• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Mijn kind wil niet eten: machtstrijd om voedsel

Eetprobleem bij 3,5-jarige: machtstrijd, niet honger

Ik ben aan het einde van mijn latijn om mijn 3,5-jarige zoon te laten eten. Hij zegt altijd dat hij geen honger heeft. Hij is doorgaans actief en blijkt gelukkig, maar om hem iets te laten eten is een klus van grote proporties. Ik ga niet over op het geven van smakelijke maar voedingsarme "junk" voedsel om hem te laten eten. Ik houd hem uren lang bezig om hem te laten eten. Het is verbazingwekkend dat hij een hapje zo lang in zijn mond kan houden zonder te slikken. Moet ik doorgaan met nagen? Of de deal zoeter maken met junk-voedsel "wortels"? Of hem met rust laten en laten eten als hij honger krijgt? Het probleem met de laatste optie is dat hij nooit hongerig lijkt. Ik ben bang voor zijn gezondheid. Wat raadt u aan?

Advies: Machtstrijd beëindigen, eten normaliseren

Dit probleem is uitgegroeid tot iets veel groters dan of uw zoon eet of niet; dit probleem gaat nu veel meer over macht dan over voedsel. Wie wint, uw zoon of u? Zult u hem nagen tot hij eet of zal hij u uithollen met zijn weigeringen totdat u hem met rust laat? Eerst moet u volledig stoppen met nagen en deze machtstrijd beëindigen; behalve hem vastbinden en hem intraveneus voeden, kan hij deze machtsspels altijd winnen. Ik weet niet hoe of waarom zijn eten, een natuurlijke reactie op honger, is uitgegroeid tot een slagveld; ik heb onvoldoende historie uit uw vraag om een mening te geven. Ik weet wel dat de strijd moet stoppen. Er zit veel te veel stress in zijn eten; u moet dit gebied van zijn leven normaliseren.

• Heeft u dit probleem besproken met de kinderarts? Is uw zoon een gezond gewicht en lengte voor zijn leeftijd? Vertoont hij symptomen van ondervoeding? U moet de antwoorden op deze vragen onmiddellijk weten.
• Kinderen in deze leeftijd doorlopen vaak fasen waar niet veel voedsel aantrekt, maar een kind dat altijd zegt geen honger te hebben is zeldzaam. Ik neem aan dat hij wel iets eet en drinkt, anders zou hij letterlijk niet kunnen functioneren.
• Weigert hij voedsel dat door anderen wordt aangeboden? Als hij buiten huis is met iemand anders, blijft het eetprobleem dan bestaan?

Het is mogelijk dat dit nu een machtstrijd met u is en met niemand anders. Als dat het geval is, is er een probleem tussen u en hem dat niet echt voedselgerelateerd is, maar zich voordoet wanneer u hem vraagt te eten. Ik zou hem verklaren dat u ermee ophoudt om hem te laten eten. Vertel hem dat u op bepaalde momenten over dag en nacht wat voedsel voor hem neerzet en de kamer verlaat; als hij het dan of later wil eten, is dat prima. Bied een verscheidenheid aan gezonde, smakelijke, voedzame voedsel aan en vraag of hij wil dat u iets speciaals toevoegt dat hij graag zou willen. Houd water en/of zijn favoriete drank in een drinkbeker altijd beschikbaar. Noteer hoeveel voedsel en drinken hij inneemt tijdens dit experiment; doe dat niet voor zijn ogen. U kunt misschien een kinderdiëtist of voedingsdeskundige raadplegen voor de keuze van voedsel. Soms vraagt u hem of hij u voedsel wil halen; laat hem het voedsel kiezen dat hij geeft. Zeker weten dat u het eet. Dit gedrag keert de voormalige voedsel-dynamiek tussen u en hem om en plaatst hem in een nieuwe samenwerkende positie ten opzichte van voedsel. Best wel slim, hé?