• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Zeggen baby's eerst mama of papa?

Ah, de zoete klanken van het eerste echte woord van een baby. De vreugde! De opwinding! De anticipatie op welke woorden er als volgt zullen worden gesproken vanaf die schattige lippen! Natuurlijk, als het eerste woord "papa" of "mama" is (en het is vaak een van de twee), is het van nature dat de mijlpaal het hart van de ene ouder doet smelten — en de ander vragen: "He, en ik?" Zoals bij de meeste baby-mijlpalhen, hangt af of een baby "mama" of "papa" eerst zegt echt af van het kind en diverse andere factoren — hoewel het lijkt alsof "papa" historisch gezien een voordeel heeft.

"Veel factoren spelen een rol in het eerste woord van een kind," legt Dana McWilliams uit, een gecertificeerde spraaktaalpatholoog in New York City — die toevoegt dat zowel de "m" als de "d" vroege ontwikkelingsklanken zijn. "Twee [factoren] die de grootste rol spelen, zijn wat een kind het meest hoort en hun vooroordeel voor een bepaald spraakmotorpatroon."

Toch, "onderzoek toont aan dat 'papa' eigenlijk een vaker eerste woord is," merkt McWilliams op. "Met dat gezegd, door de geschiedenis heen waren moeders typisch degenen die thuis bleven met hun baby's en waarschijnlijk over papa's op het werk praten of wanneer papa thuiskomt."

Dr. Whitney Casares, een Stanford-geleide kinderarts in particuliere praktijk in Portland, Oregon en auteur van "The Working Mom Blueprint: Winning at Parenting Without Losing Yourself," zegt "de 'papa'-dan-'mama' progressie is vaker." Ze voegt toe dat veel onderzoekers geloven dat het misschien makkelijker is voor baby's om de "m" klank te zeggen dan de "d" klank, hoewel het onderzoek niet conclusief is. Natuurlijk zijn alle kinderen anders en, als in de meeste gebieden van kinderontwikkeling, is het antwoord niet helder.

"Sommige baby's vinden het misschien makkelijker en prefereren de "m" klank te maken, terwijl anderen het makkelijker vinden de "d" klank te maken," legt Niki Klein Imber uit, een gecertificeerde spraaktaalpatholoog in Manhattan. "Dat, plus de combinatie van wat ze thuis horen, gaat de uitkomst beïnvloeden."

Wanneer beginnen baby's 'mama' of 'papa' te zeggen?

Volwassenen kunnen ijverig zijn om betekenis toe te kennen aan het babbelen van een baby, maar vroeg is het vaak gewoon dat — babbelen. "Baby's mogen 'mama'/'papa' babbelen vanaf 6 tot 9 maanden," zegt McWilliams. "De 'm', 'p', en 'b' klanken, snel gevolgd door 'd', 'g', en 'h', zijn typisch de eerste klanken die baby's babbelen. Echter, een eerste woord is wanneer het kind betekenis toekent aan hun gebabbel. Bijvoorbeeld, 'mama' vocaliseren voor mama of 'papa' voor papa. Eerste woorden ontstaan typisch rond 12 maanden."

Klein Imber is het ermee eens, en merkt op dat echte woorden typisch tussen 9 en 14 maanden opduiken. Ze zegt dat deze woorden zowel moeten klinken als de volwassen versie van het woord (hoewel duidelijk niet perfect — ja, een "nana" is een banaan en een "ba" kan een bal zijn) en moeten gebruikt worden "in de aanwezigheid van de persoon of het object met intentie." Dat gezegd hebbend, hoewel "mama" of "papa" niet noodzakelijk hun eerste woord is, is het meestal een van de twee. Waarom? Ze legt uit dat beide woorden beginnen met vroege ontwikkelingsklanken, ze woorden zijn die vaak thuis gehoord worden, en woorden die baby's vaak moeten gebruiken om aandacht te trekken.

"De meeste kinderen — 90% — zijn in staat om één woord te gebruiken op 12 maanden en 10 woorden op 18 maanden," zegt Klein Imber. "Ik raad ouders aan om te spreken met hun kinderarts en contact op te nemen met een lokale spraaktaalpatholoog als hun kind geen woorden gebruikt op 14 maanden."

Casares stemt in: "Als een kind op 15 maanden niet 'mama' of 'papa' zegt, spreek met je kinderarts voor extra begeleiding."

Waarom zouden baby's 'papa' voor 'mama' zeggen — of 'mama' voor 'papa'?

Of "mama" of "papa" het eerst komt — vooral als beide woorden frequent gehoord worden — kan neerkomen op taalvoorleggenheid. "Mijns inziens," legt McWilliams uit, "hangt het af van de neiging van het kind om bilabiale klanken te produceren, gemaakt met de lippen (zoals 'm', 'b', 'p'), versus linguale klanken, gemaakt met tongtop tegen het dak van de mond [zoals 'd', 't', 'n']. Elk kind heeft een motorpatroon dat natuurlijker voor hen voelt."

Het wordt ook beïnvloed door wat baby's horen, onthouden en proberen na te bootsen. "Het doel van een baby bij babbelen is de aandacht van hun communicatiepartner te trekken," zegt McWilliams. "Wat is een betere manier om dat te doen dan herhalen wat ze het meest horen."

Casares suggereert ook een meer primitieve reden waarom "papa" vaak de eer van eerste woord krijgt. "Sommige taalkundigen theoriseren [dat] baby's 'papa' zeggen voordat ze 'mama' zeggen omdat ze mama niet initieel identificeren als los van zichzelf," legt ze uit. "In plaats daarvan zijn hun identiteiten vervloeid."

Als een moeder die vanaf dag één thuis is met mijn zoon, sprak ik de hele tijd en in de derde persoon met hem (twee aanbevelingen die McWilliams doet voor het bevorderen van taalontwikkeling en misschien een voorsprong te krijgen op "mama" als eerste). Toch was "papa" nog steeds het eerste echte woord van mijn zoon. Op net 7 maanden wees hij en zei duidelijk "papa" een dag toen mijn man van werk binnenkwam. Het duurde een tijdje voordat ik met zekerheid kon zeggen dat mijn voortijdige prater "meh meh" of zelfs "baba" (mijn voornaam, misschien?) een poging was tot "mama."

Voor andere ouders was "mama" wel consistent het eerste. Lauren Kessler, moeder van twee uit Marlboro, New Jersey, zegt dat beide haar kinderen "mama" eerst zeiden. Ze herinnert zich haar zoon "ma, ma, ma" horen vroegtijdig tijdens het voeden. "Ik denk dat door mijn enthousiasme hij begon 'mama' te zeggen binnen een dag of twee na," zegt Kessler, wiens dochter ook "mama" eerst zei. "Mijn man zou 'papa' zeggen — en mijn zoon zou 'mama' zeggen en giechelen."

Zijn bepaalde klanken makkelijker dan andere voor baby's om te zeggen?

Zoals opgemerkt, zijn zowel de "m" als "d" klanken wat McWilliams "vroege ontwikkelingsklanken" noemt — maar ook "b", "p", "g", en "h". "Woorden die beginnen met die klanken lenen zich typisch om vroege ontwikkelingswoorden te zijn," zegt McWilliams over woorden als "bal", "baba" voor fles, "doei", "meer", "hond" en "hoi". "Het is geen toeval dat 'mama', 'papa', 'papa', en 'baba' de meest voorkomende namen zijn voor mama en papa over de hele wereld. Ze beginnen allemaal met die vroege ontwikkelingsklanken."

Jen Smith, een moeder van twee uit Manalapan, New Jersey, zegt dat beide haar kinderen "papa" voor "mama" zeiden (met haar dochter eerst "papa" zeggend op de verjaardag van haar man) — maar het was niet het eerste woord voor beide! "Beide van mijn kinderen zeiden 'opa' [voor hun opa] voordat ze iets anders zeiden," herinnert Smith. "Ik zal toegeven, ik wou wel dat ze 'mama' eerst zeiden."

Stel je mijn eigen moeder's verrassing voor toen ik wees naar een foto boven de bank hangen en correct "vogel" uitsprak als mijn eerste woord. (Ik wordt verteld dat "papa" kort daarna kwam.)

Speelt baby's omgeving een rol in taal-eerstes?

Experts zijn het unaniem: ja! "Over talen en over de hele wereld heen, neigen eerste babywoorden ertoe vergelijkbare thema's te volgen," zegt Casares. "Veel eerste woorden weerspiegelen de omgeving van een baby en de objecten die hen doorgaans omringen of waar anderen naar verwijzen, zoals 'mama', 'papa', 'auto', 'kat'."

Christine Jensen, moeder van twee uit Moraga, Californië, herinnert zich haar oudste dochter "papa" eerst zeggen op 8,5 maanden terwijl ze in het buitenland reisden. "Ik ben overtuigd dat het was omdat we maar een handvol boeken konden meenemen voor de hele reis en een van de boeken op herhaling was 'Papa' van Jimmy Fallon," zegt ze. Een ander vroeg woord? "'Kat' uitgesproken als 'tatat' — wat ons niet verbaasde omdat we er twee hebben." Jensens jongere dochter zei wel "mama" eerst en vroeg op 7,5 maanden: "Ze doorhad snel dat als ze dat woord 's nachts roept, ik kom kijken — dus zelfs nu soms als ze nachts even wakker wordt hoor ik haar zacht 'mama, mama' zeggen en seconden later is ze weer diep in slaap."

Natuurlijk betekent dat ook dat woorden die baby's niet regelmatig horen, onwaarschijnlijk onder hun eerstes zullen zijn. "Als een baby in een Engelsstalig huishouden 'papa' frequent hoort, zullen ze waarschijnlijk niet beginnen papa 'opa' of 'baba' te noemen," legt Klein Imber uit. Dit kan zich op een vergelijkbare manier afspelen als een baby een alleenstaande ouder heeft of twee mamas of twee papa's. Met andere woorden, "Als je baby 'mama' vaker hoort dan 'papa'," zegt Klein Imber, "zijn de kansen misschien gunstig voor je baby om 'mama' eerst te gebruiken."

Het laatste woord over eerste woorden

Elke baby is uniek en anders — maar veel van de trucs voor spraakontwikkeling kunnen op allemaal toegepast worden. "Focus op het bieden van blootstelling aan een wijd scala aan woorden — en op gezichts-tot-gezichts contact met je baby, vrij van afleiding, en zonder de in menging van schermen," stelt Casares voor. "Blootstelling aan een spectrum van rijke, diverse woorden, gekoppeld aan ouder-kind afstemming is belangrijker dan focus op herhaling of verbale oefeningen met onze baby's."

Klein Imber is het ermee eens. "De beste manier om de vroege taalvaardigheden van je kleintje te bouwen is om de hele dag met hen te interacteren en te praten, zodat ze kunnen beginnen betekenis te hechten aan dingen die belangrijk zijn in hun directe omgeving," zegt ze. "Mijn top drie tips voor nieuwe ouders die de vroege taalvaardigheden van hun kleintje willen boosten is: praten, lezen en zingen vaak!"

En, wat betreft die "mama" of "papa" eerst? Goede dingen komen aan wie wacht — hoewel het niet kwaad kan je naam vaak te herhalen. En onthoud, zegt Casares, "Ongeacht welk woord een baby eerst zegt — 'papa' of 'mama' — duidt het geen voorkeur aan voor de ene of de ander."