Ouder zijn na overlijden van partner
Het kan moeilijk zijn voor een persoon om vooruit te gaan na de overlijden van een echtgenoot. Het kan nog uitdagender zijn om de verantwoordelijkheden van ouderschap aan te gaan terwijl zowel kind als ouder rouwen. De nagelaten ouder vindt zich plotseling alleen haar kind opgroeien. Zij kan overweldigd zijn door gedachten over financiële beperkingen, kinderopvang en andere zorgen. Het is belangrijk om je rouw te erkennen en voor jezelf te zorgen om voor je kind te kunnen zorgen.
De nieuwe oudersrol accepteren
Enkele ouder zijn is uitdagend onder welke omstandigheden dan ook, maar als je echtgenoot overlijdt, wordt je wereld op z'n kop gezet. Je vindt je nu als enkele ouder en enkele voorzorger voor het gezin. Je hoofd kan draaien van zorgen over de toekomst, maar het is belangrijk om af te remmen en door je rouw te werken. Erken dat je echtgenoot weg is en accepteer je rol als enkele ouder. Als je echtgenoot de bron van je financiële ondersteuning was, zul je aan de arbeidsmarkt moeten. Vraag familieleden om je te helpen met kinderopvang tijdens je de overgang maakt.
Door de rouw werken
Iedereen gaat anders om met rouw. Terwijl je moet omgaan met de rouw van je kind, moet je ook omgaan met je eigen rouw. De beste manier om met de rouw van je kind om te gaan is om hem op zijn eigen manier te laten rouwen. Meeste kinderen hebben verschillende vragen over het overlijden van een geliefde. Beantwoord de vragen van je kind zo eerlijk mogelijk. Als een kind een vraag stelt die je niet kunt beantwoorden zoals, "Waarom moest papa sterven?" zeg dan simpelweg dat je het niet weet. Leg aan je kind uit dat volwassenen niet altijd alle antwoorden hebben. De manier waarop je het overlijden van een ouder bespreekt en de begrip van een kind hangt af van de leeftijd van het kind, volgens KidsHealth.org. Pas je gesprekken aan aan de rijpgraad van je kind en houd antwoorden eenvoudig.
Het is OK te huilen
Ouders proberen vaak sterk te zijn voor hun kinderen in het gezicht van tragiek en verlies. Het is echter prima om voor je kind te huilen. HelpGuide.org stelt dat er geen juiste of verkeerde manier is om te rouwen en dat kinderen leren rouw te uiten door volwassenen te observeren. Rouw neemt niet altijd de vorm van tranen. Schuld, angst, boosheid en wanhoop zijn allemaal algemene emoties van rouw. Dramatische veranderingen in het gedrag van een kind kunnen zich voordoen na het verlies van een ouder of geliefde. Een jonkie kan boos of gedeporteerd worden tijdens het rouwproces. De nagelaten ouder moet ook worstelen met haar eigen turbulent emoties.
Moedig je kind aan te praten
Het is moeilijk om woorden te vinden om iemand te troosten die rouwt. Echter, beschikbaar zijn om te luisteren is troostend. Moedig je kind aan om over zijn gevoelens en zijn overleden ouder te praten. Houd hem dichtbij en luister naar hem terwijl hij zijn gevoelens uitt. Verzeker hem dat je er altijd bent wanneer hij wil praten. Kinderen ervaren vaak schuld in traumatische situaties zoals het verlies van een ouder. Ze kunnen zichzelf de schuld geven voor de dood. Verzeker je kind dat hij op geen enkele manier schuldig is. Als je kerk gaat of bepaalde spirituele overtuigingen hebt over de hemel of een hiernamaals, kun je die overtuigingen met je kind delen als bron van troost. De herinneringen levend houden
Kinderen vreezen soms om de overleden ouder te vergeten naarmate de tijd voorbijgaat. Help je kind de herinneringen levend te houden door een scrapboek te maken vol foto's en andere herinneringsstukjes. Het kan troostrijk zijn om hem verhalen te vertellen over je leven met je echtgenoot voordat je kind geboren was, of herinneringen te herhalen van uitstapjes, feestdagen en evenementen. Hoewel het triest kan zijn om aan die tijden te denken, kunnen herinneringen ook een glimlach op het gezicht van je kind en de jouwe toveren. Familiebanden nauw houden
Moedig interacties aan met grootouders, tantes, nonkels en andere familieleden. Niemand zal de plaats van een verloren ouder innemen, maar andere familieleden kunnen de leegte helpen vullen. Een opa of nonkel kan helpen een vaderfiguur te bieden. Ze kunnen schoolactiviteiten, sportevenementen en andere activiteiten bijwonen waar papa normaal aanwezig zou zijn. Andere familieleden betrekken kan ook gunstig zijn voor de nagelaten ouder. Verwanten kunnen kinderopvang, vervoer of boodschappen doen voor een enkele ouder die probeert terug te keren naar een normaal ritme. Tijd maken voor je eigen behoeften
De nagelaten ouder moet haar eigen behoefte om te rouwen erkennen, volgens NASPOnline.org. Hoewel de behoeften van je kind prioriteit moeten zijn, heb je ook tijd voor jezelf nodig. Je bent de enige ouder die je kind nu heeft, dus je moet zorgen voor je fysieke en mentale gezondheid. Het is belangrijk om te rouwen en je gevoelens te uiten. Praat met een vriend of familielid en vraag om hulp als je het nodig hebt. Overweeg rouwbegeleiding als dat nodig is. Professionele begeleiding kan je helpen door je rouw te werken en vooruit te gaan met je leven.
