• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe leer je je kinderen vriendelijk te zijn: 6 tips voor het opvoeden van goedhartige menschen

Meer dan een kind dat het hardste rent of de beste cijfers thuishaalt, willen de meeste ouders dat hun kind vriendelijk is. Maar waarom is vriendelijkheid - ongetwijfeld een van de meest gebruikte woorden in het oudervocabulaire van de afgelopen jaren - zo belangrijk?

"Vriendelijkheid is een vereenvoudigde versie van empathie; het is rekening houden met hoe anderen zich voelen en niet puur uit eigenbelang handelen," legt Lauren Schapiro uit, psychotherapeut bij Liz Morrison Therapy in New York City. "Het is cruciaal dat kinderen dit leren, omdat het deel uitmaakt van de fundering van hoe ze functioneren in hun omgeving en in de wereld. Vriendelijk zijn helpt kinderen om op anderen te reageren in de klas en daarbuiten."

Maar hoe leer je je kinderen vriendelijk te zijn? Is erover praten genoeg of zit er meer aan? Hier is wat experts en vriendelijkheidspromovende ouders te zeggen hebben.

Hoe leg je vriendelijkheid uit aan een kind?

In tegenstelling tot het "seksgesprek", is het vriendelijkheidsgesprek doorgaans geen initiatieritus. Hoewel ouders en verzorgers met kinderen over vriendelijkheid kunnen (en moeten) praten, moeten kinderen vriendelijkheid regelmatig ervaren om het echt te begrijpen - en ze moeten het eerst aan de ontvangende kant ervaren.

"Kinderen leren het beste uit hun eigen ervaringen, met name hun ervaringen met hun ouders en verzorgers," legt dr. Wendy Denham uit, klinisch psycholoog in Los Angeles. "Vriendelijkheid zelf ontvangen in de vorm van reflectieve, emotionele afstemming, beginnend in de babyperiode, helpt hen begrijpen wat ze voelen en dat hun gevoelens verzorgd kunnen worden."

Wat is "emotionele afstemming"? Eigenlijk is het empathie en compassievol en "op de golf" zijn met hoe je kind zich voelt, vooral wanneer ze kwetsbaar of in nood zijn. "Een voorbeeld is een kind dat huilt na een val," zegt Denham. "Ontmoet met 'huil niet' of een 'schud het af' reactie laat een kind zich alleen voelen en misschien beschaamd voor een ontwikkelingsmatig gewone emotionele reactie. Een reflectieve reactie in een ondersteunende toon - zoals 'och, je bent gevallen en hebt je gekwetst, dat spijt me' - helpt kinderen zich veilig voelen met al hun gevoelens, en zorgt ervoor dat ze compassionele reacties op anderen hebben als ze ouder worden."

Nog duidelijker: je kunt je kleine kinderen ad nauseam over vriendelijkheid spreken, maar het zal niet instorten tenzij je het consequent uitoefent in de vorm van compassie. "Geen hoeveelheid lezingen over vriendelijkheid zal zo effectief zijn als voorbeeldgedrag," merkt Sean Grover op, psychotherapeut in New York City en auteur van "When Kids Call the Shots". "Er is een reden dat het gezegde gaat: kinderen horen ongeveer 10% van wat je zegt en absorberen 90% van wat je doet."

Kinderen vriendelijkheid leren: is het mogelijk?

Cristiano Ronaldo's hielinstoot, Mariah Carey's stemomvang - er zijn dingen die je kinderen niet kunt leren. Maar gelukkig kun je je kinderen vriendelijkheid leren.

"Kinderen komen met unieke temperamenten en personlijkheden, maar vriendelijkheid is leerbaar voor elk kind," zegt Grover. "Houd er wel rekening mee dat kinderen hun ouders internaliseren. Ouders die empathisch zijn, goed luisteren en over het algemeen zacht en bedachtzaam zijn, hebben een veel grotere kans om deze kwaliteiten in hun kinderen te wekken."

Leer je vriendelijkheid aan kinderen?

Volgens Grover zijn de volgende eigenschappen tekenen van vriendelijkheid bij kinderen:

• Bedachtzaamheid.
• Empathie.
• Geduld.
• Reflectief denken.
• Altruïsme.
• Activisme.
• Liefdadigheid.
• Gemeenschapsbewustzijn.
• Sociale zelfvertrouwen.

Afhankelijk van de leeftijd van je kind, kan het moeilijker zijn om te bepalen of ze je boodschappen opvangen. (Er zijn niet veel 2-jarige activisten.) Dat gezegd hebbende, als de gedachtewereld van je kind begint uit te breiden verder dan de "ik, mezelf en ik" mentaliteit - zelfs als het maar af en toe is - dan gaan ze in de juiste richting.

"Kinderen leren nog hun gevoelens te reguleren en het is ontwikkelingsmatig onrealistisch om te verwachten dat kinderen van 6 jaar en jonger altijd speelgoed delen of geen grote gevoelens hebben als ze niet krijgen wat ze willen," zegt Denham. "Toch kunnen we de fundaments van vriendelijkheid zien bij jonge kinderen in de manier waarop ze ons een knuffel of kus geven, zacht een huisdier aanraken of gewoon stoppen en nieuwsgierig zijn naar een ander kind dat bedroefd is."

En wanneer je kind dat laatste doet, is dat je teken om in te grijpen. "Als je kind opmerkt dat een ander persoon een gevoel heeft, help ze dan het gevoel koppelen aan het gedrag," merkt Denham op. "Zeggen 'och, hij huilt, hij moet zich verdrietig voelen' is een manier om kinderen hun bewustzijn te laten groeien en te laten begrijpen dat grote gevoelens een gewoon deel zijn van mens zijn."

Naarmate kinderen groeien, wordt het makkelijker om te zien of ze het echt begrijpen. "Als peuters zich ontwikkelen, zijn ze erg gericht op mij en wat van mij is, maar naarmate ze meer over vriendelijkheid leren, kunnen ze meer inclusief zijn over anderen in hun denken," zegt Schapiro. "Dit zijn de eigenschappen waar je op moet letten in een kind. Ze zullen beginnen te denken over 'in de schoenen van iemand anders staan'."

Waarom je moet werken aan het opvoeden van vriendelijke mensen

Maak één snelle wandeling op een willekeurig sociaal mediaplatform en je ziet dat de wereld al haar deel hatespreaders heeft. Maar naast het niet willen opvoeden van nog een, nou ja, onvriendelijk mens, zijn er een aantal persoonlijke en gemeenschapsgerichte voordelen die komen met vriendelijkheid.

"Altruïsme is een krachtige kracht die alle ouders moeten benutten," zegt Grover, en voegt toe dat kinderen die zich bezighouden met altruistisch gedrag het volgende ervaren:

• Een groter gevoel van eigen waarde.
• Verhoogd zelfvertrouwen.
• Een begrip van de oneerlijke sociale en economische complexiteiten van de wereld.

"Door altruïstisch te zijn, leren kinderen dat echte vriendelijkheid betekent dat ze verder kijken dan hun eigen behoeften en een helpende hand bieden aan de minder gelukkigen," zegt hij.

Hoe leer je je kinderen vriendelijk te zijn

De miljoen-dollar vraag! Hoewel de beste manier om vriendelijke mensen op te voeden er een zelf te zijn, zijn hier een paar praktische manieren om vriendelijkheid in kinderen te verankeren:

Werken aan het reguleren van je emoties

Vind je je vaak de handen in je haar keren of makkelijk geïrriteerd raken? Je zou daaraan moeten werken. "Vriendelijkheid is verbonden met ons vermogen om onze gevoelens te reguleren, omdat het afhangt van het vermogen om de ervaring van iemand anders in gedachten te houden, niet alleen onze eigen," zegt Denham. "Als we ons eigen werk niet gedaan hebben om voor onze gevoelens te zorgen, kan het moeilijk zijn om voor die van iemand anders te zorgen."

Betrek je bij kleine vriendelijkheidsdaden

Je hoeft niet de Dalai Lama te zijn om vriendelijkheid aan je kinderen te leren. Kleine daden van vriendelijkheid tellen ook. "Iemand laten invoegen op de snelweg, een oudere voor je laten gaan in een lange rij in de winkel, je eigen behoeften een beetje op de achtergrond zetten om een ander te steunen - dit zijn alle manieren om erleven van vriendelijkheid te bieden," zegt Denham.

Wees beleefd

"Kinderen leren door gedrag te observeren, dus als jij vriendelijkheid demonstreert, zal een kind dat oppikken en de gedraging nabootsen," legt Schapiro uit. "Houd oogcontact bij een gesprek en wees niet op je telefoon; zeg dank je wel tegen mensen in de dienstensector; stel je voor bij een nieuwe buurman en breng ze een lekkernij - deze kleine etiquettes zijn belangrijk."

Lees de juiste boeken

Kristen Mosier, moeder van drie uit Cranford, New Jersey en een van de oprichters van het Cranford Unity Project, een lokale organisatie die werkt aan inclusiviteit en het versterken van stemmen van gemarginaliseerde groepen, zorgt ervoor dat de bibliotheek van haar kinderen vol zit met fictie- en non-fictieboeken met personages uit verschillende achtergronden, culturen en omstandigheden. "Ik hoop dat ze door te luisteren naar diverse ervaringen beginnen te waarderen en empathie op te bouwen voor elk uniek verhaal, terwijl ze hun eigen emotionele ervaring herkennen," zegt ze. "Deze boeken openen ook de deur voor belangrijke discussies die leiden tot verhoogd leren en begrip."

Zorg voor jezelf

"Toon niet alleen vriendelijkheid aan anderen; weet ook hoe je vriendelijk voor jezelf kunt zijn," wijst Denham. "Je kinderen laten zien dat je voor jezelf zorgt, helpt model leren voor zelfzorg en zelfcompassie. Dit begint met reflectieve zelfbewustwording in de vorm van 'ik had vandaag een zware dag op het werk, wat kan ik van mijn bord afhalen vanavond?'."

Betrek je betrokken

"Help je kind betrokken te raken bij buurtprojecten, zoals voedselbanken en andere vrijwilligerswerk, zoals het steunen van recycling of geldinzameling voor liefdadigheidsorganisaties," zegt Grover, en voegt toe dat dit een bijzonder goede optie kan zijn voor oudere kinderen die de boot schijnen te hebben gemist.

"Ik werkte met een tiener die extreem onbeleefd was tegen zijn ouders en een giftig rechtvaardigheidsgevoel had. Zijn ouders waren diepbedroefd door zijn gedrag en geen hoeveelheid therapie leek een verschil te maken," herinnert Grover. "Eén zomer dwingden ze hem een baan te nemen om kinderen met ernstige handicap te helpen."

Grover legt uit dat de baan inhield dat hij de kinderen naar het strand droeg, ze in het water opstootte en hielp bij het eten tijdens maaltijden. Bij winkelen duwde hij de kinderen in rolstoelen en moest hij door drukke winkels navigeren waar "niemand leek te kijken" hoe zwaar het leven was voor deze kinderen.

"Die zomer veranderde hem diepgaand," zegt Grover. "Huilde in mijn praktijk over hoe oneerlijk het leven was voor deze kinderen. Hij kreeg plotseling een waardering voor zijn geprivilegieerde leven, de generositeit van zijn ouders en zijn gezondheid en lichamelijke mobiliteit - dingen waar hij nooit aan had gedacht. Hij volwassen enorm, en de ervaring veranderde de loop van zijn leven."