• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Mijn kind wil niet eten

V Ik ben ten einde raad en probeer mijn 3 1/2-jarige jongen aan het eten te krijgen. Hij zegt altijd dat hij geen honger heeft. Hij is over het algemeen actief en lijkt gelukkig, maar om hem iets te laten eten is een karwei van grote proporties. Ik ben niet van plan om hem smakelijk maar qua voedingswaarde gebrekkig "junk" voedsel te geven, alleen maar om hem aan het eten te krijgen. Ik blijf bij hem - soms urenlang - om hem iets te laten eten. Het is verbazingwekkend dat hij zo lang een hap in zijn mond kan houden zonder te slikken. Moet ik hem blijven zeuren? Of de deal zoeter maken met wat junkfood "wortelen"? Of moet ik hem met rust laten en hem gewoon laten eten als hij honger krijgt? Het enige probleem met de laatste is dat hij nooit honger lijkt te krijgen. Ik ben bang voor zijn gezondheid. Wat stel jij voor? A Dit probleem is uitgegroeid tot iets dat veel groter is dan of uw zoon aan het eten is of niet; dit probleem gaat nu veel meer over macht dan over voedsel. Wie gaat er winnen, je zoon of jij? Zul je hem aansporen om te eten of zal hij je uitputten met zijn weigeringen totdat je hem met rust laat? Ten eerste moet je helemaal stoppen met zeuren en deze machtsstrijd beëindigen; in plaats van hem vast te binden en hem intraveneus te voeden, kan hij dit machtsspel altijd winnen. Ik weet niet hoe of waarom zijn eten, een natuurlijke reactie op honger, is veranderd in een slagveld; Ik ken niet genoeg geschiedenis uit uw vraag om daar een mening over te kunnen geven. Ik weet dat de strijd moet stoppen. Veel te veel stress is betrokken bij zijn eten; je moet dit deel van zijn leven normaliseren.

Heeft u dit probleem met uw kinderarts besproken? Heeft uw zoon een gezond gewicht en lengte voor zijn leeftijd? Vertoont hij symptomen van ondervoeding? U moet het antwoord op deze vragen onmiddellijk weten. Kinderen op deze leeftijd doorlopen vaak stadia waarin niet veel eten hen aanspreekt, maar een kind dat altijd zegt dat hij geen honger heeft, is zeer zeldzaam. Ik neem aan dat hij iets eet en drinkt, anders kon hij letterlijk niet functioneren. Weigert hij voedsel dat hem door andere mensen wordt aangeboden? Als hij met iemand anders het huis uit is, blijft hetzelfde eetprobleem dan bestaan?

Het is mogelijk dat dit nu een machtsstrijd is geworden met jou en met niemand anders. Als dat het geval is, is er een probleem tussen jou en hem dat niet echt voedselgerelateerd is, maar het meest naar voren komt als je hem vraagt ​​om te eten. Ik zou hem zeggen dat je klaar bent om hem aan het eten te krijgen. Vertel hem dat je op bepaalde tijden van de dag en nacht wat eten voor hem gaat klaarzetten en de kamer verlaat; als hij het dan of later wil eten, vind je dat prima. Zorg voor een verscheidenheid aan gezonde, smakelijke en voedzame voedingsmiddelen en vraag hem of hij wil dat je iets speciaals toevoegt dat hij lekker vindt. Bewaar water en/of zijn favoriete drankje in een tuitbeker, altijd beschikbaar voor hem om te grijpen en te drinken. Breng in kaart hoeveel eten en drinken hij binnenkrijgt tijdens dit experiment; breng het niet in kaart voor hem. U kunt contact opnemen met een kinderdiëtist of voedingsdeskundige om u te helpen bij het kiezen van de reeks voedingsmiddelen die u hem aanbiedt. Vraag hem af en toe of hij je te eten wil geven; laat hem het eten kiezen dat hij geeft. Eet het dan zeker op. Dit gedrag verschuift de voormalige voedseldynamiek tussen jou en hem radicaal en plaatst hem in een nieuwe samenwerkingspositie met voedsel. Best stiekem, nietwaar?