• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Moeder wil weten of het normaal is dat man nooit voor baby zorgt

Moeder wil weten of het normaal is dat man nooit voor baby zorgt

Als je ooit een aflevering van „I Love Lucy” of „Leave It to Beaver” hebt gezien, weet je dat ouderschap vroeger er anders uitzag in de jaren 50. Voor het grootste deel voedden moeders de kinderen op, en vaders duikten op na het werk of wanneer het kind naar buiten wilde om honkbal te spelen. Tegenwoordig begrijpen de meeste mensen dat ouderschap een klus is voor moeders én vaders, weshalb veel mensen versteld zijn door een recente Reddit-post waarin een moeder toegeeft dat haar man niet denkt dat hij voor zijn eigen zoon hoeft te zorgen, en zij daar OK mee is.

De moeder schrijft dat ze en haar man een 2-jarige zoon hebben en van plan zijn om snel kind nr. 2 te proberen, maar haar man „is niet super in de babyfase en kiest ervoor om de grootste deel van de handmatige ouderschap nog niet op zich te nemen.” Als gevolg hiervan is de moeder verantwoordelijk voor het grootste deel van de kinderopvang, en haar man ziet geen reden om zijn deel te vergroten.

„Ik nam de volle drie maanden zwangerschapsverlof, dus toen ik weer fulltime aan het werk was, had ik al een geweldige routine met de baby, en mijn man wees erop dat het veel logischer was voor mij om de dingen te hanteren waar ik al goed in was”, schrijft ze. „Ik ben hem altijd zo aanmoedigend mogelijk geweest om meer kinderopvang te nemen, maar… hij insisteert dat het het beste is voor onze zoon om ‚een expert’ de dingen te laten doen in plaats van iemand die ‚nog steeds aan het leren is en dus duidelijk niet zo goed zal zijn.’”

Omdat de moeder fulltime werkt, vertrouwt ze op haar eigen moeder en een nanny voor kinderopvang overdag. Wanneer ze voor een zakelijk reis moet vertrekken, vraagt ze haar zus om haar zoon 's nachts op te passen, zodat haar man niet voor hem hoeft te zorgen, maar haar zus zit vol met deze regeling.

„Mijn zus zegt dat ik mijn zoon ‚mishandel’ door hem ‚tijd met zijn vader te onthouden’ omdat ik mijn man ‚in staat stel om een absoluut s**chte vader te zijn’”, schrijft ze. „Mijn zus blijft zeggen ‚hoe weet je zeker dat hij over een paar jaar daadwerkelijk moeite zal doen?’ en ‚waarom zou je hem nog een baby geven om te negeren’, wat echt in mijn hoofd zit.”

De moeder is geschokt door de kritiek van haar zus, en ze wil weten wat de Reddit-gemeenschap denkt over haar „traditionele ouderschapsdynamiek.” Tot nu toe hebben meer dan 450 reacties zich opgehopt die de moeder vertellen dat haar zus 100% gelijk heeft.

„Je mag niet beslissen wanneer een goed moment is om comfortabel ouder te zijn als er een kind fysiek voor je staat”, schrijft iemand. „Als je die keuze wilde, had je de baby niet moeten maken. Kerel moet opkijken en vader zijn.”

Sommigen wijzen erop dat een 2-jarige niet hetzelfde is als een baby, en de uitfluchten van de vader lijken manipulatief.

Iemand vraagt: „Waar wacht vader op, dat ze samen kunnen golfen?”

Anderen argumenteren dat vrouwen niet de luxe hebben om uit te checken op kinderopvang, hoe is het dan eerlijk dat vaders een keuze krijgen?

„Ik ben een vrouw die niet in de babyfase zit – ik prefereer veel, veel meer kanners”, schrijft een gebruiker. „Raad hoeveel mensen de realiteit om me heen buigden en hun eigen arbeid donateerden zodat ik niet voor mijn pasgeborene hoefde te zorgen? Oh, dat klopt, GEEN want het is MIJN baby, en als vrouw is het nooit iemands gedachte dat ik niet alle zorg voor mijn eigen kind zou doen.”

Dat is wat deze post zo frustrerend maakt: het idee dat één ouder simpelweg kan kiezen om niet mee te doen aan ouderschap. Je zou waarschijnlijk moeite hebben om een ouder te vinden die er echt van geniet om vijf keer per nacht wakker te worden, explosieve poepie-luiers te wisselen, tientallen opspuugbevlekte rompertjes te wassen en een 9-kilo luierentas vol spullen mee te nemen gewoon om naar de winkel te gaan. Maar ouders doen het omdat dat betekent dat je een kind hebt, en iemand moet opstappen en verantwoordelijkheid nemen voor de behoeften van dat kind.

Gelukkig delen de meeste vaders niet deze negatieve houding van deze man over vaderschap. In feite werken moderne vaders hard om te herdefiniëren wat het betekent om een betrokken vader te zijn. Volgens een Pew Research-studie waren ongeveer 7% van de vaders thuisblijvende ouders in 2016 versus slechts 4% in 1989. Vaders besteeden gemiddeld acht uur per week aan kinderopvang in 2016, wat driedeels de tijd is die vaders in 1965 besteedden aan het verzorgen van hun kinderen.

Er zijn sommige delen van ouderschap, zoals borstvoeding, die vaders gewoon niet kunnen doen, maar weigeren om überhaupt iets te doen is puur egoïstisch. Het delen van het werk van het opvoeden van kinderen geeft kinderen de kans om een band op te bouwen met beide ouders en partnerschap in actie te zien. Elk gezin mag beslissen wat voor kinderopvangregeling voor hen werkt, maar ouderschap volledig overslaan mag geen optie zijn voor iemand.