Gedragseffecten op kinderen van alleenstaande ouders vs. intacte gezinnen: wat het onderzoek zegt
Scheiden is een moeilijke keuze voor een getrouwd paar, zeker als ze kinderen hebben. Kinderen zijn vaak te jong om te begrijpen dat het beter is voor hun moeder en vader om apart te wonen. Er zijn veel manieren waarop het gedrag van een kind beïnvloed kan worden door op te groeien met een alleenstaande ouder. Kinderen uit éénoudergezinnen tonen vaak negatief gedrag in vergelijking met intacte gezinnen.
Sociaal gedrag
Kinderen uit éénoudergezinnen vertonen significant anders sociaal gedrag dan kinderen uit intacte gezinnen. Volgens de Texas Youth Commission lopen kinderen met één ouder groter risico op impulsief, agressief en antisociaal gedrag. Dit kan leiden tot delinquentie en mogelijk crimineel gedrag. Een alleenstaande ouder heeft misschien niet de tijd om haar verantwoordelijkheden te balanceren met toezicht op haar kind, aldus auteur en klinische verpleegkundige Vicky R. Bowden. Vrouwelijke adolescenten die met één ouder wonen, zijn geneigder tot seksuele activiteit, aldus het Institute for American Values. Dit betekent een hogere kans op tienerzwangerschap. Kinderen van alleenstaande ouders vinden het ook moeilijker om sociale relaties aan te gaan en te onderhouden dan kinderen uit intacte gezinnen. Een kind uit een intact gezin heeft een positief voorbeeld van een relatie en deze basis om stevige relaties te vormen. Het kind van een alleenstaande ouder heeft zo'n voorbeeld niet.
Schoolgedrag
Het gedrag van een kind op school kan dramatisch beïnvloed worden wanneer er één ouder minder in huis is. Volgens het Institute for American Values spieken kinderen uit éénoudergezinnen vaker, gaan vaker van de les en komen bijna 30% vaker te laat dan kinderen uit intacte gezinnen. Met slechts één ouder in huis heeft een kind minder toezicht om uit de problemen te blijven. Een alleenstaande ouder moet werk, huis, financiën en opvoeding alleen managen, wat overweldigend kan zijn. Volgens FathersForLife.org komen 71% van de schooluitvallers uit huishoudens zonder vader.
Illegaal gedrag
De Texas Youth Commission stelt dat kinderen uit éénoudergezinnen een groter risico lopen op illegale activiteiten. Dit kan illegaal drugsgebruik en onderjarig alcoholgebruik omvatten. Als de whereabouts van een kind niet worden gemonitord door ouders, is het risico op illegaal gedrag groter. Een alleenstaande ouder die fulltime werkt heeft misschien geen tijd om haar kind te monitoren. In een tweeuouderhuishouden is de kans groter dat het gedrag van een kind wordt bewaakt. Volgens het Institute for American Values is een mannelijke tiener vaker gearresteerd als hij in een vaderloos huishouden woont. Kinderen van 14 jaar en ouder uit intacte gezinnen worden minder vaak gearresteerd dan die uit éénoudergezinnen.
Psychische stoornissen
Volgens de Mayo Clinic kunnen tieners een aantal psychische stoornissen ontwikkelen door gebrek aan toezicht, gebrek aan positieve ouderbeteiligheid en scheiding. Ze zijn geneigder tot oppositie-opstandige stoornis (ODD), angst, depressie en ADHD. Kinderen zijn drie keer minder geneigd om stoornissen als ODD en ADHD te ontwikkelen als ze uit intacte gezinnen komen. Het risico op deze stoornissen kan ook hoog zijn voor kinderen uit een tweeuoudergezin waar de relatie getroebeld is.
Previous:Waarom er meer alleenstaande ouders zijn in de huidige samenleving
Next:Effecten van alleenstaande ouders op kinderen: balans tussen risico's en bescherming
-
Wat zijn vaccinaties en waarom heeft je baby ze nodig? Vaccins geven je immuniteit tegen bepaalde ziekten. Als je immuniteit hebt tegen een ziekte, heb je bescherming tegen die ziekte. Je kunt je afvragen waarom je baby vaccinaties nodig heeft voor z
-
01 van 14: Twinkle, Twinkle Little Star Dit liedje, gebaseer op een negentiende-eeuwse gedicht, heeft dezelfde melodie als Het Alfabetliedje. Twinkle, twinkle, little star, How I wonder what you are! Up above the world so high, Like a diamond in th
-
Holoprosencefalie (HPE) is een geboorteafwijking van de hersenen die kort na de conceptie optreedt. Tijdens embryo-ontwikkeling is de incidentie ongeveer 1 op de 250. Bij voltermijnbabys treedt het op in ongeveer 1 op de 10.000 tot 20.000 babys. HPE





