Grenzen stellen voor je baby

Grenzen stellen voor je baby

Je standpunt behouden

Hoe moet je de grenzen die je stelt afdwingen? De meeste ouders beginnen met zeggen: "Nee!" Vaak is deze waarschuwing op zich al effectief om je baby te stoppen met iets gevaarlijks, schadelijks of vernietigends. De toon die je gebruikt (nog meer dan het woord zelf) laat je baby waarschijnlijk direct stilzitten. Met dit ene woord begrijpt hij direct de boodschap: wat hij aan het doen was, of zou doen, is onacceptabel en jij vindt het niet leuk als hij dat doet.

Afhankelijk van zijn persoonlijkheid, kan je baby in tranen uitbarsten als je "Nee!" zegt. Als dat zo is, ga dan naar hem toe en bied hem troost en de verzekering dat je hem liefheeft, zelfs als je niet vindt wat hij doet. Blijf ferm in je grenzen: laat hem het gedrag niet hervatten als hij rustig is, maar toon tegelijkertijd je liefde.

Wanneer je "Nee!" zegt, probeer streng te klinken zonder te schreeuwen of boos te worden. Houd in gedachten dat je baby nog maar een baby is. Laat hem niet met de dood onaangetast, maar word ook niet echt boos op hem omdat hij zich gedraagt als een baby. De scherpte en strengte van je stem zal je baby schrikken; schreeuwen of boosheid zal hem verjagen. En als je je baby een keer verslaat – hoe passend het ook lijkt nadat hij iemand gebeten heeft of halverwege de trap is aangetroffen – verlies je hem. Elke kans om een les over veiligheid of eerlijkheid te leren is voorbij.

Word niet boos, word getemperd

Baby-dokter

Als je vaak je temperament verliest bij je baby, probeer dan uit te zoeken waarom. Kun je boos zijn over iets anders? Of boos op iemand anders? Ben je boos op jezelf? Voel je je verlaten en/of overweldigd? Heb je onredelijke normen gesteld voor het gedrag van je baby? Je hebt misschien de hulp van een professional nodig om het allemaal uit te zoeken.

Q-tip

Als je je opblaast tegen je baby, geef jezelf een paar minuten om te kalmeren en de controle over je emoties terug te krijgen. Ga dan direct naar je baby (en je partner) en bied excuses aan. Je baby heeft verzekering nodig dat je haar liefheeft, hoe boos je je ook voelt.

Je kunt je verbazen hoe boos je kan worden op een onschuldige kleine baby. Hoewel ze niet verantwoordelijk of te blamen is voor haar gedrag, heb je alle recht om boos te zijn op je kind. Soms, vooral als ze iets onveiligs doet of iets dat anderen kwetst, kun je je temperament verliezen en schreeuwen tegen je zuigeling.

Zonder twijfel voel je je verschrikkelijk; dat moet je ook. Je boosheid verslaat je baby bijna zeker. Maar incidentele uitbarstingen van boosheid doen geen blijvende schade. In feite kan het uiten van je boosheid minder langetermijnschade doen dan het inhouden. Opgepompte boosheid en wrok kunnen de goede relatie die je probeert op te bouwen met je baby uitputten. In tegenstelling kan een geïsoleerde uitbarsting van boosheid (goed afgehandeld) snel achter je worden gelaten, zodat jullie weer van elkaars gezelschap kunnen genieten. Dus maak je niet te veel zorgen over je tirades, tenzij ze gewoonte worden.

Als je boosheid oncontroleerbaar lijkt, kalmeer je dan eerst in plaats van je kind op dat moment te tuchtigen. Gepaard met woede kan "tucht" snel uitarten in mishandeling. Door te wachten, mis je misschien de kans om je berisping te koppelen aan het "misgedrag" dat het aanleiding gaf, want je kind zal zich niet meer herinneren wat ze zo slecht deed. Maar het is beter om haar gedrag de volgende keer te corrigeren dan nu schade aan je kind te doen.

Door de controle over je boosheid terug te krijgen, dien je (uiteindelijk) als rolmodel voor je baby. Ze zal van je leren meer constructieve manieren om boosheid uit te drukken dan door schreeuwen of slaan. Is dat niet onderdeel van de tucht die je haar wilt bijbrengen?

Meer dan alleen "Nee!" zeggen

Zeg niet alleen "Nee!"

Wanneer je begint met grenzen stellen, kan het simpelweg "nee!" zeggen al volstaan. Omdat je baby dit woord waarschijnlijk nog niet vaak heeft gehoord, zeker niet in zo'n strenge toon, kan het hem stoppen met wat hij aan het doen is. Maar naarmate hij ouder wordt, kan hij beginnen deze grens te testen. Hij kan zich omdraaien, je zoet aankijken, en dan gewoon doorgaan.

Hoe schattig je baby ook is wanneer hij dit doet, laat hem er niet mee wegkomen. Als "nee!" zeggen je baby niet weerhoudt om iets gevaarlijks, schadelijks of vernietigends te doen, moet je direct actie ondernemen die je woorden ondersteunt. Welke acties zijn passend voor de eerste verjaardag van je baby? Dat hangt af van de situatie:

  • Als hij op enig gevaarlijk iets in handen heeft gekregen, haal het weg. Neem het uit de handen (of mond) van je baby en leg het hoog op waar hij het niet kan bereiken.
  • Als hij iets gevaarlijks verkent dat je niet van hem kunt wegnemen, bijvoorbeeld als hij op een elektriciteitskabel kauwt, haal hem dan uit de omgeving.
  • Als hij slaat, beet, of een ander kind op andere wijze kwetst, scheid de kinderen dan snel. Houd ze vijf minuten of zo uit elkaar tot de rust hersteld is en ze weer gezamenlijk kunnen spelen.
  • Als hij vastbesloten is om iets van waarde te vernietigen, haal het weg of haal hem er vandaan.

Wat je ook kiest om je woorden te ondersteunen, leg je reden uit aan je baby terwijl je actie onderneemt:

  • "Geen pinda's! Je kunt verstikken."
  • "Geen bijten in de kabel! Je kunt een schok krijgen."
  • "Geen bijten! Dat doet pijn."
  • "Geen verf op de bank! Dat gaat het kapmaken."

Zal je baby al dit begrijpen? Waarschijnlijk niet. Ongeacht of hij je woorden begrijpt, is de kans groot dat hij ze niet lang onthoudt. De volgende keer dat je baby een pinda of de elektriciteitskabel ziet, kan ze weer in verzoeking komen erop te kauwen.

Het maakt niet uit of je baby alles begrijpt wat je zegt. Maar deze korte uitleggen leggen de basis voor het ultieme doel van alle tucht: je kind het verschil leren tussen veilig en onveilig gedrag en tussen goed en fout.

Past de straf bij het misdrijf?

Omdat je baby nog niet het verschil kent tussen "goed" en "fout", is het noch eerlijk noch redelijk om haar te tuchten alsof ze dat wel deed. (Je hebt later nog genoeg tijd daarvoor.) Noch straf noch de dreiging met straf helpt om een zuigeling te tuchten. Wanneer je baby niet doet wat je zegt, is ze niet per se bezig je of je regels te trotseeren. Ze begrijpt of onthoudt ze simpelweg niet.

Je baby weet het niet beter. Hoewel onwetendheid van de wet geen verdediging is die in de rechtbank werkt, zou het thuis veel moeten wegen. Omdat je baby onmachtig is om verbanden te leggen tussen haar eigen (onacceptabele) acties en jouw (strafende) reacties, is elke vorm van straf ongeschikt voor haar eerste verjaardag. Op deze leeftijd leert "Nee!" haar veel meer over te vermijden gedrag dan enige straf.

Zuigelingen leren weinig of niets van enige vorm van straf, of het nu time-outs zijn, het onthouden van beloningen, of klappen. Je baby snap het gewoon niet. Voor haar zijn deze straffen onprettige, onrechtvaardige en wrede dingen die je haar aandoet, geen gevolgen van wat ze zelf gedaan heeft. Omdat straf voor je baby absoluut geen zin heeft, zou het ook voor jou geen zin moeten hebben. Straf heeft helemaal geen positieve impact op een zuigeling.

Een baby klappen is met name afschuwelijk. Hoewel een klap op de hand af en toe nodig kan zijn om je baby te weerhouden een vork in een stopcontact te steken (of een ander kind), heeft klappen (straf voor opzettelijk misgedrag) geen zin bij zuigelingen. Je baby is nog niet in staat tot opzettelijk misgedrag.

Q-tip

Zorg ervoor dat iedereen die anders voor je kind zorgt, akkoord gaat met, of tenminste instemt met het nakomen van, je meningen over klappen en andere vormen van lichamelijke tucht.

Naast onrechtvaardig en onredelijk voor je baby, leert klappen:

  • Je baby niets over goed en fout
  • Het boodschap dat macht recht maakt, dat problemen het beste opgelost worden met geweld in plaats van overtuiging
  • Het is gevaarlijk wanneer het in woede gebeurt
  • Het is koud en wreed wanneer het kalm gebeurt

De 'Nee'-tactiek niet te vaak gebruiken

Geen misdragend gedrag

Een andere reden om je baby niet expliciet te straffen is dat zijn misgedrag, strikt genomen, zelden echt misgedrag is. Hoewel het gooien van voedsel bij een ouder kind straf zou kunnen rechtvaardigen, kan een zuigeling er niet anders. Een kleuter weet wat er gebeurt als hij aardappelpuree op de vloer laat vallen of gooit; een zuigeling moet het doen om te ontdekken wat er gebeurt.

Op dezelfde manier zijn de meeste acties die je zuigeling onderneemt en die later straf zouden verdienen, dingen waar hij nu niet anders kan. Je baby wordt steeds nieuwsgieriger. Hij wil zijn wereld verkennen en experimenteren met de voorwerpen erin. Dat is hoe hij over de wereld leert.

Als je baby je beet of je haar uittrekt, bedoelt hij je niet te kwetsen. Hij doet het omdat hij meer over je wil ontdekken, net zoals hij de andere voorwerpen in zijn wereld verkent. Hoe vindt hij uit wat een nieuw speelgoed is? Hij grijpt het, trekt eraan, prikt erin, kraapt erop, klopt erop, trap erop, en beet erin. Als hij dit aan een ander persoon doet, neem dan niet het ergste aan. Hij was niet boos. Hij was gewoon een baby. En een baby straffen omdat hij zich gedraagt als een baby is niet eerlijk.

"Nee!": Gebruik het niet te vaak

Eenmaal als je baby begint te kruipen, heeft ze de kans nodig om haar omgeving te verkennen. Verkennen en kennis opdoen vergroot haar groeiende onafhankelijkheid en zelfvertrouwen. Maar om het meest uit deze avonturen te halen, heeft ze de vrijheid nodig om (binnen grenzen, natuurlijk) waar haar interesses haar heen brengen te rondzwerven. Ze moet in staat zijn om ontdekkingen te doen en te experimenteren met voorwerpen in haar wereld op eigen houtje.

Zonder het te willen, kun je de vlam van de passie van je baby voor ontdekking en verkennning heel gemakkelijk doven. Alles wat je hoeft te doen is 20 of 30 keer per dag "Nee!" zeggen. "Nee!" zeggen ontmoedigt je kind om haar omgeving te verkennen, of tenminste delen ervan.

Hoe vaker je het woord "Nee!" gebruikt, hoe minder effectief het wordt. Je baby zal snel moe worden van dat woord de hele tijd te horen, en het verliest zijn schokwaarde. Je kind kan eindigen met je herhaalde verboden te negeren.

Wees op je hoede dat "Nee!" niet uitartet tot een spel, wat heel gemakkelijk kan gebeuren als je het te vaak gebruikt. Als je baby begint je autoriteit te betwisten, kun je haar moed bewonderen, maar probeer niet te laten zien dat je het bewondert. Je baby moet weten dat dit serieus is, dat je alleen "Nee!" zegt als je het ernstig meent. Om al deze redenen, probeer "Nee!" alleen te gebruiken voor de meest serieuze overtredingen – die die een direct gevaar vormen voor je baby of voor anderen (en misschien ook voor je eigendom).

Constant "Nee!" zeggen ontmoedigt je zuigeling niet alleen om haar wereld te verkennen en haalt geleidelijk de effectiviteit van het woord weg, het kan ook het veiligheidsgevoel, de acceptatie en het zelfvertrouwen van je baby schaden. Voor je baby voelt het je te teleurstellen gevaarlijk. Je baby associeert van nature elke uiting van afkeuring aan jouw kant met afwijzing. Deze gevoel van afwijzing versterkt eventuele verlateningsangsten die ze al heeft.

Doe dus alles wat je kunt om het aantal keren dat je "Nee!" tegen je baby zegt te verminderen. Wanneer je het wel zegt, zorg dan dat je je uiting van afkeuring opvolgt met uitingen van warmte en liefde. Troost je kind, die verpletterd kan zijn bij de gedachte iets fout gedaan te hebben (hoewel ze niet helemaal begrijpt wat ze deed). Benadruk vooral dat je haar nog steeds liefhebt, zelfs als je boos bent op haar, zelfs als je niet vindt wat ze doet.

Zuigelingen, grondig geankerd in het heden, hebben vaak moeite te begrijpen dat iemand bij hen kan schreeuwen en ze toch nog liefheeft. Je baby weet dit feit nog niet door instinct of ervaring. Omdat ze een persoon niet kan scheiden van zijn of haar gedrag, moet je haar laten zien hoe dat zit.

Je baby's aandacht omleiden

Zeg gewoon "Ja!"

Een zuigeling, zoals eerder opgemerkt, is niet in staat om zich op een bepaalde manier te gedragen gewoon omdat het "goed" is (of bepaalde gedragingen te vermijden omdat ze "fout" zijn). Zuigelingen gedragen zich volgens de drang en interesses van het directe heden. Ze kunnen niet anders.

Je baby zal zich (in jouw ogen) alleen goed gedragen als hij zich wil gedragen zoals jij wilt dat hij zich gedraagt. Natuurlijk betekent dit niet dat je je baby alles mag laten doen wat hij wil. Je moet nog steeds de richtlijnen van acceptabel gedrag geven, weer en weer als dat nodig is.

Q-tip

Als al het andere faalt, probeer verbanning. Ondanks het horen van je "Nee!", kan je baby doorgaan met gevaarlijk gedragen. Je afleidingspogingen negerend, kan hij geobsedeerd blijven door een bepaalde verboden gedraging. Als dit het geval is, zet hem in ballingschap. Til hem op en verwijder hem fysiek van de "plek van het misdrijf".

Als hij volhoudt in zijn pogingen om terug te gaan en het aanstootgevende gedrag te herhalen, creëer dan een fysiek obstakel (misschien een veiligheidshek) dat hem weerhoudt terug te keren. Je kunt hem veel bereidwilliger vinden de alternatieven die je aanbiedt zodra hij in een andere kamer is.

Je kunt je zuigeling op deze leeftijd niet laten afzwijgen van slecht gedrag, maar je kunt hem wel laten omarmen van goed gedrag. Hoe? Door hem te lokken of te verleiden om te doen wat jij wilt dat hij doet. Met een beetje creatieve omleiding kun je een positieve draai geven aan negatieve verboden, en een scherpe "Nee!" omtoveren in een klankende "Ja!"

Je baby heeft een erg korte aandachtsspanne. Als iets uit zicht is, is het ook uit zijn gedachten. Als je hem kunt afleiden, kun je je baby waarschijnlijk redelijk gemakkelijk weglenken van onveilig of onacceptabel gedrag. Probeer je kind geïnteresseerd te maken in iets anders, iets dat veilig en niet-vernietigend is. Hij zal waarschijnlijk binnen seconden alles vergeten over dat onveilige ding dat hij wilde doen.

Op dezelfde manier kun je de energie van je baby van stouten of onveilig gedrag omleiden naar een veiliger gedrag dat dezelfde actie omvat. Als je baby bijvoorbeeld begint te slaan, bied hem een alternatief: iets veilig om te slaan. Je kunt zeggen: "Oh, je wilt nu iets slaan? Oké, dit is om te slaan." Leid hem dan naar drums of een torentje zachte blokjes om om te werpen. Als hij beet, bied hem een beitsring of een beschuit waarop hij kan bijten. Als hij iets waardevol (en breekbaars) wil gooien, ruil het dan voor een bal of een zandzakje. Zo kan je kind zoveel slaan, bijten of gooien als hij wil, maar op een manier dat niemand gekwetst raakt.

Een andere positieve manier om je kind naar goed gedrag te sturen is door kindveilig te maken. Door de keuzes van je kannetje te beperken tot alleen veilige, kan kindveilig maken hem weglenken van gevaarlijke acties en naar veilig gedrag sturen zonder dat hij het zelf merkt. Grondig kindveilig maken zorgt voor twee van de vier doelen van regels stellen: je baby veilig houden en je eigendom intact. Als kindveilig maken hiervoor zorgt, kun je je regels en je "Nees" richten op anderen veilig te houden voor je baby en op het kweken van respect voor de rechten en gevoelens van anderen.

Previous:

Next: