vreemde gezichten, of nieuwe mensen. Ze kunnen ook scheidingsangst op deze leeftijd ontwikkelen en in paniek raken zelfs wanneer ze bij een bekende verzorger gelaten worden.

Ik ben gefrustreerd!

Frustratie ligt aan de basis van veel aanvallers. Het duurt tijd voordat een jong kind leert zich uit te drukken, en de kloof tussen wat ze willen en wat ze proberen te zeggen is meestal het punt waarop een aanvaller begint.

Aanvallers gebeuren ook vaak tijdens overgangen, zoals in en uit een hoogstoeltje of autostoeltje stappen, na speeltijd, en bij maaltijden.

Ik ben overweldigd!

Vaak zullen baby's die overstimuleerd zijn uitschieten. Bijvoorbeeld, na een grote familiebijeenkomst of een feestje, kan je baby overweldigd zijn door te veel lawaai, activiteit, en interactie. Dit kan leiden tot een aanvaller als je de tekens van overstimulatie niet herkent, wat crankiness en huilen kan omvatten.

Ik ben ongemakkelijk!

Tijdens een aanvaller adviseert opvoedingsexpert Elizabeth Pantley, auteur van de bestseller serie 'The No Cry Solution', ouders om eerst te overwegen of een aanvaller echt een symptoom is van iets anders, zoals vermoeidheid of honger.

Wanneer een baby ongemakkelijk is, of het nu komt van een veelvoorkomende oorzaak zoals te warm zijn, of iets ergers zoals ziek zijn of pijn hebben, zullen ze vaak proberen te communiceren met hun lichaam.

Hoe te reageren

Natuurlijk is er geen foutloze methode om perfect gedrag te garanderen op alle tijden, en je zult waarschijnlijk op een gegeven moment met een aanvaller te maken krijgen, ongeacht hoe hard je werkt om het te vermijden. Kinderen hebben een onnavolgbaar talent voor het gooien van hun luidste aanvallers in een supermarkt of een mooi restaurant.

Het is belangrijk dat je baby begrijpt dat je om hun behoeften geeft, dus tijdens deze aanvallers doe je je best om kalm te reageren terwijl je gezonde gedragsgrenzen voor je baby handhaaft.

Hoe meer je reageert met angst, frustratie, of boosheid, hoe meer brandstof je op het vuur hoopt, legt Pantley uit.

Neem verschillende diepe ademen en probeer met je kind in een stevige maar verzachtende stem te spreken. Probeer woorden te geven aan wat ze voelen. Bijvoorbeeld, je zou kunnen zeggen, "Je voelt je verdrietig want we vertrekken uit het park."

Zachte aanrakingen kunnen ook helpen de humeur van je baby te verzachten. Onthoud dat op deze leeftijd je baby waarschijnlijk hulp nodig heeft om zich te kalmeren. Het is nog geen vaardigheid die ze op zich hebben. Je baby in een rustige kamer (of naar buiten) nemen, weg van anderen, en zachtjes zingen terwijl je hun rug aait, kan een aanvaller afwenden.

Afleiding is ook een effectieve techniek. Bijvoorbeeld, als je kind protesteert tegen het in hun autostoeltje gezet worden, probeer hun favoriete liedje te zingen of ze een speciaal speelgoedje te geven dat alleen voor autoritten is.

Een ander sleutelpunt om te onthouden: Laat een oudere baby of peuter geen aanvallers of onbeschaafd gedrag gebruiken om te krijgen wat ze willen. Ingeven en dat speelgoedje kopen om een huilbui te stoppen zal alleen dit negatieve gedrag versterken.

Als je denkt dat de aanvallers van je baby verlengd zijn en grenzen aan oncontroleerbaar, of het lang duurt om ze te kalmeren, wil je misschien erover praten met je kinderarts om een groter gezondheidsgerelateerd probleem uit te sluiten.

Preventie

De sleutel tot het voorkomen van aanvallers is je bewust zijn van de behoeften van je baby en ze zoveel mogelijk anticiperen. Dit is niet makkelijk, en als mama of papa ook moe en gefrustreerd is, is het nog harder.

Een bewezen manier om aanvallers veroorzaakt door frustratie te voorkomen is je baby op een voorspelbare routine te houden. Wakkerwordtijd, ontbijttijd, dutjetijd, bedtijd, enz., moeten zo veel mogelijk dezelfde patronen volgen. Deze voorspelbaarheid geeft kleine kinderen een gevoel van veiligheid.

Op dagen dat je weet dat de routine gaat afwijken, probeer dan volgens te plannen. Dit kan een extra beloning voor goed gedrag betekenen, of een onverwacht dutje als je baby gewoonte lijkt.

Bovendien kan je mindset helpen beïnvloeden hoe je reageert. Heb passende verwachtingen voor de ontwikkeling van je baby. Wees geduldig met je baby wanneer ze in een nieuwe situatie of met nieuwe mensen zijn. Werk met je kind mee terwijl ze nieuwe vaardigheden leren, onthoudend dat frustratie vaak deel is van het proces.

Zorg dat je jezelf ook een pauze geeft. Veel ouders, vooral eerste-ouders, beschuldigen zichzelf of denken dat het hun schuld is wanneer hun baby een aanvaller gooit.

Een woord van Verywell

Aanvallers zijn een normaal stadium in de ontwikkeling van elke baby, en ze duren niet voor altijd (hoewel ze soms oneindig lijken). Door te reageren met empathie en je baby te laten zien dat je om hun behoeften geeft, heb je de tools die je nodig hebt om de aanvallerjaren te weerstaan.