De financiële hulp loterij winnen

De financiële hulp loterij winnen

Het was vroeger zo dat je kon proberen voor die 'reach school' en als je erin kwam, hoefde je je geen zorgen te maken omdat iedereen die erin kwam en geld nodig had, geld kreeg. Vandaag de dag echter, aangezien colleges gevraagd worden om meer en meer van hun eigen operaties te financieren met steeds minder hulp van de overheid, stichtingen en gezinnen, zijn ze steeds meer terughoudend om hun geld uit te geven aan het inschrijven van studenten die hun academische profiel niet verhogen.
-"The Real Deal on Financial Aid," Muhlenberg College Office of Admissions

Soms wil een school een hete kandidaat zo graag dat het zijn financiële hulp regels in een knoop draait. Dat moet zijn gebeurd toen een elite Westkust-school een uitzonderlijke student binnenhaalde die toevallig op een $500.000 trust fund zat. Een financiële hulp administrator had de nummers op elke manier kunnen draaien, maar deze tiener had nog steeds niet gekwalificeerd voor behoefte-gebaseerde hulp. Maar verrassing, verrassing, de particuliere universiteit, de trust fund negerend, gaf hem een jaarlijks $30.000 hulp-pakket.

Ik noem dit verhaal niet om je meer cynisch te maken over het financiële hulp proces, maar om je te waarschuwen voor een van de vele manieren waarop je je kansen kunt vergroten op meer dan kruimels van je favoriete school. Of je nu een trust fund baby bent of ver daar vandaan, dit is wat je moet doen:

Altijd aanvragen voor financiële hulp. De beste manier om je kansen op hulp te saboteren is aan te nemen dat aanvragen voor behoefte-gebaseerde hulp zinloos is. Zelfs gezinnen met zes-cijferige inkomens kunnen kwalificeren voor een helpende hand van duurdere scholen. Als je ontdekt dat je inkomen ver boven het inkomenplafond uitsteekt, moet je de formulieren nog steeds invullen omdat het je kind kan helpen een plek in de volgende eerstejaarsklas te verzekeren.

Dit zal klinken als onbeleefd, maar sommige scholen kunnen veel meer geïnteresseerd zijn in je kind na een kijkje in je financiën. Bij sommige scholen zal een uitstekende kandidaat uit een welvarend gezin een betere kans hebben om toegelaten te worden dan een belowend student wiens vader op invaliditeit zit en wiens moeder als kassamedewerker werkt. Je kunt met recht geloven dat het favoriseren van een welgestelde student boven een arme ontzettend is, maar veel scholen maken dit soort beslissingen.

Sla de 'reach schools' over

Als je ervan houdt om een geweldig financieel hulp-pakket te bemachtigen, lees het citaat aan het begin nog eens. Muhlenberg College in Allentown, Pennsylvania, een school die ik zeer bewonder, plaatste op zijn website een opvallend eerlijk beeld over hoe scholen vandaag de dag financiële hulp toekennen. Je kunt het stuk zelf lezen door de titel, "The Real Deal on Financial Aid," in Google's zoekmachine in te typen.

Een van de belangrijkste punten die Muhlenberg's toelatingsbureau maakt, is dat studenten die financiële hulp nodig hebben, zich moeten richten op scholen waar ze binnen de bovenste derde tot het bovenste kwart van de aanvoerdersgroep zouden vallen. Een kind met een 3,2 GPA en een 1050 op de gecombineerde lees- en wiskundedeel van de SAT zou geen financiële hulp oogst mogen verwachten als de top 25% van de studenten die toegelaten zijn tot een bepaalde school een gemiddelde GPA van 3,7 en een 1200 SAT hebben. In feite is het waarschijnlijk dat het hulp-pakket van deze tiener vol zit met een werk-studie mogelijkheid en leningen. In tegenstelling, een tiener met een 3,8 GPA en een SAT van 1250 zou veel waarschijnlijker een pakket ontvangen dat een grote subsidie bevat die niet terugbetaald hoeft te worden.

Als je in het midden van de ploeg zit van kids die geaccepteerd zijn tot een school, wat je financieel ontvangt kan afhangen van wat je anders nog aan de institutie brengt. Om gelijke stand te breken, kijken scholen naar de extras. Ben je een fenomenaal vrijwilliger in je gemeenschap? Heb je leiderschap getoond in je extracurriculaire activiteiten? Kom je uit een staat die 20 uur rijden is? Ben je een minderheid? Heb je speciale talenten, zoals muziek, kunst of atletiek?

Een verscheidenheid aan online en gedrukte bronnen bieden individuele scholenbereik van SAT-scores en gemiddelde GPA, wat je kan helpen je academische dossier te vergelijken met anderen. CollegeBoard.com en Petersons.com bieden bijvoorbeeld beide deze statistieken, evenals diverse college-gidsen die je in een boekhandel kunt kopen. Je mag niet aannemen dat alle cijfers die je ziet de meest actuele zijn. Soms zijn ingeschreven studentenscores een paar jaar oud en de standaarden van een school kunnen sindsdien gestegen zijn.

Scholen vinden waar je onder de topbananen zit is een ver verre verwijdering van de benadering die veel kids favoriseren. Veel studenten, alsook hun ouders, zijn ernaar uit om te zien hoe prestigieus een school ze zich in kunnen wriggelen. Doelen op een reach school is prima als je er niet om geeft als het financiële hulpbureau je stijf neemt. Als je schrikt van de volle prijs, zet financiële veiligheidsscholen op je lijst.

Weten waar het geld zit

Weet waar het geld zit. Sommige scholen zijn generieuzer dan anderen. De scholen met het meest geld zijn doorgaans particuliere, die op hun eigen institutionele potten met financiële hulp zitten. De Ivy's en andere rijkere scholen hebben grote dotaties die hen in staat stellen generieuze hulp-pakketten aan te bieden. Scholen die niet dezelfde sterwattage delen maar willen concurreren voor hoogcaliber studenten, zullen soms nog meer contant geld op tafel leggen. Ze begrijpen dat sommige applicanten een fabuleus financieel pakket zullen afwijzen als een Ivy League-instelling ze welkom heet zonder een cent op te geven.

In tegenstelling, hebben publieke scholen doorgaans niet zoveel discretionaire financiële hulp om te gooien. Bij publieke scholen zullen financiële hulp-pakketten vaak gevuld zijn met federale leningen. Lagere-inkomensgezinnen, of ze nu een privéschool of een publieke school bezoeken, zullen zich vaak kwalificeren voor een federale Pell Grant, die niet terugbetaald hoeft te worden. Doorgaans zijn deze subsidies gereserveerd voor gezinnen met inkomen onder $40.000. Publieke en private instellingen zullen gesubsidieerde federale Stafford-leningen aanbieden aan laag- tot middeninkomensstudenten. Geschiktheid wordt bepaald door een federale formule.

Een student die niet kwalificeert voor een Pell of gesubsidieerde Stafford, kan een gewone Stafford verkrijgen, terwijl ouders een federale PLUS-lening kunnen afsluiten. Nogmaals, je kunt deze verkrijgen ongeacht of de school publiek of privé is. In tegenstelling tot particuliere scholen, kunnen staatseinstellingen niet altijd financiële hulp buiten het federale programma aanbieden. Ironisch genoeg, terwijl gezinnen die verwachten dat hun kids naar statescholen gaan, zich zorgen maken over kwalificeren voor financiële hulp, zal de hulp vaak strikt leningen zijn.

Wees op je hoede voor de cijfers. Als je kind geaccepteerd wordt in een school die opscheept dat het 90% of 100% van de financiële behoeften van zijn studenten dekt, kun je je verblijd voelen. Maar wacht met het confetti. Je moet weten wat er achter die cijfers zit.

Je zult niet blij zijn als een school 100% van je financiële behoefte dekt met een pakket van leningen. Het is veel beter om scholen te vinden hun beloftes onderbouwen met subsidies, die niet terugbetaald hoeven te worden.

Je kunt leren of een school doorgaans kragtig of generieus is door naar zijn profiel op CollegeBoard.com te kijken. Eenmaal op de site, typ de naam van een college in de College QuickFinder en klik dan op de Cost & Financial Aid link. Met Muhlenberg College als voorbeeld, geeft College Board aan dat de school 91% van de financiële behoefte van een student dekt. De verdeling was $19.116 in subsidies en $3.398 in leningen.

Actieplan

Je zult betere succes hebben bij het bemachtigen van een collegeprijsverlaging als je zoekt naar scholen die een goede academische fit vertegenwoordigen.

Laat je niet voor de gek houden door het prijsje. Veel gezinnen nemen aan dat dure scholen superieur zijn aan goedkopere. Dat geloven is zo pervasief dat sommige scholen hun prijzen hebben verhoogd om meer voetgang te genereren.

Hogere collegegelden betekenen niet dat een school meer contanten in zijn academische programma's steekt. Sommige scholen verhouden hun prijs als onderdeel van wat insiders de Robin Hood-toelatingsstrategie noemen. De school verhoogt zijn stickerprijs en gebruikt dan het overtollige contant geld om meer hulp aan te bieden aan de kandidaten die het behaagt. Terwijl particuliere scholen deze strategie gebruiken, proberen sommige publieke colleges en universiteiten iets vergelijkbaars voor niet-inwoner studenten. Vaak is het out-of-state collegegeld veel hoger bij publieke universiteiten, maar een school zal de prijs in de vorm van een beurs voor de meest gewenste niet-inwoners verlagen.

In tegenstelling, houden andere scholen, met name die een regio bedienen, hun prijzen lager en bieden minder financiële hulp vanwege de meer redelijke kosten van een opleiding daar. Ze gebruiken hun kostenvoordeel als verkooppunt.

Previous:

Next: