Je Asperger Kind: Diagnose

Je Asperger Kind: Diagnose

Verdedigers Van De Realiteit

Als ouders hulp zoeken voor hun kind, tegen ze gevarieerde meningen aan – hij groeit eruit, laat hem rusten, het is niet erg, hij wil alleen aandacht, enz. Veel professionals proberen met het Asperger kind te werken alsof zijn stoornis als andere ontwikkelingsstoornissen is, maar het is heel anders. In de meeste gevallen is er een grote misverstand door veel mensen over de behoeften van deze speciale individuen.

Diagnose Kan Moeilijk Zijn

Voor de onervaren, het herkennen van de zes definerende kenmerken van Asperger zoals uiteengezet in de inleiding kan moeilijk zijn, en misdiagnoses zijn veelvoorkomend. Dit wordt verder gecompliceerd doordat een Asperger kind of tiener veel van dezelfde kenmerken heeft die in andere stoornissen voorkomen. Deze diverse kenmerken worden vaak verkeerd geïnterpreteerd, over het hoofd gezien, onder- of overbenadrukt. Als resultaat kan een kind over tijd of van verschillende professionals veel verschillende diagnoses ontvangen.

Bijvoorbeeld, als een kind met Asperger een hoge graad van aandachtsstoornis met hyperactiviteit (ADHD) vertoont, kan dat de enigste diagnose zijn die hij krijgt. Echter, dit is een veelvoorkomend kenmerk van Asperger kinderen. Hetzelfde geldt als dwangmatig gedrag getoond wordt – het kind krijgt het label obsessief-compulsieve stoornis (OCS) in plaats van Asperger. De volgende eigenschappen zijn ook veelvoorkomend bij Asperger syndroom in variërende graden. Echter, alleen omdat deze eigenschappen er zijn, betekent niet dat het kind anders gediagnosticeerd moet worden; deze eigenschappen moeten genoteerd worden als significante kenmerken van Asperger:

  • Angst
  • Hyperlexie (gevorderde woordherkenning vaardigheden)
  • Sensorische problemen
  • Motorische tekortkomingen
  • Moetelijke met pragmatische taalvaardigheden
  • Sociale vaardigheden tekortkomingen
  • Oppositionele tegenstrijdige stoornis (OTS)

Zoals gezegd, professionals die niet veel ervaring hebben met Asperger, hebben moeite met het identificeren van de definerende kenmerken. Bijvoorbeeld, sociale vaardigheidstekortkomingen kunnen door een professional genoteerd worden, maar dan vaak gerelatieveerd omdat het kind of adolescent appropriate gesprekken met anderen lijkt te voeren of geïnteresseerd lijkt in anderen. Maar bij een Asperger kind zijn de gesprekken doorgaans niet wederkerig, dus het kind moet zorgvuldig geobserveerd worden om te zien of er echte wederkerige interactie is. Ook, veel Asperger kinderen hebben een interesse in anderen, maar je moet verduidelijken of de objecten van hun interesse leeftijdsgeschikt zijn. Interacteren ze met leeftijdsgenoten op een leeftijdsgeschikte manier? Kunnen ze vriendschappen over een periode handhaven of eindigen ze wanneer de nieuwsgierigheid afneemt? Dit zijn de typen observaties en vragen die gesteld moeten worden om een juiste diagnose te garanderen.

Een ander voorbeeld van een over het hoofd gezien gebied is de smalle routines of rituelen die aanwezig moeten zijn. Dit manifesteert zich niet altijd als dwangmatig gedrag in de typische zin, zoals herhaald handwassen of netheid, maar eerder in het insisteren op de noodzaak voor regels over veel kwesties en situaties. Deze kinderen hoeven niet per se tobberijen te maken over hun behoefte aan regels, maar kunnen ze net zo nodig hebben als de persoon die een togetherbreekt wanneer een regel geschonden wordt. In essentie, er is geen enkel profiel van de typische Asperger individu. Ze zijn niet allemaal hetzelfde, zoals je in latere hoofdstukken zult zien.

Vanwege deze nuance en subtiliteiten, is de enkele meest belangrijke overweging bij diagnose dat de persoon die de initiële diagnose stelt, bekend is met autismespectrumstoornissen – in het bijzonder, Asperger syndroom. Zij zouden eerder talloze kinderen gediagnosticeerd moeten hebben. Om een juiste, initiële diagnose te stellen is het volgende vereist:

  1. Jij (beide ouders) en je kind moeten sessies hebben met een psycholoog waar je kind zorgvuldig geobserveerd wordt om te zien hoe hij reageert in verschillende situaties. Dit wordt gedaan door spel- of gesprekssessies in het kantoor van de psycholoog en door gesprekken met beide ouders. De psycholoog kan je vragen checklijsten of vragenlijsten in te vullen om een beter begrip te krijgen van het gedrag van het kind thuis en/of op school. Als het kind op school zit, kan de psycholoog de leerkracht bellen of haar vragen extra checklijsten in te vullen. De gebruikte checklijsten of vragenlijsten moeten geschikt zijn voor individuen met Asperger syndroom. Het is belangrijk om het IQ-niveau van je kind te bepalen. Een gemiddelde of boven gemiddelde IQ is noodzakelijk voor een diagnose van Asperger.
  2. Het kind zou een zenuwarts of kinderarts voor ontwikkeling (weer, iemand bekend met autismespectrumstoornissen) moeten zien voor een grondig neurologisch onderzoek om andere medische condities uit te sluiten en de noodzaak voor medicatie te beoordelen. De arts kan additioneel medisch onderzoek voorstellen (bloed, urine, fragiele X, gehoor).
  3. Het is belangrijk om een spraak- en taalevaluatie te includeren, aangezien diegenen met Asperger syndroom storingen zullen vertonen in de pragmatiek en semantiek van taal, ondanks adequaat receptieve en expressieve taal. Dit zal ook dienen om ouders bewust te maken van eventuele ongewone taalpatronen die het kind vertoont die later in sociale situaties zullen interfereren. Opnieuw, deze eigenaardigheden worden misschien niet herkend als de evaluator niet bekend is met Asperger syndroom.
  4. Ten slotte, een evaluatie door een ergotherapeut bekend met sensorische integratie problemen kan additionele en waardevolle informatie opleveren.

Previous:

Next: