• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe je omgaat met gedragsproblemen

Kinderen zijn emotionele wezens en vaak aan hun impulsen gebonden. Niet alle impulsieve kinderlijke gedrag is probleemgedrag, maar een deel vereist wel actie. Ouders moeten beginnen met het begrijpen van de oorzaak, afkeuring tonen voor de actie. Vervolgens duidelijke grenzen stellen, en lof geven wanneer kinderen binnen de grenzen blijven.

Instructies

1. Begrijp de oorzaak. Scheid opzettelijk ongedrag van kinderlijke onvolwassenheid. Volgens het Centre of Excellence for Early Childhood Development hoeft niet alle frustrerende gedraging zorg te geven. Kies je strijdjes. Een kind dat schreeuwt van opwinding is geen gedragsprobleem – wel uitlegen dat zacht praten beleefd is. Slaan wel een gedragsprobleem. Vraag je af of het gedrag schadelijk is voor het kind of anderen voordat je een plan maakt.
2. Toon afkeuring van het gedrag. Gebruik verbale en non-verbale communicatie om teleurstelling te tonen. Frons en zeg: "Ik ben teleurgesteld in het gedrag dat je koest." Benadruk dat het *gedrag* fout is, niet het *kind*. In plaats van: "Je was gierig om je speelgoed niet te delen", zeg: "Het is onbeleefd om al het speelgoed te pakken en niet te delen." Zo haal je de schuld van je kind af en wijst je op de actie, niet de persoon.
3. Stel vaste grenzen voor toekomstig gedrag. Maak duidelijk wat de grenzen zijn en zorg dat je kind het begrijpt. Voor sommige acties is dat makkelijk: "We slaan niemand, onder geen enkele omstandigheid." Voor andere moet je een redelijke, makkelijk te volgen grens bedenken. Petten is doorgaans niet goed, maar als een broer/zus iets gevaarlijks doet, moet een kind ouders vertellen. Baseer grenzen op jouw waarden, leg ze helder uit.
4. Belon positieve gedragsverandering. Loof je kind als hij een positief gedrag kiest in plaats van een oude gewoonte. Gebruik verbale en non-verbale steun. Voorbeeld: een kind dat eindelijk zijn bed opmaakt na wakker worden – waarschijnlijk door nieuwe regels – verdient een knuffel en lof: "Ik ben trots op je" of "Goed gedaan met je bed opmaken." Soms is een kleine beloning op zijn plaats, maar onthoud: beloon na échte verandering, als motivator, niet als verwachting.