Waarom mensen met ASS zich zo gedragen zoals ze doen
Waarom mensen met ASS zich zo gedragen zoals ze doen
Een diagnose van een autismespectrumstoornis (ASS) is gebaseerd op observeerbare gedragskenmerken. We beginnen te begrijpen waarom mensen die observeerbare kenmerken hebben, met andere woorden, waarom ze zich zo gedragen als ze doen.
Uit observatie en geschreven verslagen van mensen met ASS kunnen we begrijpen wat sommige van de gedragingen betekenen. Deze informatie is nuttig voor het grote publiek om een begrip te ontwikkelen van waarom mensen met ASS zich op een bepaalde manier kunnen gedragen, en begrip is een naaste buurman van tolerantie! Het is onschatbare kennis voor ouders, verzorgers, leraren en andere professionals die proberen te beslissen welke therapieën, behandelingen en interventies een persoon met ASS kunnen helpen.
Gedragingen zijn een vorm van communicatie
voor de heel jongen, en degenen die non-verbaal zijn, kunnen gedragingen de enige manier zijn om met ons te communiceren en de enige manier voor ons om te begrijpen wat er met hen aan de hand is. Sommige van deze gedragingen zijn vermijdingsgedragingen. Andere gedragingen duiden op de individuen die proberen hun omgeving zin te geven. De hersenstructuur van veel mensen met ASS is anders dan die van ons, met sommige verwerkingscircuits anders bedraad, en het is belangrijk om te beseffen dat ze niet kunnen helpen wat ze doen; ze zijn niet gewoon "moeilijk doen."
Ouders, verzorgers en leraren kunnen de gedragingen van een persoon observeren en proberen de reden erachter te analyseren. Er zit een zekere mate van gokwerk in, maar door systematisch één gedrag te kiezen en je observaties op te schrijven, zul je waarschijnlijk een patroon vinden.
Bijvoorbeeld, als een kind zijn kleren blijft uittrekken, is hij waarschijnlijk gevoelig voor de aanvoeling van stoffen op de huid. Het zou nuttig zijn om dit specifieke gedrag te observeren en aantekeningen te maken, zoals of hij het doet wanneer hij een bepaald type stof of een bepaalde pasvorm of snede van kleding draagt. Identificeren wat hij kan dragen maakt het voor hem gemakkelijker om comfortabel te zijn. Misschien kan hij gedesensitiseerd worden door een sensorische integratietechniek van "borstelen" van de huid met een zachte plastic borstel specifiek gemaakt voor dat doel.
Een balans vinden tussen de omgeving veranderen en het gedrag veranderen
Als ouders en verzorgers moeten we de balans vinden tussen het proberen de omgeving te veranderen en het individu te veranderen. Meestal zal een beetje van beide nodig zijn. Bijvoorbeeld, als gedragingen mogelijke voedselallergieën aangeven, en tests bevestigen dat dat zo is, is een dieetverandering (de omgeving) aangewezen. Echter, de persoon moet misschien leren om (langzaam, door desensitisatie) bepaalde voedsel te verdragen die hij misschien niet zou eten als hij een speciaal dieet volgt om zijn toestand te helpen.
Als een persoon auditieve en visuele sensorische verwerkingsproblemen heeft, kan hij misschien auditieve training of gezichtstherapie ondergaan en te veel tijd in lawaaierige, heldere omgevingen vermijden. Klaslokalen zouden niet met fluorescentverlichting belicht moeten worden, maar het kind moet ook een alternatief geschikt gedrag leren, zoals om een pauze vragen of toestemming om een wandeling te maken, in plaats van een woedeaanval te krijgen.
Hieronder staan enkele gedragingen en wat ze kunnen betekenen. Houd er rekening mee dat dit generalisaties zijn en dat iedereen anders is, dus ze hoeven niet voor iedereen waar te zijn. Niettemin, dit is een goed begin om te proberen de gedragingen van een persoon te analyseren. Dan, bij het bekijken van behandelingen en therapieën, heb je al een idee van gebieden waarin je deze persoon kunt helpen. Onthoud ook dat sommige gedragingen van verschillende oorzaken kunnen zijn, dus je moet naar de totale persoon kijken.
Observeerbare kenmerken
Sommige observeerbare kenmerken en wat ze kunnen betekenen Kieskeurig eten
- Alleen eten uit bepaalde voedingsgroepen kan duiden op voedselallergieën. Soms kan het ongemak dat voedselallergieën veroorzaken, andere gedragssymptomen veroorzaken die lijken op sensorische verwerkingsproblemen. Vaak gaat frequente diarree of obstipatie gepaard met eetproblemen door allergieën.
- Alleen eten van voedsel met dezelfde textuur, het ruiken van voedsel voordat het gegeten wordt, en niet eten van voedsel dat een knispergeluid produceert, kan duiden op sensorische verwerkingsproblemen, net als kauwen of eten van ongewone niet-voedselitems.
- Alleen precies dezelfde voedsel eten, vergezeld van andere voorbeelden van insistentie op gelijkheid, kan hoge sensorische gevoeligheid of angst voor het onbekende tonen.
- Oren dichtknijpen of doof lijken (bijv. niet reageren wanneer naam geroepen wordt) duidt op auditieve verwerkingsproblemen en hoge gevoeligheid voor geluid. Een persoon kan zijn oren dichtknijpen om het geluid te blokkeren, of volledig uitschakelen.
- Een kamer verlaten wanneer mensen binnenkomen kan een manier zijn om te veel auditieve stimulatie te vermijden.
- Luisteren naar en herhalen van TV-reclames of liedjes kan aangeven dat de persoon wennende is aan die geluiden, dat wil zeggen, zichzelf gedesensitiseerd heeft. Luisteren naar pratende mensen is moeilijker omdat mensen meestal niet twee keer hetzelfde zeggen, en geen twee mensen op dezelfde manier spreken.
- Mensen met autisme hebben vaak een monotone of eigenaardige intonatie omdat ze het concept van nuance niet begrijpen, en dat hoe je iets zegt een extra betekenis geeft aan wat je zegt.
- Sommige baby's worden stijf als je ze optilt; sommige kinderen vallen en snijden zich en huilen niet. Meestal duidt dit erop dat hun tastzin "out of whack" is. Misschien zijn de tastsensoren van een kind overgevoelig en houdt hij niet van aanraking, of ze zijn erg dof en hij voelt gevoelens niet zoals de meeste mensen.
- Een persoon houdt misschien niet van de aanvoeling van bepaalde texturen op hun huid. Bepaalde stoffen en schoenen kunnen mensen met extreem gevoelige tastsensoren ongemakkelijk maken.
- Mensen met visuele verwerkingsproblemen vinden het moeilijk om mensen rechtop te bekijken; meestal kijken ze uit de hoek van hun ogen.
- Schommelen op een stoel, of heen en weer van de ene voet op de andere, kan een stressontlading zijn van te veel stimulatie, of te weinig.
- Vingers knipperen kan ook een stressontlading zijn, maar als het voor de ogen gedaan wordt, kan het een visuele verwerkingsstimulatie zijn.
- Onhandige bewegingen en tegen meubels aanlopen kan een symptoom zijn van slechte lichaamsbeeldvorming, niet weten waar men zich in de ruimte bevindt, of slechte fijn- en grofmotorische vaardigheden.
- Mensen met autisme hebben vaak tekortkomingen in de sociale vaardigheden, interesses en begrip die de rest van ons zo belangrijk vindt. Ook zal een kind met sensorische verwerkingsproblemen moeite hebben in de buurt van andere kinderen te zijn, die in zijn ogen lawaaierig en onvoorspelbaar zijn, en texturen en geuren hebben geassocieerd die het kind met ASS niet kan verdragen.
- Dit kan een behoefte aan gelijkheid tonen. Meestal zijn kinderen die speelgoed in een rij leggen ook degenen die geen verandering in hun routine leuk vinden, repetitieve spraak hebben, en het niet leuk vinden om meubels in een ander patroon in hun huis te zien.
- Ze kunnen moeite hebben hun wereld zin te geven, en dus biedt de gelijkheid in bepaalde gebieden een voorspelbaarheid en veiligheid die ontbreekt aan een bestaan dat ze moeite hebben te begrijpen.
- Waanhopen of meltdowns bij kinderen kunnen een reactie zijn op sensorische overbelasting, of op een verandering in de gelijkheid die zekerheid biedt.
- Plaatsen met veel licht en lawaai, zoals supermarkten en wachtruimtes met fluorescentverlichting, zijn echt zwaar voor mensen met sensorische verwerkingsproblemen.
- Agressie tegen anderen kan om een willekeurige reden zijn, zoals sensorische overbelasting (bijv. een plotseling luid geluid bij iemands oor kan hen doen opspringen en uithollen naar de persoon die het geluid maakt, want het kan heel pijnlijk zijn).
- Zelfagressie kan te maken hebben met het zoeken van sensorische stimulatie, pijn voelen, of frustratie.
-
Je houdt van je kinderen, je houdt echt van ze. Maar ze zijn altijd er! Soms heb je gewoon een paar momenten voor jezelf nodig. Wat zou je doen als je een heel uur kindvrije tijd had? (Kun je je dat überhaupt voorstellen?) Die droom kan gemakkelijk r
-
Elke moeder zal u vertellen dat u niet op impulse in een roadtrip kunt stappen. U moet een plan hebben. Overleven is het operatieve woord, aangezien zelfs de beste moeders op vakantie van de rails kunnen lopen. Blogger Stacey Conner heeft vier kinder
-
Wanneer je een nieuwe oppas- of nannybaan begint, is een van de moeilijkste dingen het interacteren met de kinderen. Of je ze nu voor het eerst ontmoet tijdens het sollicitatiegesprek of ze beter leert kennen op dag één, het kan lastig zijn om het i





