• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Schooldiscipline: Hoe het werkt en wat ouders kunnen doen

In bijna elke klas zit een leerling die constant door elkaar praat, kauwgom kauwt tijdens de les, ruzie maakt met medeleerlingen of spioneert tijdens een toets. Al deze situaties vragen om een disciplinaire reactie. De meeste scholen hebben een beleid over discipline, vaak schriftelijk vastgelegd in de schoolgids. Hoewel leerlingen en ouders discipline vaak associëren met straf, betekent het eigenlijk 'leren op de juiste manier' en heeft het een zeer wenselijk doel: een geordende, veilige omgeving creëren die leerstimulerend is. Discipline werkt het beste wanneer duidelijke uitleg wordt gegeven aan zowel kinderen als ouders over:

• het verwachte gedrag
• onacceptabel gedrag
• de gevolgen van onacceptabel gedrag

De Amerikaanse Academie voor Pediatrie benadrukt dat afwijkingen van verwacht gedrag wel degelijk adequaat en ferm aangepakt moeten worden, maar dat leerkrachten en schoolpersoneel ook rekening moeten houden met het individuele temperament, de aandachtsspanne en de cognitieve vaardigheden van elk kind. Een kind met aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit (ADHD) kan bijvoorbeeld meer moeite hebben stil te zitten dan de meerderheid van de andere kinderen. Deze stoornis moet in aanmerking komen bij disciplinaire maatregelen.

In alle gevallen moeten disciplinaire acties respect tonen voor de jongere en rekening houden met de mogelijkheden, inspanningen en vermogen van de leerling om zich positief te verbeteren. Hoewel discipline extra huiswerk of verlies van privileges kan omvatten, mag lichamelijke straf nooit worden toegepast, noch mag een kind ooit voor anderen worden vernederd.

Als uw eigen kind disciplinaire problemen heeft op school, moet u een actievere rol nemen om de redenen te achterhalen en te zorgen dat het zich adequaat gedraagt. Zorg ervoor dat uw kind begrijpt welk gedrag u en de school verwachten in de klas en op het speelplein.

Soms bent u misschien niet eens met de aanpak van de school ten aanzien van discipline. In dat geval spreekt u uw zorgen direct aan bij de leerkracht, de directeur of ander schoolpersoneel. Maak geen afbrekende opmerkingen over de school tegenover uw kind. Uw eigen houding en gedrag zijn een krachtig voorbeeld voor uw kind; als u niet veel respect voor de school lijkt te hebben, zal uw dat ook niet.

Als uw kind bijvoorbeeld tijdens de pauze binnen moet blijven als straf, en u vindt dat het kind echt naar buiten moet om energie kwijt te raken, wees dan voorzichtig hoe u uw ontevredenheid uiting geeft. Zeg niet: "Dat is echt een domme straf, hè?" In plaats daarvan spreekt u met de leerkracht en stelt u een andere vorm van discipline voor die passender kan zijn. U en de leerkracht moeten proberen gemeenschappelijke grond te vinden, zodat uw kind een consistent pakket van verwachtingen en positieve versterking zowel thuis als op school ontvangt.

In het algemeen mag een kind niet van het spelen tijdens de pauze worden tegengehouden om klaswerk af te maken. Het zal zijn werk nog meer gaan haten als het buitenspelletjes mist die het geniet. En omdat zijn aandacht waarschijnlijk bij het speelplein is, zal het waarschijnlijk niet veel leren van wat het doet. Het is heel belangrijk dat kinderen tijdens de dag buiten met anderen kunnen spelen.

In alle gevallen vraagt u de leerkracht en/of directeur u op de hoogte te houden van disciplinaire problemen met uw kind. Sommige directeurs bellen direct thuis bij het eerste bezoek aan hun kantoor; anderen geloven dat in de hogere klassen van de basisschool de jongere meer verantwoordelijkheid moet nemen voor eigen gedrag, en proberen ze het kind het probleem te laten oplossen zonder ouderbemiddeling.

Als er een ernstig probleem is, zult u waarschijnlijk direct worden geïnformeerd; maar voor meer routinematige gedragsproblemen kunt u niet noodzakelijkerwijs rekenen op een oproep. Als uw kind vertelt dat het bij de directeur is geweest en u wilt precies weten wat er gebeurd is, kunt u gerust de directeur bellen. Aan de andere kant kunnen veel kwesties effectief worden opgelost zonder uw betrokkenheid en zonder dat u uw kind thuis ook nog straft voor iets waar het al op school voor gestraft is.

Tot slot houd er rekening mee dat gedragsproblemen vaak een signaal zijn van stress of een roep om hulp of aandacht. Overweeg de oorzaken van de gedragsproblemen evenzeer als de problemen zelf.