• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

7 Symptomen van Galstenen bij Kinderen en de Complicaties

Galstenen of cholelithiasis zijn kiezelachtige, vaste afzettingen gevormd door de verstijving van verteersappen in de galblaas. Het complexe samenspel van omgevings- en genetische factoren veroorzaakt galstenen bij kinderen.

Kinderen met een positieve familieanamnese en bepaalde erfelijke aandoeningen zijn meer geneigd om galstenen te ontwikkelen. Kinderobesitas en bepaalde medicijnen kunnen ook het risico verhogen. Galstenen zijn pijnloos en asymptomatisch in de meeste gevallen. Echter, ontsteking en pijn kunnen optreden als de steen de stroom van verteersappen blokkeert, zoals van de pancreas.

Lees verder voor mogelijke oorzaken, symptomen, risicofactoren, behandeling en preventie van galstenen bij kinderen.

Wat Veroorzaakt Galstenen bij Kinderen?

Galstenen vormen zich in de galblaas, een klein, zakvormig orgaan onder de lever. De galblaas bewaart gal (een verteersap geproduceerd door de lever) en geeft het vrij in de duodenum (deel van de dunne darm) na maaltijden om de verteering te helpen. Echter, dit proces werkt niet altijd soepel, wat leidt tot de ontwikkeling van galstenen door de volgende redenen.

• Cholesteroloversadiging: De lever scheidt cholesterol uit, wat het oplost in gal. Echter, als cholesteroluitscheiding toeneemt, kan de gal een geconcentreerde hoeveelheid opgelost cholesterol bevatten. Het overmaat aan cholesterol neerslaat, wat leidt tot de vorming van cholesterolkristallen. Deze kristallen smelten geleidelijk samen tot geelgroene cholesterolgalstenen in de loop van de tijd.

• Overmaat bilirubine: Bilirubine is een geelgekleurd afvalstofproduct van rode bloedcellen (RBC's) afbraak, wat binnen de lever plaatsvindt. De lever recycleert bilirubine door het als ingrediënt in gal te gebruiken. Echter, bepaalde bloedstoornissen kunnen de hoeveelheid bilirubine in gal concentreren. De hoge hoeveelheid bilirubine kan uiteindelijk leiden tot de vorming van galstenen. Deze worden pigmentgalstenen genoemd, wat het meest voorkomende type galstenen is bij kinderen.

• Galblaashypomotiliteit: De galblaas leegt zich soms niet adequaat. Het kan galstagnatie veroorzaken, wat in de loop van de tijd kan leiden tot galsteenvorming. Onvoldoende galzouten binnen de galblaas kunnen ook leiden tot de ontwikkeling van galstenen.

Een individu kan cholesterol- of bilirubinestenen of een mix van beide typen hebben. Galstenen kunnen zo klein zijn als een zandkorrel of zo groot als een golfbal.

Wat zijn de Risicofactoren voor Galstenen bij Kinderen?

In de meeste pediatrische gevallen is er geen definitieve oorzaak voor galsteenvorming. Sommige factoren kunnen een kind een hoger risico geven op galsteenontwikkeling.

1. Overgewicht en obesitas: Onderzoek toont aan dat overgewichtige en obesitas kinderen tweemaal waarschijnlijker galstenen ontwikkelen dan hun normaal of ondergewichte tegenhangers. Meisjes hebben een hoger risico op het ontwikkelen van galstenen dan jongens. Hoog cholesterol in de gal en abnormale galblaasfuncties kunnen galsteenvorming bij obesitas individuen veroorzaken.

2. Erfelijkheid: Het risico op galsteenontwikkeling is twee keer hoger als een individu een familieanamnese van galstenen heeft. Het risico kan toenemen met omgevingsfactoren, zoals een hoog-vet dieet en obesitas. Galstenen door genetische factoren zijn meer veelvoorkomend bij tienerkinderen.

3. Erfelijke rode bloedcelstoornissen: Erfelijke rode bloedcelstoornissen, zoals ziekcelanemie en sferocytose, kunnen het risico op galsteenontwikkeling bij kinderen verhogen. Bij ziekcelziekte kan een overmatige afbraak van rode bloedcellen leiden tot verhoogde bilirubinewaarden. Dit kan uiteindelijk het risico op pigmentgalstenen verhogen.

4. Snel gewichtsverlies: Langdurig vasten en te snel gewichtsverlies kunnen ervoor zorgen dat de lever extra cholesterol in de gal vrijgeeft. Het kan ook voorkomen dat de galblaas goed leegloopt, wat het risico op galsteenvorming verhoogt. Oudere kinderen en tienerkinderen moeten crashdieëten vermijden, wat het risico op galsteenvorming verhoogt.

Bepaalde gezondheidsaandoeningen, zoals ziekte van Crohn en inflammatoire darmziekte, sommige medicijnen, buikchirurgie, en langdurige intraveneuze voeding, kunnen ook het risico op galstenen bij kinderen en tienerkinderen verhogen.

Wat zijn de Symptomen van Galstenen bij Kinderen?

Galstenen veroorzaken niet altijd symptomen. Als galstenen de cystische gang blokkeren, kan dit een accumulatie van gal in de galblaas veroorzaken. Deze toestand wordt een galblaasaanval of biliaire coliek genoemd, wat kan leiden tot de volgende symptomen.

1. Pijn in de rechter bovenbuik, die kan uistralen naar de rug of schouders. Het kan voelen als scherpe of doofde krampachtige pijn die fluctueert en verergerdt na het inetten van vette en vette voedsel. Het kan duren van 30 minuten tot enkele uren en gebeurt meestal na maaltijden, vooral 's nachts.

2. Dyspeptische symptomen, zoals ongemakkelijke verteering, onkruiden, opgeblazen gevoel, buikongemak, en brandend maagzuur, zijn veelvoorkomende galsteensymptomen door de obstructie van galstroom.

Deze symptomen kunnen komen en gaan wanneer de galstenen bewegen en de cystische gang ontblokkeert. Echter, als de galstenen de galstroom voor meer dan een paar uur obstructeren of in andere organen bewegen, zoals de pancreas, kan dit complicaties veroorzaken met de volgende symptomen.

• Hoge koorts, namelijk 38°C (100,4°F) of hoger

• Vergeling van de huid en de witten van de ogen (icterus)

• Diarree of lichtkleurige stoel en theekleurige urine

• Intense schudden en rillingen

• Snelle hartslag

Galsteensymptomen zijn vergelijkbaar met die welke optreden in andere gastro-intestinale problemen. Raadpleeg daarom een kinderarts om de onderliggende oorzaak te bepalen.

Hoe worden Galstenen bij Kinderen Gediagnosticeerd?

Een dokter zal de familie-, medische- en dieetaanamnese van het kind noteren. Op basis van hun evaluatie, kunnen ze u doorverwijzen naar een maag-darm-leverarts die de volgende tests zou doen.

1. Fysiek onderzoek: Tijdens het fysieke onderzoek zal de dokter het buikgebied van het kind oppervlakkig onderzoeken en de pijnlocatie controleren. Ze zullen ook informeren over symptomen, zoals de frequentie, ernst, duur van de pijn, en verdachte triggers, zoals zware, hoog-vet maaltijden.

2. Bloedtests: Na een fysiek onderzoek kan de dokter bloedtests gebruiken om de leverfunctie te bepalen. Deze bloedtests bepalen infectie en ontsteking in de lever, galblaas, galgangen, en pancreas.

3. Beeldvormingstests: Een echografie is een standaard, non-invasieve tool om de aanwezigheid van galstenen te bevestigen. De scan gebruikt hoge-frequente geluidsgolven om de galblaas en galstenen te visualiseren. Aanvullende scans, zoals een cholescintigrafie of HIDA-scan, kunnen worden geadviseerd als obstructie van de galgang wordt vermoed. Gecomputeriseerde tomografie (CT) scan kan in een noodsituatie worden gedaan om de oorzaak van ernstige buikpijn te bepalen.

Op basis van de diagnose zal de dokter een geschikt behandelplan voor het kind voorschrijven.

Hoe worden Galstenen Behandeld?

Asymptomatische of stille galstenen vereisen meestal geen behandeling. Pijnlijke en symptomatische galstenen kunnen behandeld worden met de volgende behandelmethoden.

1. Non-chirurgische methoden

Een dokter kan non-chirurgische methoden gebruiken om cholesterolgalstenen te elimineren. Enkele van deze methoden zijn:

• Orale ontbindende therapie gebruikt medicijnen om de stenen af te breken, op te lossen, en te verwijderen. Medicijnen, zoals ursodiol (actigall) en chenodiol (chenix), die galzuren bevatten, worden voor de behandeling gebruikt. Deze medicijnen zijn langzaam werkend en kunnen meerdere maanden of jaren duren om te werken.

• Lithotripsie gebruikt schokgolven om galstenen in kleinere stukken te breken. Deze behandelmethode wordt zelden gebruikt en vaak in combinatie met orale ontbindende therapie.

Hoewel deze behandelmodaliteiten stenen verwijderen, kunnen ze een recidief niet voorkomen. Regelmatige behandeling en observatie kunnen in sommige gevallen nodig zijn.

2. Chirurgische methoden

Chirurgische methoden kunnen overwogen worden voor de verwijdering van galstenen. Als een kind ernstige symptomen ervaart of andere behandelmethoden geen duurzame verlichting bieden, is chirurgische verwijdering van de galblaas (cholecystectomie) de enige alternatieve behandeling. Hieronder zijn de chirurgische technieken die een dokter kan overwegen.

• Endoscopische retrograde cholangiopancreatografie (ERCP): De dokter voert een endoscoop met kleine lampjes en een camera in het bovenste verteersysteem in via de mond om galstenen te lokaliseren en te verwijderen. De dokter kan aanvullende instrumenten gebruiken om eventuele obstructie of infectie aan te pakken. Het is een voorkeursprocedure voor pediatrische patiënten omdat het een korter verblijf in het ziekenhuis inhoudt.

• Laparoscopische cholecystectomie: Laparoscopische chirurgie of sleutelgat-chirurgie is een minimal-invasieve techniek om de galblaas te verwijderen. In deze methode worden een paar kleine gaten in de buik gemaakt om een camera en chirurgische instrumenten in te voeren. De galblaas wordt dan door de gaten verwijderd. Het is de voorkeursmethode om de galblaas bij kinderen te verwijderen omdat het minder pijn veroorzaakt en een kortere hospitalisatietijd inhoudt.

• Open cholecystectomie: Ernstige galblaasontsteking, infectie, of galstenen vergezeld door ongewone anatomie van de gemeenschappelijke galgang, kunnen open cholecystectomie vereisen. De procedure omvat een grote insnijding in de buikholte voor de verwijdering van de galblaas. Het kind moet misschien een paar dagen tot een week na de procedure blijven.

De behandelgang zou afhangen van de intensiteit van de pijn en de grootte van de galstenen. De dokter kan dieetveranderingen aanbevelen, zoals het vermijden van vette voedsel, naast de behandeling.

Eenmaal de galblaas verwijderd, zal de gal direct van de lever naar de duodenum vloeien. Een kind kan kleine veranderingen waarnemen, zoals zachte of lichte stoelgang voor korte tijd. Echter, dit veroorzaakt meestal geen langetermijnbijwerkingen.

Wat zijn de Mogelijke Complicaties van Galstenen?

Als galsteensymptonen onbehandeld blijven, kunnen ze leiden tot een reeks complicaties, zoals:

1. Acute cholecystitis: Het treedt op wanneer de cystische gang permanent geblokkeerd raakt, wat leidt tot galopbouw in de galblaas. De opbouw van gal kan de galblaas infecteren en ontsteken wat symptomen veroorzaakt, zoals ernstige pijn in de bovenbuik, hoge koorts, en een snelle hartslag. Ernstige infectie kan ervoor zorgen dat de galblaas barst, wat de binnenste bekleding van de buikholte ontsteekt.

2. Choledocholithiasis: Het is een toestand waarin de galsteen door de cystische gang gaat en zich in de gemeenschappelijke galgang vestigt. Een kind met choledocholithiasis toont symptomen, zoals icterus, donkerbruine urine, klei-kleurige stoelen, en eetlustverlies. In sommige gevallen kan de steen uit de galgang bewegen, en de galstroom wordt hersteld. Maar als het niet het geval is, wordt steenverwijdering noodzakelijk.

3. Acute cholangitis: Het is de infectie van de geblokkeerde galgangen. Een kind met galganginfectie heeft waarschijnlijk symptomen, zoals pijn in de bovenbuik die naar het schouderblad reist, een hoge koorts, icterus, rillingen, en ziektegevoel. In dergelijke gevallen zullen antibiotica de infectie behandelen, en de ERCP zal gal van de lever laten afstromen.

4. Acute pancreatitis: Het is de blokkade van de pancreasgang door galstenen. Het meest voorkomende symptoom is een plotselinge scherpe tot doofde pijn of kramp in het midden van de bovenbuik. De pijn verergerdt geleidelijk na het eten. Een kind met acute pancreatitis kan zich ziek voelen en eetlustverlies, hoge koorts, diarree, en buikgevoeligheid ervaren. Er is geen genezing voor acute pancreatitis. Het doen zakken van de ontsteking door pijnstillende medicijnen en voedingsondersteuning kan verlichting bieden.

5. Galsteen-ileus: In zeldzame gevallen perforeren de grote galstenen de galblaaswand en creëren een abnormaal kanaal of fistel tussen de galblaas en de dunne of dikke darm. Het veroorzaakt darmenobstructie, wat galsteen-ileus symptomen ontwikkelt, zoals zwelling en pijn in de buik, ziektegevoel, en obstipatie. Deze toestand rechtvaardigt directe behandeling door het hoge risico op een gescheurde darm, wat interne bloeding en infectie kan veroorzaken.

Galstenen kunnen zelden galblaaskanker veroorzaken. Een familieanamnese van galstenen en hoge calciumwaarden in de galblaas kunnen het risico verhogen.

De complicaties van galstenen neigen ongebruikelijk te zijn aangezien kinderen waarschijnlijk symptomen, zoals pijn en ongemak, melden veel vóór de ontwikkeling van complicaties.

Kunt u Galstenen bij Kinderen Voorkomen?

Er is geen definitieve methode om galstenen te voorkomen. Ouders kunnen het risico van hun kind op het ontwikkelen van galstenen verlagen door de risicofactoren te mitigeren door de volgende stappen.

1. Motiveer uw kind om een gezond gewicht te handhaven door zich te bezighouden met 60 minuten of meer van matige tot vigoureuze intensiteit fysieke activiteit elke dag. Overgewicht, vooral rond de buikzone, is een risicofactor voor galsteenvorming.

2. Begeleid kinderen om een goed gebalanceerd dieet te eten en leer ze de inname van voedsel hoog in verzadigde vetten te beperken. Rood vlees, worst, boter, vet, ghee, harde kaas, en verwerkte voedingsmiddelen, zoals biscuits en koekjes, zijn bronnen van cholesterol die het risico op galsteenontwikkeling verhogen.

3. Moedig kinderen aan om vezelrijke voedsel te eten, zoals volkoren, rauwe fruit en groenten, en zaden.

4. Begeleid om afstand te houden van kunstmatige dranken, zoals cola en gezoete fruitsappen, die geraffineerde suiker bevatten, wat ongewenst gewichtstoename veroorzaakt.

5. Leer kinderen voedsetiketten te lezen en voedsel met minder of geen geraffineerde koolhydraten en transvetten te eten. Gefrituurde en verwerkte voedingsmiddelen zijn hoog in transvetten.

6. Bevorder de inname van gezonde vetten door gezonde voedingsmiddelen te serveren, zoals tonijn, noten, en zaden.

Obesitas in de kindertijd, familieanamnese, genetische rode bloedcelafwijkingen, en bepaalde geneesmiddelen kunnen het risico op galstenen bij kinderen verhogen. Terwijl galstenen die zonder symptomen voorkomen geen behandeling vereisen, kunnen ze maagklachten en dyspeptische symptomen veroorzaken zodra ze barsten. Ze kunnen dan behandeling vereisen om symptomen te verlichten en complicaties te voorkomen. Galblaasverwijdering kan in de meeste gevallen worden aanbevolen, wat niet leidt tot langetermijncomplicaties aangezien men een normaal leven kan leiden zonder galblaas. Verder, het vermijden van vette maaltijden en geraffineerde suiker en het eten van vezelrijke voedsel kan helpen galstenen bij kinderen te voorkomen.