Rachitis bij kinderen: tekenen, symptomen, oorzaken en behandeling

Rachitis bij kinderen is een skeletaandoening waarbij de botten zacht en zwak worden. De oorzaak is een langdurige of ernstige vitamine D-tekort, wat leidt tot verstoorde botmineralisatie. Ook calcium- en fosfaatgebrek kan in sommige gevallen leiden tot rachitische botten, omdat het lichaam deze nutriënten nodig heeft voor juiste botmineralisatie.

Vitamine D- en calciumsupplementatie kan botdeformaties in de meeste lichte gevallen corrigeren. In ernstige gevallen kan het kind corsetten en operaties nodig hebben om de botten te herstellen.

Lees verder over tekenen, risicofactoren, behandeling en effectieve preventie van rachitis bij kinderen.

Teken en symptomen van rachitis

De tekenen en symptomen van rachitis omvatten:

  • Pijn in benen, bekken en ruggenmerg
  • Groeivertraging
  • Vertraging in motorische vaardigheden
  • Zwakke spieren
  • X-benen (knock knees)
  • O-benen (bowed legs)
  • Dikke of brede enkels en polsen
  • Voorsteekende sternum (borstbeen)
  • Craniotabes (zachte en dunne schedelbotten)
  • Schedelbossen (uitstulping van de schedel), vooral van de frontale botten
  • Gebogen of abnormaal gekromde ruggenmerg
  • Verhoogd breukrisico, zoals greenstick-fractuur waarbij het bot buigt en scheurt in plaats van volledig te breken

Skeletdeformaties bij rachitis ontstaan door verzachting van het groeiende weefsel (groeischijf) aan het uiteinde van de botten. Dit kan leiden tot pijn en zwakte, waardoor lopen, staan en andere activiteiten moeilijk worden. Kinderen met rachitis-gerelateerde skeletdeformaties ontwikkelen vaak een abnormale gang en houding.

Oudere kinderen hebben verwassen groeischijven, wat aangeeft dat de groei voltooid is. Als ze rachitis ervaren, ontwikkelen ze verzachting en buiging van de botten.

Zoek medische hulp als uw kind een van de bovenstaande skeletdeformaties of andere symptomen vertoont die op rachitis wijzen. Deze symptomen verschijnen normaal tussen drie maanden en drie jaar.

Oorzaken en risicofactoren voor rachitis

Een tekort aan vitamine D, calcium of fosfaat is de primaire oorzaak van rachitis.

Calcium en fosfaat zijn essentieel voor optimale botgroei. Vitamine D is nodig om deze mineralen uit het voedsel op te nemen. Een tekort aan vitamine D in het dieet, gebrek aan zonlicht, of problemen met het gebruik van vitamine D in het lichaam kunnen leiden tot rachitis bij kinderen.

Medische aandoeningen, zoals chronisch ontstekelijke darmziektes, nierproblemen, cystische fibrose en celiacie, kunnen de opname van vitamine D in het lichaam belemmeren. Een combinatie van calcium- en vitamine D-tekort kan ook leiden tot rachitis.

De volgende factoren verhogen het risico op rachitis bij kinderen:

  1. Prematuur geboorte verhoogt het risico op vitamine D-tekort, omdat de baby onvoldoende vitamine D tijdens de intrauteriene leven heeft ontvangen.
  1. Uitsluitend borstvoeding kan vitamine D-tekort veroorzaken, omdat moedermelk onvoldoende vitamine D bevat. Uitsluitend borstvoedende baby's moeten vitamine D-druppels krijgen om rachitis te voorkomen.
  1. Moederlijk vitamine D-tekort tijdens de zwangerschap kan ertoe leiden dat baby's met rachitis geboren worden of deze in de vroege kindertijd ontwikkelen.
  1. Medicijnen, zoals antiretrovirale (HIV) middelen en antiepileptica, kunnen de gebruik van vitamine D door het lichaam beïnvloeden.
  1. Voedingsstoffen (dieet) tekorten van calcium, fosfaat en vitamine D.
  1. Adolescenten tijdens de puberteitgroei kunnen vitamine- en mineralentekorten ontwikkelen.
  1. Inwoners van noordelijke breedtes of gebieden met weinig zonlicht hebben een hoger risico.
  1. Personen met donkere huid hebben een hoger risico als ze onvoldoende zonlicht krijgen. Donkere huid heeft meer melanine en heeft meer zonlicht nodig om vitamine D te produceren.

Complicaties van rachitis

Onbehandeld kan rachitis leiden tot de volgende complicaties bij kinderen:

  • Groeimislukking
  • Botdeformaties, zoals O-benen en abnormaal gekromde ruggenmerg
  • Tanddefecten
  • Insulten
  • Breuken
  • Spierkrampen
  • Intellectuele beperkingen

Hypocalcemie (laag calcium in het bloed) door vitamine D-tekort kan leiden tot insulten (hypocalcemische insulten) en intellectuele beperkingen bij kinderen met rachitis.

Preventie van rachitis

Preventie van vitamine D-, calcium- en fosfaatgebreken helpt rachitis te voorkomen. De volgende maatregelen kunnen helpen:

  1. Zonlichtblootstelling: De beste bron van vitamine D is 10 tot 15 minuten zonlichtblootstelling rond middag of de ochtend, afhankelijk van het seizoen en de regio. Kinderen met gevoelige huid, bepaalde huidaandoeningen of kankerrisico moeten zonlicht vermijden, omdat het deze aandoeningen kan verergeren.
  1. Dieet rijk aan vitamine D, fosfaat en calcium: Vitamine D- en calciumrijke voeding, zoals vis (zalm, tonijn), eieren, broccoli, boerenkool, visolies en zuivelproducten, moeten in het dieet van het kind verwerkt worden. Goede bronnen van fosfaat zijn vlees, zuivel, zaden, noten en linzen. U kunt ook voedingsmiddelen kiezen die verrijkt zijn met deze nutriënten. Voorbeelden: verrijkte melk (inclusief plantaardige melk), graanproducten en brood.
  1. Vitamine- en mineralsupplementen: Kinderen met lage waarden van vitamine D, fosfaat en calcium kunnen supplementen nemen na overleg met de arts om rachitis te voorkomen. Kunstvoeding bevat voldoende vitamine D voor baby's. Borstvoedende baby's hebben vitamine D-druppels nodig. Normaal is de dosis 400 internationale eenheden per dag, maar bevestig dit met uw zorgverlener.

Lage waarden van vitamine D en calcium kunnen ook de cognitieve ontwikkeling van een kind beïnvloeden. Tijdige preventie is essentieel om rachitis en andere complicaties te voorkomen.

Diagnose van rachitis

Artsen onderzoeken de botten op skeletafwijkingen en andere tekenen van rachitis. Meestal worden vertraging in sluiting van fontanellen, O-benen, voorsteekende borstbeen, gekromde ruggenmerg, en dikke polsen of enkels opgemerkt bij lichamelijk onderzoek.

De volgende tests worden aangevraagd voor verdere evaluatie en diagnose:

  • Röntgenfoto's om botafwijkingen te detecteren.
  • Bloedtests om calcium-, fosfaat- en vitamine D-waarden te bepalen.
  • Urinalyse kan ook gebruikt worden om mineralen- en vitaminedeficiënties te identificeren.
  • Botdensiteitsscan (DEXA-scan) meet de botmineraaldichtheid (BMD) om botverlies te bepalen.

Deze tests worden ook tijdens follow-up bezoeken uitgevoerd om de voortgang van de behandeling te volgen. Artsen kunnen aanvullende tests vragen om onderliggende aandoeningen te bepalen.

Behandeling van rachitis

Vitamine D- en calciumsupplementen worden voor de meeste kinderen met rachitis voorgeschreven. U moet de aanbevolen dosering volgen om toxiciteit te voorkomen. Fosfaatsupplementen en medicijnen worden gegeven als rachitis wordt veroorzaakt door erfelijke aandoeningen die lage fosfaatwaarden veroorzaken.

Speciale corsetten en operaties zijn nodig om botdeformaties bij sommige kinderen te corrigeren. Ernstige deformaties vereisen chirurgie en revalidatietherapieën.

Geleide groeichirurgie is een operatiemethode die correctieve osteotomieën (knippen en herschikken van botten) heeft vervangen. Bij deze chirurgie wordt een spanning-bandplaat (geleide groeiplaat) op het gedeformeerde bot geplaatst via een minimaal invasieve procedure om het bot te herschikken.

Door verhoogde bewustzwording over een gebalanceerd dieet, supplementatie en beschikbare gezondheidszorg, is de prevalentie van rachitis bij kinderen gedaald. Toch kan het nog voorkomen als het dieet onvoldoende essentiële nutriënten en mineralen bevat. Bovendien kunnen skeletafwijkingen door rachitis levenslange problemen veroorzaken. Als u een van de bovengenoemde symptomen vermoedt, neem dan zo spoedig mogelijk contact op met uw zorgverlener. Voldoende zonlicht, een gebalanceerd dieet en benodigde supplementatie kunnen rachitis voorkomen. Daarnaast kunnen bij kinderen die rachitis hebben ontwikkeld door andere medische aandoeningen, tijdige diagnose en supplementatie helpen.

Previous:

Next: